Red Hot Chili Peppers

Biografie

Voornaamste wegbereiders van de funkmetal-crossover, een van de belangrijkste muzikale kruisbestuivingen van de jaren negentig. De kiem voor de groep wordt in Los Angeles gelegd waar Kiedis en Flea (echte naam: Michael Balzary) eind jaren zeventig op de Fairfax High School zitten. Met gitarist Hillel Slovak wordt het eerste bandje in het leven geroepen: Los Faces. Flea bast tevens bij de hardcorepunkgroep Fear en sluit zich met Slovak enige tijd aan bij de no wave/funkformatie James White And The Blacks. Met zanger/gitarist Alain Johannes en drummer Jack Irons formeert Slovak vervolgens de groep Anthem die weer overgaat in de psychedelische bluesrockformatie What Is This, goed voor twee elpees. Bij wijze van grap richten Kiedis, Flea en Jack Sherman in '83 The Red Hot Chili Peppers op, maar het wordt al snel serieuzer als blijkt dat men een bijzonder explosief mengsel weet te brouwen. Het is een combinatie van punk, funk en hardrock, met Kiedis' raps en de vaak seksueel getinte inhoud daarvan als afmaker. Op The Red Hot Chili Peppers komt het geluid van de groep echter niet uit de verf, wat te wijten is aan de productie van Gang Of Four-lid Andy Gill. Het met drummer Cliff Martinez (ex-Captain Beefheart) en p-funkprofessor George Clinton opgenomen Freaky Styley doet The Red Hot Chili Peppers veel meer recht. Sherman heeft dan al plaatsgemaakt voor Slovak, terwijl Martinez kort na de opnames wordt vervangen door Irons. In die bezetting doet men als support act van George Clinton een optreden voor het Westduitse tv-programma Rockpalast, om bij de toegift uitsluitend in een sok gehuld op te komen. De naam van de band is vervolgens amper van ieders lip te branden en hoewel de groep de sok-act langzamerhand van de podiumshow afvoert wordt men er nog lang mee geassocieerd. Zowel door voor- als tegenstanders, want waar de een de groep als grote muzikale innovatoren binnenhaalt zien anderen hen als een stel losgeslagen oversekste pubers. Het eerste kamp krijgt in de loop der jaren meer en meer de overhand, niet in de laatste plaats door het onafgebroken toeren van de groep. Ook The Uplift Mofo Party Plan is een uitstekende plaat maar kan voor de groep geen commerciële doorbraak bewerkstelligen, ondanks veel media-aandacht en een gedenkwaardig optreden op Pinkpop. De relatie met Emi verloopt stroef en de groep staat onder druk door de heroïneverslaving van Kiedis en Slovak. De laatste overlijdt in juni '88 aan een overdosis en in de crisis die daarop volgt besluit Irons het verder voor gezien te houden. Na een periode van herbezinning waarin Kiedis afkickt en voormalig Dead Kennedys-drummer D.H. Peligro niet blijkt te voldoen wordt met Smith en Frusciante een nieuwe bezetting geformeerd en neemt men Mother'S Milk op. Het album is door de komst van de nieuwkomers veel meer rechttoe-rechtaan en maakt een wat krampachtige indruk. Desondanks is de plaat het grootste commerciële succes tot dan toe. Na een lange wereldtournee tekent de band bij een nieuwe platenmaatschappij, Warner Brothers. Intussen speelt Flea rollen in de films Back To The Future Part Ii ('89) en My Own Private Idaho ('91) en Kiedis doet hetzelfde in Pointbreak ('91). Herfst '91 komt het door Rick Rubin geproduceerde Blood Sugar Sex Magik uit. De plaat, opgenomen in een villa in Hollywood, toont de groep op haar best. Bovendien laten de Peppers met een aantal ballads ook een andere kant zien. Under The Bridge wordt een wereldwijde hit en bezorgt de band de doorbraak naar het grote publiek. Zomer '92 is de groep headliner van het door de Verenigde Staten reizende Lollapalooza-festival. Enkele weken tevoren stapt Frusciante echter uit de groep, om door Arik Marshall (ex-Marshall Law) te worden vervangen. Deze wordt een jaar later opgevolgd door Jesse Tobias. Juist op dat moment wordt bij Flea Me geconstateerd, wat de bassist ertoe dwingt een lange rustperiode in te lassen. Tobias wordt op zijn beurt in september '93 vervangen door Dave Navarro (ex-Jane's Addiction). Irons heeft zich inmiddels bij Alain Johannes' duo Walk The Moon gevoegd, dat als Eleven debuteert met het sterke Awake In A Dream. Maar de drummer wordt in '94 plotseling ingelijfd bij Pearl Jam. De inmiddels zwaar verslaafde Frusciante komt met een chaotisch soloalbum op de proppen Niandra Lades And Usually Just A T-Shirt. De Peppers zelf spelen in de zomer van '94 op Woodstock en het Belgische Pukkelpop. Out In La is een compilatie van demo's en mixen van eerder uitgebrachte nummers. Na diverse keren te zijn uitgesteld verschijnt in september '95 eindelijk One Hot Minute. Een zware bevalling dus, en zo klinkt hij ook. Het is een grillige, niet altijd even toegankelijke plaat. De songs hebben veelal een sombere ondertoon en geven pas na vele draaibeurten hun schatten prijs. Op de cd volgt een langdurige tournee waarbij de groep eerder een routineuze dan een bevlogen indruk maakt. Voorjaar '96 steken geruchten de kop op dat men na een afscheidstournee uit elkaar zou gaan. Een jaar later blijken zowel Navarro als Flea deel uit te maken van het heropgerichte Jane's Addiction. Flea en Kiedis beginnen ondertussen aan een nieuwe Peppers-CD die eind '97 zou moeten verschijnen, maar uiteindelijk pas in '99 het licht ziet. Er komt namelijk pas schot in het songschrijven op het moment dat een afgekickte John Frusciante op het Peppers-nest terugkeert. Als dan ook Rick Rubin weer wordt benaderd voor de productie, kan het niet meer stuk. Californication is een sterk en gevarieerd album van een popgroep die eindelijk volwassen is geworden. Tijdens Woodstock '99 is het optreden van de groep olie op het al een dag lang smeulende vuur; rellen en brandstichting stellen het festival wereldwijd in een kwaad daglicht. Californication blijkt een enorm commercieel succes en wordt overladen met onderscheidingen. Vanaf '99 zijn de Peppers bijna permanent op tournee. To Record Only Water For Ten Days is een geslaagd soloalbum van Frusciante. Rick Rubin is wederom producer van By The Way, waarop de funk nog meer achterwege blijft. De plaat verrast minder, maar de songs en het geluid van de Peppers blijven succes genereren. De live-dubbelaar Live In Hyde Park is daar een goede afspiegeling van: al het opgenomen Peppers-materiaal is geschreven door de huidige line- up. In 2004 brengt Jack Irons een soloalbum uit, waaraan Flea en leden van Pearl Jam hebben meegewerkt. Frusciante loopt over van creativiteit en brengt binnen een jaar maar liefst zeven platen, die ondanks hun verschillende muzikale karakter worden bejubeld. Van Kiedis verschijnt zijn autobiografie en in '05 toert Smith als drummer van Glenn Hughes. Hoewel Flea in '03 beweert dat al vijftien nieuwe nummers zijn geschreven, begint het viertal pas in maart '05 met de opnames van het volgende studioalbum.

Bron: OOR Popencyclopedie