Jodie Foster

Biografie

Geboortedatum en -plaats: 19 november 1962, Los Angeles, California, USA Ze heet eigenlijk Alicia Christian Foster. De bijnaam Jodie kreeg ze van haar broer en zus.
Burgerlijke Staat Foster beantwoordt nooit vragen over haar privéleven. Zo heeft ze nooit iets gezegd over de identiteit van de vader van de twee zoons die ze samen met vaste levenspartner Cydney Bernard opvoedt.
Kindsterretje Jodie deed al commercials toen ze drie jaar oud was. Coppertone (zonnebrandolie) was haar eerste werkgever. Ze kreeg haar eerste echte rol in 1969 in een aflevering van 'The Doris Day Show'. Na rollen in een aantal voor de televisie gemaakte Disney-producties en in series als 'Gunsmoke', 'Bonanza' en 'Ironside' maakte ze in 1972 haar eerste bioscoopfilm: het familiedrama 'Napoleon En Samantha' (ook van Disney), waaraan ook Michael Douglas zijn medewerking verleende. In 1974 speelde ze mee in 'Alice Doesn't Live Here Anymore' van Martin Scorsese, die Foster twee jaar later haar doorbraakrol gaf als het jonge straathoertje Iris in 'Taxi Driver'. Dankzij die rol had ze al op haar veertiende haar eerste Oscar-nominatie te pakken. Daarna kwamen weer wat meer typische kinderrollen, onder meer in 'Freaky Friday' en 'Bugsy Malone' (allebei 1976).
Yale Foster, die door haar moeder al naar het 'Lycée Francais de Los Angeles' was gestuurd, zag het nut van een goede opleiding in en onderbrak haar carrière voor een studie aan de prestigieuze universiteit van Yale. Ze leidde er een relatief normaal leven en studeerde in 1985 magna cum laude af. Hoofdvak: literatuur.
Twee Oscars Na het behalen van haar diploma nam Foster haar carrière naadloos op, aanvankelijk met kleine films als 'Five Corners' en 'Siesta' (allebei 1987). In 1988 speelde ze in Adrian Lyne's controversiële film 'The Accused' het slachtoffer van een groepsverkrachting. Dat deed ze zo goed dat ze een Oscar won. Drie jaar later won ze weer, nu voor de fantastische thriller 'The Silence Of The Lambs', waarin ze zich (als FBI-agente Clarice Starling) geconfronteerd zag met een eerbiedwaardige vijand: de door Anthony Hopkins vertolkte seriemoordenaar/kannibaal Dr Hannibal Lecter.
Regisseuse In 1991 regisseerde Foster 'Little Man Tate', over een geniale jongen. Het was een alleszins geslaagd regiedebuut, waarin ze vermoedelijk veel van haar gevoelens over haar eigen afwijkende jeugd kon verwerken. Opvolger 'Home For The Holidays' (1995) was niet slecht, maar het had wat ambitieuzer gekund. Over Foster's derde regie-project 'Flora Plum' werd jaren gesteggeld, maar de film (over circusartiesten) kwam er uiteindelijk toch niet.
Rustig Als actrice is Foster zeker niet de hardste werker van Hollywood. Ze vindt het belangrijk om veel tijd door te brengen met haar kinderen. Sinds 1995 haalt ze een gemiddelde van amper één film per jaar. Gelukkig is vrijwel iedere verschijning iets bijzonders. Met haar intelligentie tilt ze iedere rol boven de middelmaat uit. Zo was het bijvoorbeeld aan Foster te danken dat de vergezochte vliegtuigthriller 'Flightplan' (2005) nog enigszins de moeite waard was. Ook haar werk in Spike Lee's 'Inside Man' (2006) en in Neil Jordan's wraakthriller 'The Brave One' (2007) was van niveau. Een van haar beste rollen speelde ze in 1997 in 'Contact', een science fiction-film met bovengemiddelde intelligentie. Haar kennis van de Franse taal (dat Lyceé was wel degelijk ergens goed voor!) kwam handig van pas voor haar kleine rol in 'Un Long Dimanche de Fiancailles' (2004); die rol wilde ze graag voor regisseur Jean-Pierre Jeunet spelen omdat ze zo genoten had van diens 'Le Fabuleux Destin d'Amélie Poulain' (2001).
John Hinckley, Jr Probeerde in 1981 de Amerikaanse president Ronald Reagan te vermoorden. Deed dat omdat hij indruk wilde maken op Foster, voor wie hij na het zien van 'Taxi Driver' een ongezonde obsessie had opgevat. Werd vrijgesproken omdat de rechter hem ontoerekeningsvatbaar achtte. Wordt al 25 jaar verplicht verzorgd in een psychiatrische inrichting in Washington, D.C. Pochtte dat hij 'de grootste liefdesdaad uit de geschiedenis van de wereld' had verricht en was overstuur dat Foster zijn liefde niet beantwoordde.
Star Wars Jodie was in de running voor de rol van Prinses Leia, maar ze had een exclusief contract met Disney, en die weigerden haar toestemming te geven om voor een concurrent te werken.
Zangeres In 1977 nam Foster twee singles op. Er stonden zowel Engels- als Franstalige ('La Vie, C' Est Chouette') liedjes op, die ook voorkomen op de soundtrack van de film 'Moi, Fleur Bleue' die ze in Frankrijk maakte.
Quote 'Normal is not something to aspire to, it's something to get away from'. (Bron: © Preview)