Ga naar het hoofdmenu Ga naar het paginamenu
Enfant terrible van de Britse techno. Steekt als oud Mixmag-recensent zijn mening over collega's niet onder stoelen of banken, botst meermaals met
zijn platenmaatschappij, zit om die reden jarenlang zonder effectief platencontract en gaat ook
muzikaal zijn eigen, compromisloze weg langs techno, house en electro. Dave Clarke debuteert in
'90 als eerste Brit bij R&S. Hij noemt zich dan Directional Force, een naam die hij (naast
Graphite) ook voor zijn producties op het eigen, na Devil'S Advocate opgeheven Magnetic North-
label gebruikt. Met de Red-trilogie, drie klassieke techno-EP's, legt hij de basis voor het succes van
Archive One. Dit resulteert in remix-klussen voor The Chemical Brothers, Underworld en Leftfield,
een rijtje waar Clarke dan zelf ook in thuishoort. Met de mixalbums Demagnetized en Dave Clarke
Presents Electro Boogie start hij de electro-revival; met Dave Clarke Presents Electro Boogie Vol. 2
claimt hij officieel de titel hardste techno-DJ ter wereld. In '00 wordt na een verbeten strijd
eindelijk zijn contract bij BMG-dochter Bush ontbonden. Gedurende het conflict verkoopt hij de
track Before I Was So Rudely Interrupted zelf via internet. 9 September '01 tekent hij een
optimistische zes-albums-deal bij het Skint-label, dat meteen de single The Compass heruitbrengt.
Ook doet Clarke dat jaar remixen van clubhits La La Land (Green Velvet) en Emerge
(Fischerspooner). Zomer '03 treedt hij live op op Lowlands.
Bron: OOR Popencyclopedie
Weet wat je bestelt dankzij onze geluidsfragmenten!
Ook daarom koop je bij bol.comGa naar het hoofdmenu Ga naar het paginamenu Ga naar het begin van deze pagina