Tim Robbins

Biografie

Geboortedatum en -plaats:
16 oktober 1958, West Covina, California, USA

Burgerlijke Staat
Is al sinds 1988 de vaste levenspartner van Susan Sarandon. Ze hebben samen twee kinderen.

Engagement
Robbins deed Drama aan de University of California in Los Angeles (UCLA) en studeerde cum laude af. Daarna richtte hij The Actor's Gang op, waarvan de leden hun (linkse) politieke ideeën in experimenteel theater vorm wilden geven.

Doorbraak
Robbins werkte in die tijd ook al in films, al werden die ook toen al vooral gemaakt in het tamelijk kapitalistische Hollywood. Het succes kwam hem niet aanvliegen; in menig film uit de jaren tachtig zie je hem bij wijze van spreken links achterin de klas zitten, wachtend op een grote toekomst. Dat die eraan zat te komen, werd hem en de rest van de wereld duidelijk toen hij de rol van de losgeslagen werper Ebby Calvin "Nuke" Laloosh speelde in de puike honkbalfilm 'Bull Durham'. Aardige bijkomstigheid was dat hij op de set van die film Sarandon leerde kennen, die een appetijtelijke honkbalgroupie speelde.

Alleskunner
Robbins heeft een babyface, maar hij kan ook heel effectief een naarling spelen. De verscheidenheid in zijn repertoire is dan ook groot. Hij speelt met evenveel gemak een sukkel (bijvoorbeeld in 'The Hudsucker Proxy' van de gebroeders Coen, uit 1994) als een vermoed terrorist (in 'Arlington Road', 1999) of een arrogante Hollywood-mogul (in Robert Altman's 'The Player', 1992). Dat vermogen om lang verborgen te houden wat nu eigenlijk het morele allooi van zijn personages is, kwam hem voortreffelijk van pas in 'The Shawshank Redemption' (1994), die nog altijd op de tweede plaats staat (ingeklemd tussen twee 'Godfather'-delen) op de lijst van favoriete films van de lezers van de mega-filmsite IMDB.

Regie
Ja, doet hij ook. En hij is er goed in. Debuut 'Bob Roberts' (1992) was een haarscherpe politieke satire (met een piepklein, maar erg mooi rolletje van Jack Black, een goede vriend). 'Dead Man Walking' (1995), over een ter dood veroordeelde moordenaar en de non die hem begeleidt met de voorbereiding op zijn terechtstelling, was een uiterst indringend drama. Sarandon (de non) won er een Oscar voor. Later maakte Robbins nog het sociaal bewogen 'Cradle Will Rock' (1999), die in ons land helaas niet werd uitgebracht. Latere pogingen om nieuwe projecten op te starten liepen op niets uit; volgens Robbins heeft dat veel te maken met zijn politieke stellingname; hij is van mening dat Hollywood veel rechtser is dan over het algemeen wordt aangenomen, en dat veel mensen daar zich links voordoen omdat dat hipper is.

Oscar
Hij kreeg er eentje voor zijn bijrol in 'Mystic River' (2003). Eerder was hij al genomineerd -maar dan als regisseur- voor 'Dead Man Walking'. Zou die van Tim heel knus naast die van Susan staan?

Lloyd Grove
Journalist van de Washington Post die een interview had met de moeder van Sarandon. Die had gezegd dat Susan en Tim hun kinderen in politieke zin "hersenspoelen". Dat viel verkeerd bij Robbins. Hij botvierde zijn woede niet op schoonmama, maar op de boodschapper; Grove dus. Op de avond van de Oscars 2003 dreigde hij Grove te slaan. Volgens de journalist voegde de ster hem toe: "Als je ooit weer over mijn familie schrijft weet ik je te vinden en doe ik je pijn".

Waar Laat Je Die Lange Benen?
Op 11 september 2001, de dag van de aanslagen op het World Trade Center en het Pentagon, verbleef Robbins in Los Angeles. Hij wilde graag naar zijn familie in New York, maar er werd vanwege de dreiging van meer aanslagen niet gevlogen. Samen met een vriend is hij toen maar met de auto gegaan, een trip die 56 uur duurde.

Sportliefhebber
Robbins is een groot fan van het ijshockeyteam New York Rangers en gaat er prat op dat hij alle mogelijke video's heeft uit 1994, het laatste kampioenschapsjaar van dat team. Hij is ook regelmatig te vinden in Shea Stadium, waar de honkballende New York Mets hun thuiswedstrijden spelen.

Quote
'I'm fairly competent as a director and actor, but I am Mr Neurotic as a writer. I just don't have enough confidence in my abilities to take criticism well. I take it personally. Start with "It's a masterpiece", and then tell me what you think could be changed'.