Judi Dench

Biografie

Geboortedatum en -plaats: 09 december 1934, York, Engeland
Burgerlijke Staat Dench is de weduwe van collega-acteur Michael Williams, met wie ze al bijna dertig jaar getrouwd was toen hij in 2001 aan longkanker overleed. "We waren gewoon altijd blij als we in dezelfde kamer waren" zei ze ooit over de liefde van haar leven. Hun enige dochter Tara Cressida Frances ("Finty") is ook actrice.
Begin Dench leerde acteren aan de Central School of Speech and Drama in Londen, waar ze Vanessa Redgrave als klasgenote had. Ze maakte haar professionele debuut in 1957 in Liverpool, in de rol van Ophelia in Shakespeare's 'Hamlet'. Daarna sloot ze zich aan bij theatergezelschappen in Oxford en Nottingham. Ook zat ze geruime tijd bij The Royal Shakespeare Company.
Toneel, Toneel, Toneel Dench groeide uit tot de meest succesvolle theateractrice van Engeland, onder meer in het National Theatre en in talloze West End-producties. Ze speelde een schier eindeloze reeks hoofdrollen in zowat ieder belangrijk stuk uit de Engelstalige theatergeschiedenis. Legendarisch is bijvoorbeeld haar Sally Bowles in 'Cabaret', de rol die in de filmversie (1972) door Liza Minnelli werd gespeeld. Ze is met zes stuks recordhoudster als het gaat om het vergaren van de meest prestigieuze Engelse theaterprijs, de Laurence Olivier Theatre Award. Ook nu ze al over de zeventig is, staat ze nog vrijwel elk jaar in minimaal één stuk op de planken. In het voorjaar van 2006 was ze te zien in een Londense productie van 'Hay Fever' van de legendarische komische zedenschetser Noel Coward.
Telly Ook op de buis had Dench veel succes, onder meer in de sitcoms 'A Fine Romance' (over mensen uit de middenklasse op middelbare leeftijd) en 'As Time Goes By', over ex-minnaars die dertig jaar later alsnog proberen een relatie op te bouwen.
Qua Films Een Laatbloeier Haar filmdebuut maakte ze in 1964 als "Miss Humphries" in de misdaadfilm 'The Third Secret'. Ze was decennia lang maar sporadisch in films te zien, maar maakte in 1968 al wel veel indruk als Titania in 'A Midsummer Night's Comedy'. Pas halverwege de jaren tachtig, toen ze de vijftig al gepasseerd was, ging ze meer filmwerk doen, aanvankelijk vooral in serieuze en literaire producties als 'Wetherby' (1985 en geregisseerd door toneelschrijver David Hare), de E. M. Forster-verfilming 'A Room With A View' (1985, van kostuumdramaveteraan James Ivory) en '84 Charing Cross Road' (1987). Omdat een mens nooit genoeg Shakespeare kan spelen verscheen ze ook in Kenneth Branagh's bewerking van Henry V.
Oma'S Aan De Top In 1995 baarde Dench opzien door een rol te accepteren waarin niemand haar ooit verwacht had: als M, de baas van James Bond, in 'GoldenEye'. Ze kwam daarna nog vier keer terug, recent weer in 'Casino Royale'. Haar late en verrassende filmcarrière kreeg een door haar deelname aan de Bond-franchise een fikse stimulans.
Oscar In 1997 speelde Dench haar allereerste hoofdrol als filmactrice, als koningin Victoria in 'Mrs Brown' van John Madden. Dat was een bofje, want de rol was eigenlijk voor Elizabeth Taylor bestemd. Toen de diva ziek werd, viel Dench in. De film leverde Dench haar eerste Oscar-nominatie op. Ze won niet, maar dat deed ze twee jaar later wel, voor haar (slechts acht minuten bedragende!) bijrol in 'Shakespeare In Love' (ook van Madden), waarin ze opnieuw een legendarische Engelse koningin speelde, ditmaal Elizabeth 1. In de 21e eeuw werd Dench nog eens drie keer genomineerd, voor achtereenvolgens 'Chocolat', 'Iris' en 'Mrs Henderson Presents'. Voor haar rol in 'Notes An A Scandal' (2006) behoort ze zeker weer tot de kandidaten.
Specialiteit Sterke, dominante vrouwen die niet van hun stuk te brengen zijn en zich van kritiek weinig aantrekken. Behalve haar Oscar-winnende rol is ook haar vertolking van Lady Catherine de Bourg in de recente verfilming van 'Pride And Prejudice' een mooi voorbeeld.
Quote 'I don't like reading scripts very much. I like it better for someone to just explain to me what it is about this story.' (Bron: © Preview)