Rage Against the Machine

Biografie

Ziedend kwartet uit Los Angeles, waarvan Zack De La Rocha en Timmy C. al eerder enige regionale faam verwerven met de hardcoreband Inside Out. Tom Morello is enige tijd actief in Lock Up en maakt daarmee ook nog een plaat terwijl Brad Wilk kort drumt in een coverband waarin Eddie Vedder zanger is. Als de vier heren elkaar treffen blijkt men muzikaal en qua politieke gedrevenheid op één lijn te zitten. Nog voor Rage Against The Machine uitkomt gaat Rage Against The Machine op toer als voorprogramma van Suicidal Tendencies en verzorgt in dat kader in oktober '92 een memorabel optreden in Paradiso. Rage Against The Machine, dat een vlammende mix van hardcore, metal en rap bevat, lost de hooggespannen verwachtingen moeiteloos in. Vooral het spectaculaire gitaarwerk van Tom Morello en de bezeten voordracht van De La Rocha springen in het oor. Het viertal is niet alleen muzikaal actief maar ook betrokken bij organisaties tegen censuur en vivisectie,ook neemt de groep deel aan de Rock The Vote-campagne in de aanloop naar de Amerikaanse presidentsverkiezingen, bedoeld om jongeren stembewust te maken. Het optreden in februari '93 in de Melkweg geeft andermaal aan dat Rage Against The Machine een potentiële topper is. De CD-single Bullet In The Head bevat als extra een aantal nummers van dat optreden en is, net als Killing In The Name, regelmatig op de vaderlandse radio te horen. Wanneer de groep eind mei (als invaller voor Alice in Chains) met een verpletterend optreden het Pinkpop-veld in vuur en vlam zet, kan de band in Nederland niet meer stuk. Eind augustus is ze een van de topattracties op het nieuwe Campingflight To Lowlands Paradise-festijn in de Flevohof; het jaar erop staat men weer op Pinkpop, ditmaal als hoofdact. Het optreden wordt alom beschouwd als intens, maar ook wat humorloos. Begin '94 komt de single Freedom uit. In de begeleidende video ageert de band tegen de wijze waarop indianen-voorman Leonard Peltier door de Amerikaanse overheid achter slot en grendel wordt gehouden. Het hart zit dus nog immer op de juiste plaats. Een opvolger van Rage Against The Machine wordt aangekondigd voor het najaar van '94, maar het blijft stil. Wanneer de band medio '95 andermaal de studio ingaat lopen de spanningen tussen de bandleden dermate hoog op dat alle activiteiten op de lange baan worden geschoven. In '96 is het dan toch zover: Evil Empire ziet het licht. Het album is net zo intens als Rage Against The Machine, maar lijkt ook in andere opzichten als twee druppels op het debuut. Met andere woorden: de verrassing is er wat af, terwijl het geflirt met linkse lectuur in het CD-boekje wat geforceerd overkomt. Mei '96 staat de band wel opnieuw, voor de derde maal, op Pinkpop. Ook elders in de wereld treedt de band regelmatig op en in '98 wordt gerept van een nieuwe Cd. De muziek zou in oktober al klaar zijn, maar Zack De La Rocha worstelt nog met de teksten. In '99 wordt de belangrijke derde cd diverse malen aangekondigd en uitgesteld. Via internet blijft de groep, vooral Tom Morello, communiceren met de fans. Zo roept de gitarist op e-mails en brieven te sturen naar de Amerikaanse president Clinton vanwege de dreigende censuur naar aanleiding van schietpartijen op Amerikaanse scholen, en de veronderstelde rol van popmuziek hierin. De band zal op 13 juni spelen op het Tibetan Freedom Festival in Amsterdam, maar staat op verzoek van de organisatie toch maar in Chicago op de planken. Op 24 juni speelt de band wèl op het Woodstock '99 Festival. Voorafgegaan door de (later ook op Renegades terug te vinden) Bruce Springsteen-cover The Ghost Of Tom Joad op de Kosovo tribute-CD No Boundaries en de voorafgegaan door de single Guerilla Radio verschijnt 2 november '99, de dag van de Amerikaanse voorverkiezingen, het derde Rage-album. Muzikale verrassingen vallen op The Battle Of Los Angeles wederom nauwelijks te ontdekken, wel staat de plaat van begin tot eind bol van de energie, en bewijzen tracks als Testify en Calm Like A Bomb dat de Rage-formule nog lang niet is uitgewerkt. Het succes is dat evenmin: binnen een maand zijn er van de plaat, die net als zijn voorganger op nummer-1 de Amerikaanse albumlijsten binnenschiet, al twee miljoen exemplaren verkocht. Februari '00 is de band ook voor het eerst in vier jaar weer in Nederland te zien tijdens een degelijk, zij het weinig spetterend optreden in de Rotterdamse Ahoy'. Meer indruk maakt de actie die Timmy C. (nu Y Tim K geheten) begin september uitvoert tijdens de uitreiking van de Mtv Music Awards: als protest tegen de verheerlijking van Limp Bizkit klimt hij, op het moment dat die groep de prijs voor Beste Video in ontvangst neemt een van de op het podium aanwezige decorpalen in. De onbesuisde actie blijkt een van de directe aanleidingen voor het vertrek van De La Rocha, een maand later. In een persverklaring rept de voormalige frontman van een niet meer optimaal werkende banddemocratie. December '00 verschijnt van Rage Against The Machine het prima, door Rick Rubin geproduceerde Renegades. Oorspronkelijk bedoeld als opnamesessies voor toekomstige b- kantjes, groeit dit cover-album, waarop de band behalve redelijk voor de hand liggende covers van Cypress Hill, Erik B. & Rakim en Mc5 ook haar licht laat schijnen over songs van Bob Dylan en de Rolling Stones, uit tot het laatste wapenfeit van Rage Against The Machine in de originele bezetting. Als bonus-tracks zijn enkele nummers van de laatste Rage-optredens in Los Angeles opgenomen. De La Rocha's vertrek betekent echter niet het einde van de band: de overgebleven bandleden geven al gauw te kennen met elkaar te blijven musiceren. Gaan er eerst geruchten dat Cypress Hill's B-Real (die tijdens de concerten in Los Angeles al een gastrol vervult) De La Rocha's opvolger zal zijn, later blijkt de band nauwe banden heeft aangetrokken met de van Soundgarden bekende Chris Cornell. Mei '01 wordt bekend dat de vier ook met elkaar de studio induiken. Een debuutplaat van het hernieuwde gezelschap (dat een andere naam zal dragen dan Rage Against The Machine) staat in de planning voor begin '02. Tegen die tijd moet ook het langverwachte solo- album van De la Rocha, met daarop een prominente gastrol voor The Roots-drummer ?uestlove Thompson, in de winkels liggen.

Bron: OOR Popencyclopedie