Dolly Dots

Biografie

Meidengroepen vormen het meest dubieuze segment uit de pophistorie. Ze worden doorgaans 'bedacht' van achter de rekenmachine en 'ingevuld' op basis van uiterlijke kenmerken, meer dan muzikale capaciteiten. Bij live-optredens vallen deze veredelde modepoppen doorgaans dan ook stevig door de mand. Niemand kan ontkennen dat ook de Nederlandse Dolly Dots oorspronkelijk zijn ontsproten aan het brein van hun producers Peter van Asten en Richard DeBois. En in eerste instantie deed het maar liefst uit zes dames bestaande gezelschap zijn uiterste best om de door Van Asten en DeBois uitgestippelde weg tussen Abba en Shangri-Las nauwkeurig te blijven bewandelen. Dankzij de zakelijke begeleiding van de voormalige Shocking Blue-manager Cees van Leeuwen leverde hun dit zelfs een platina single op in Japan, voor 100 000 verkochte exemplaren van de single Radio. Met hun pogingen om door keihard te werken hun live-performance op te krikken, ontstaat bij de dames echter een groeiende behoefte aan inspraak, die onder meer tot gevolg heeft dat de vocale arrangementen steeds interessanter worden en in combinatie met disco-getint materiaal ook commercieel succes blijven opleveren (P.S. We Love You, Take Six en Display). Begeleid door de beste Nederlandse sessiemuzikanten toeren de Dots in '83 langs de Nederlandse schouwburgen en bewijzen zich daarmee als een heuse popgroep die het waard is serieus genomen te worden, Dolly Dots In Concert. Live In Carre. Voor de dames zelf is dit nog niet voldoende, want met Thirst gaan ze op zoek naar een ook muzikaal meer eigengereide, Engels-georiënteerde elektropop-stijl. Als Van Asten en DeBois bij de verwezenlijking daarvan te kort schieten, worden deze 'vaders' van de Dolly Dots aan de kant geschoven en ingeruild voor Jochem Fluitsma en Eric van Tijn (o.a. Mai Tai), met wie Attention wordt opgenomen. Het oorspronkelijke zestal Dots is dan gereduceerd tot vijf, nadat Anita Heilker in '85 wegens gezinsuitbreiding (een meisje, Robin genaamd) de groep heeft verlaten. Ironisch genoeg komt zij een jaar later als solo-zangeres terug met The Girl In Black, geproduceerd door Van Asten en DeBois. De Dots hebben tegen die tijd hun hoop op een internationale doorbraak gevestigd. Dat moet gebeuren via de Amerikaanse speelfilm Dutch Treat, waarin de Dots instrumenten in hun handen geduwd krijgen en als de Nederlandse variant op de Bangles naar voren worden geschoven. Onnodig te zeggen dat zowel de film als de soundtrack- elpee Dutch Treat roemloos ten onder gaat. In augustus '87 stapt het vijftal over naar het succesvolle Engelse producerstrio Stock, Aitken & Waterman.

Bron: OOR Popencyclopedie