Meat Loaf

Biografie

Hogepriester van de pomprock, de meest opgeblazen variant op rock & roll. De in Texas geboren, dikke zanger draait rond '70 warm in de musical Hair en maakt met soulzangeres Stoney het geflopte Stoney & Meat Loaf. De carrière van Meat Loaf krijgt een forse impuls als hij pianist/componist en arrangeur Jim Steinman leert kennen. Met Meat Loaf als vocaal uithangbord begint Steinman, liefhebber van Wagner en meidengroepen, te werken aan de ideale combinatie van rock & roll en theater. Ondertussen speelt Meat Loaf in de musical The Rocky Horror Show en de daaruit voortvloeiende verfilming. Ook zingt hij de Ted Nugent-plaat Free For All in, terwijl hij met Steinman optreedt in het kader van de National Lampoon Road Show. In '77 is het zo ver. Met Todd Rundgren als producer komt Meat tot Bat Out Of Hell, dat met een beetje goede wil te omschrijven is als de rock & roll-versie van de West Side Story. Dank zij de indrukwekkende live-optredens - met Karla De Vito als vervangster voor de op plaat te horen Ellen Foley - groeit Meat Loaf binnen enkele maanden uit tot een top-act. Paradise By The Dashboard Light is ook in Nederland een enorme hit. Stemproblemen belemmeren de opnamen van de opvolger voor Bat Out Of Hell dusdanig lang, dat Steinman uit pure wanhoop besluit zelf de plaat maar in te zingen; het resultaat wordt in '81 als Bad For Good uitgebracht. Meat Loaf doodt de tijd met het acteren in de film Roadie (met Debbie Harry en Alice Cooper). Wanneer Meat zijn stem weer onder controle heeft neemt hij met Steinman Dead Ringer op. Maar de sensatie is er op dat moment inmiddels wel af en tijdens de daaropvolgende tournee staat Meat regelmatig voor halflege zalen te spelen. Onenigheid met Steinman en de daaruit voortvloeiende juridische rompslomp doen de rest, en in '83 wordt Meat zelfs failliet verklaard. Terwijl Steinman zich stort op het produceren van anderen, weet Meat met het onder leiding van Tom Dowd opgenomen Midnight At The Lost And Found het tij niet te keren. En al verschijnen er nog enkele platen, de pophistorici staan klaar om Meat Loaf als one hit wonder in de geschiedenisboeken bij te schrijven. Maar nadat Steinman op de pretentieuze musicalplaat Original Sin de samenwerking met Ellen Foley heeft hernieuwd, blijken ook vredesbesprekingen met Meat Loaf tot de mogelijkheden te behoren, hetgeen enkele jaren later resulteert in het langverwachte Bat Out Of Hell Ii: Back Into Hell. De productie is overrompelend, de songs kamerbreed maar ijzersterk en Meat Loaf klinkt weer als vanouds. Tel daarbij op de indrukwekkende videoclip voor het nummer I'd Do Anything For Love (But I Won't Do That) en de package blijkt genoeg voor een overweldigende comeback, die ook live een vervolg krijgt. In april '94 weet Meat Loaf twee dagen achtereen de Rotterdamse Ahoy' tot de nok te vullen. Verdiend; want Meat bewijst dat hij zich op het podium als een (wal)vis in het water voelt. Welcome To The Neighbourhood biedt opnieuw weinig nieuws onder de zon, hoewel producer Ron Nevison (o.a. Kiss, Cher, Heart) de productie waarneemt en bekende componisten als Diane Warren en Tom Waits een deel van het songmateriaal aanleveren. Steinman levert slechts een kleine bijdrage omdat hij in die periode met Andrew Lloyd Webber aan een musical werkt. In '98 verschijnt The Very Best Of Meat Loaf, de meest uitgebreide compilatie van Meat Loaf tot nu toe. Het is de aanleiding voor alweer een nieuwe wereldtournee die hem andermaal in de Rotterdamse Ahoy brengt. Op de dubbel-CD staan ook enkele nieuwe nummers. In september '99 verschijnen Meat Loaf's autobiografie To Hell And Back en Storyteller, de weerslag van een special in de serie Storyteller van het Amerikaanse tv-station Vh1. Aan het eind van de jaren negentig houdt Steinman zich bezig met produceren van Air Supply, Celine Dion en Boyzone. Meat Loaf leeft zich ondertussen uit als acteur. In '01 heeft hij meer dan dertig filmrollen op zijn naam staan. Zijn audio-meesterwerk Bat Out Of Hell, inmiddels goed voor de verkoop van 26 miljoen exemplaren, verschijnt in dat jaar digitaal geremasterd en voorzien van twee bonustracks. Aan het eind van het jaar staat Meat Loaf geboekt als headliner van Night Of The Proms '01 in België en Nederland. Op Couldn'T Have Said It Better werkt Meat Loaf niet meer samen met Steinman, maar met producer Peter Mokran (Backstreet Boys). Hij zorgt voor een wat minder Phil Spector-getint geluid. Het titelnummer van het album bezorgt Meat Loaf weer een Nederlandse hit. Zomer '03 gaat Meat Loaf voor het laatst op een wereldtournee. Hij wil zich meer op zijn acteerkant richten. Popmuzikanten zijn als het op voornemens aankomt net mensen: Meat Loaf blijft gewoon optreden. In Melbourne bijvoorbeeld, waar hij op 20 en 22 februari '04 met de Melbourne Symphony zijn klassieke album Bat Out Of Hell nog eens overdoet Bat Out Of Hell: Live With The Melbourne Symphony. Of in Lichtenvoorde waar hij als afsluiter van het seniorenfestival Arrow Rock, juni '05, een heel matig optreden verzorgt.

Bron: OOR Popencyclopedie