Gerard Joling

Biografie

Zanger uit het Noordhollandse Schagen wiens successtory begint in het voorjaar van '85, wanneer hij met zijn vertolking van Don McLeans Crying doordringt tot de finale van de Soundmix/Playbackshow, een veelbekeken tv-programma dat al veel nieuw talent heeft opgeleverd. Hij wordt weliswaar geen eerste, maar de volgende dag liggen bij wijze van spreken de platencontracten op de stoep. Gerard, wijs geworden door een paar minder geslaagde pogingen tot de vaderlandse showbusiness door te dringen, kiest rustig de meest geschikte aanbieding en gaat dan met schrijver/producer Peter de Wijn aan de slag. De eerste single, Love ls In Your Eyes, wordt een absolute topper en Nederland raakt in de ban van Gerard Joling, de knappe zanger met de hoge kopstem die iedere moeder wel als schoonzoon zou willen hebben. Het door De Wijn geschreven en geproduceerde debuutalbum Love Is In Your Eyes wordt in de voorverkoop al goud en Gerard krijgt de ene onderscheiding na de andere, waaronder de aanmoedigingsprijs van de Stichting Conamus, De Zilveren Harp. Alle singles die Joling in het daaropvolgende jaar uitbrengt worden hits, ook al zijn ze zeer verschillend van stijl. Niet alleen in eigen land is Gerard succesvol: medio '86 brengt hij een bezoek aan het Verre Oosten (T'ai-wan, Hong Kong, Filippijnen) waar hij zeer veel fans blijkt te hebben en hetzelfde geldt voor bijvoorbeeld Griekenland, Noorwegen en Zweden. Ook het andermaal met Peter de Wijn gemaakte Sea Of Love wordt in groten getale omgezet. Als trekker voor die plaat functioneert Everybody Needs A Little Rain, een duet van Gerard met Randy Crawford. Het succes van die single is minder groot dan verwacht en de erop volgende periode staat dan ook in het teken van bezinning. Medio '87 tekent Gerard Joling een contract bij een nieuwe platenmaatschappij, waar hij debuteert met de single Midnight To Midnight, Joling op zijn best maar slechts een marginale hit. Niettemin wordt Gerard als eerste vaderlandse popartiest bijgezet in het Wassenbeeldenmuseum van Madame Tussaud in Amsterdam. Speciaal voor zijn fans tekent hij alle hoogtepunten en belevenissen uit zijn artistieke leven op in het grappige boekje Dat Wordt Nooit Wat Met Die Jongen, dat verschijnt vlak voor hij in mei '88 met het liedje Shangri-La ons land vertegenwoordigt op het Eurovisie Songfestival in Dublin. Hij eindigt daarbij op een acceptabele, maar natuurlijk toch teleurstellende negende plaats. Zomer '88 maakt Gerard opnieuw een toer door het Verre Oosten en brengt hij zelfs een bezoek aan de dochter van de Filippijnse president Cory Aquino, Kris. Het lijkt bergafwaarts te gaan met Gerards carrière, totdat hij plotseling een gigantische klapper maakt met No More Boleros. Het klassieke thema van Ravel is weliswaar al vaak in films en composities verwerkt, maar het is juist die herkenning en de voor Gerard zo kenmerkende hoge uithalen, die hem in juni '89 zijn tweede Nederlandse nummer 1-hit opleveren. Door het succes van No More Boleros in West-Duitsland, Frankrijk en Spanje is Joling vrijwel onafgebroken op promotietournee. In '91 werkt hij wederom in samenwerking met Peter de Wijn aan een nieuw album, dat in de herfst uitkomt.

Bron: OOR Popencyclopedie