Ga naar het hoofdmenu Ga naar het paginamenu
Zangeres Cynthia Lauper, geboren in Brooklyn maar
getogen in Queens, New York, als de middelste van drie kinderen, is vijf als haar ouders scheiden,
waarna ze verder door haar moeder alleen wordt grootgebracht. Op school houdt ze van
gedichten schrijven en schilderen, maar haar grootste liefde is toch de muziek. Op haar twaalfde
begint ze zichzelf op de gitaar te begeleiden in hoofdzakelijk folksongs. Samen met een vriendje
zingt ze in parken, daarnaast ook als soliste bij Top 40-orkesten. Ze neemt les bij zangpedagoge
Katie Agresta, die ontdekt dat haar stem een bereik heeft van drieëneenhalve octaaf. In '78 vormt
ze met componist, saxofonist en toetsenman John Turi de groep Blue Angel die via Allman
Brothers Band-manager Steve Massarsky een platencontract bij Polydor krijgt. Hat Full Of Stars
bevat een opmerkelijke combinatie van jaren vijftig rock & roll-kitsch, Spectoriaanse
meidenpop en een energieke new wave-aanpak, maar doet ondanks een ook in Nederland
veelgedraaide single, de Gene Pitney-cover I'm Gonna Be Strong, helemaal niets en bezorgt de al
snel weer ontbonden formatie een forse schadeclaim van Massarsky. Het is vriend en manager
David Wolff die Cyndi's solocarrière van de grond helpt door een contract los te peuteren bij het
Portrait-label, waarop in oktober '83 het door Rick Chertoff geproduceerde debuut She'S So
Unusual verschijnt. De plaattitel slaat op Cyndi's extravagante verschijning, haar acrobatische
bewegingen en haar opmerkelijke stemgeluid, dat ergens achter in haar keel zijn oorsprong vindt.
Kwaliteiten die haar tot een uitgelezen videoclip-artieste maken, hetgeen blijkt wanneer het
sprankelende filmpje van haar debuutsingle Girls Just Want To Have Fun internationale aandacht
trekt en Cyndi haar eerste wereldhit oplevert. Met de eveneens van She'S So Unusual getrokken
opvolgers Time After Time en She Bop, waarvan de eerste zelfs door Miles Davis gecoverd wordt,
bevestigt ze de indruk van muzikaal getalenteerde gekke meid. Op She'S So Unusual wordt ze
muzikaal en compositorisch ondersteund door de Hooters uit Philadelphia die korte tijd later op
eigen kracht ook zeer succesvol zijn (o.a. Satellite). Daarna wordt het een tijdlang opmerkelijk stil
rond Cyndi's dartele verschijning. Ze treedt sporadisch op als coach van aankomend vrouwelijk
worsteltalent, daartoe voornamelijk aangezet door haar 'goeroe' Lou Albano, een bijna grotesk
worstelaar. Na herhaaldelijke ruzies keert ze deze 'geestelijk leider' de rug toe, waarna een ziekte
een volgend beletsel vormt voor een snelle release van True Colors, dat uiteindelijk pas najaar '86
uitkomt. De plaat wordt zeer wisselend ontvangen, maar het ontroerende titelstuk - met een
opnieuw opvallende videoclip - wordt in ieder geval een dikke hit. In deze periode wordt Cyndi
nogal eens vergeleken met Madonna, maar dat is dan vooral vanwege hun beider voorkeur in
lingerie op te treden! Begin '87 treedt Lauper in het kader van een Europese tournee ook in ons
land op - met in haar begeleidingsband o.a. Rick Derringer - en hoewel de Ahoy'-hal bij gebrek aan
een hitsingle half leeg is krijgt ze enthousiaste kritieken. In mei '88 doet ze in het Newyorkse Lone
Star Cafe een onaangekondigd gastoptreden met haar oude groep Blue Angel, nu Boppin' The
Blues geheten, en maakt in augustus haar acteerdebuut in de film Vibes (met o.a. Peter
'Columbo' Falk). In oktober reist ze naar Rusland om het gebrek aan succes van deze rolprent en
de bijbehorende single There's A Hole in My Heart te vergeten. Als herboren teruggekeerd begint
zij aan A Night To Remember, dat haar imago van vrolijke, onbezorgde spring-in-'t-veld moet
veranderen in dat van een serieuze, volwassen zangeres. Zij wordt hierop bijgestaan door een
keur van musici, waaronder Eric Clapton, Bootsy Collins en Rick Derringer.
Bron: OOR
Popencyclopedie
Weet wat je bestelt
dankzij onze filmtrailers!
Ga naar het hoofdmenu Ga naar het paginamenu Ga naar het begin van deze pagina