Robert Duvall

Biografie

Geboortedatum en -plaats: 05 januari 1931, San Diego, California, USA

Burgerlijke Staat Is aan zijn vierde huwelijk bezig en heeft niet één enkel kind.

Begin Zijn vader was beroeps bij de Amerikaanse marine en heeft het tot admiraal geschopt. Robert was zelf gewoon dienstplichtig en moest nadat hij was afgestudeerd ("Drama") een jaar onder de wapenen. Dankzij de zogeheten "G.I. Bill" kon hij aansluitend gaan studeren aan de gerenommeerde Neighborhood Playhouse School of Acting in New York. Hij was in die tijd goed bevriend met andere aankomende toppers als Dustin Hoffman en Gene Hackman.

Droomdebuut In 1962 speelde Duvall in de eerste van inmiddels bijna 100 films: de verfilming van Harper Lee's geliefde roman 'To Kill A Mockingbird', over de rechtschapen advocaat Atticus Finch (in de film gespeeld door Gregory Peck), die zich in een overwegend door racisten bevolkt dorpje weinig populair maakt door een zwarte verdachte in een verkrachtingszaak te verdedigen. Duvall speelde zeer memorabel de mentaal gehandicapte Boo Radley, naar wie zich later nog een Engels popbandje heeft vernoemd. In de jaren na Mockingbird bleef het goed gaan met zijn carrière. Hij had steeds grotere rollen in aansprekende films van onder meer Robert Altman en Francis Ford Coppola. Die laatste gaf Duvall in 1972 de rol die hem naar een nog hoger plan zou tillen.

Consigliore Een soort raadgever van Maffia-bazen. Ook Don Vito Corleone, hoofd van de misdaadfamilie die in 'The Godfather' centraal staat, heeft zo'n adviseur. Zijn naam is Tom Hagen. Duvall speelde hem met een ongekende brillance en droeg daarmee een flink steentje bij aan de kwaliteiten van wat velen als de beste film aller tijden beschouwen. Twee jaar later was hij in het vervolg wederom van de partij. Voor G3 (1990) haakte hij af omdat hij vond dat het hem geboden salaris niet in verhouding stond met wat hoofdrolspeler Al Pacino (Michael Corleone) zou gaan verdienen. Achteraf wel een bofje, want ook Duvall had deze totaal mislukte sequel niet kunnen redden.

Napalm Duvall bleef in de meest uiteenlopende rollen voorbeeldig werk doen en bereikte een nieuwe hoogtepunt in 'Apocalypse Now' (opnieuw van Coppola). Hij speelde Lt Kilgore, een door het oorlogsleed murwgebeukte beroepsmilitair die iedere vorm van humaniteit is kwijtgeraakt. Zijn "I love the smell of napalm in the morning" behoort tot de beroemdste citaten uit de filmgeschiedenis.

Oscar Die won Duvall (eindelijk, zou je haast zeggen) in 1983 voor zijn rol van de aan lager wal geraakte countryzanger Mac Sledge in 'Tender Mercies'. Begin van nog meer moois? Nee, juist niet. Na zijn overwinning vond hij een aantal jaren amper rollen die zijn talent testten. Misschien vroeg hij teveel geld, of misschien namen ze 'm (hij was de jongste niet meer en bijna kaal) toch niet echt serieus als leading man. Waarna Duvall maar weer ging doen waar hij goed in was en is: het op een natuurlijke wijze neerzetten van sterk uiteenlopende en altijd geloofwaardige personages die dan maar niet het meisje krijgen.

Achter De Camera Met flinke tussenpozen heeft Duvall inmiddels vier films geregisseerd. Met afstand de beste daarvan is 'The Apostle' (1997), een bijna-eenmansproject dat hij zelf schreef en waarin hij ook nog een schitterende hoofdrol speelde. Dat kwam 'm op zijn zesde en tot nu toe laatste Oscar-nominatie te staan.

Tango Daar is Duvall een groot liefhebber van. Hij regisseerde de in Buenos Aires gesitueerde thriller 'Assassination Tango', waarin die dans ook rijkelijk getoond wordt.

Politiek Hollywood is overwegend links en Democratisch georiënteerd. Duvall is een uitzondering. Hij stemt al zijn hele leven Republikeins. In 2001 woonde hij de prseidentiële inauguratie bij op persoonlijke uitnodinging van George W. Bush zelf.

Quote 'Being a star is an agent's dream, not an actor's'. (Bron: © Preview)