Gino Vannelli

Biografie

Gino Vannelli komt uit een muzikale Italiaanse familie. Vader Vannelli emigreert in de jaren vijftig van Italië naar Canada (Montreal), waar hij als zanger en entertainer begint op te treden in allerhande nachtclubs. Al snel vormt Gino als drummer een onderdeel van de show van zijn vader, met als gevolg dat hij al op vijftienjarige leeftijd met een platencontract van Rca Records op zak loopt. Het is '68 en mensen uit de Canadese platenbusiness stellen nog niet zo prijs op artiestennamen die ondubbelzinnig de geografische herkomst van de artiest in kwestie verraden. Leidinggevende figuren bij Rca veranderen de achternaam van Gino dan ook in Vann Elli. Het platencontract bij Rca culmineert niet in iets tastbaars. Gino neemt wel enkele nummers voor Rca op, doch die halen het vinyl nooit. De door de ouders van Gino zo enthousiast gepropageerde muzikale carrière dreigt daardoor al snel in het slop te geraken. Na een tijdje met zijn broer Joe in New York te hebben opgetreden, worden Gino en zijn begeleidingsgroep, Good Friends, in de Montrealse nachtclub Dominics ontdekt door ene Pasquale (kapper van beroep) die de act onder de aandacht brengt van Herb Alpert, die zowel sekssymbool Gino als Joe contracteert voor zijn A&M-label. De door Alpert geproduceerde Crazy Life bevat louter eigen composities, die qua uitvoering sterk aan de muziek van Sergio Mendes And Brasil '66 doen denken. Op de door Gino en Joe Vannelli geproduceerde Powerful People, in Nederland nog steeds de best verkochte elpee van Vannelli, treedt Herb Alpert alleen nog maar op als 'associate producer', terwijl de door de bijdragen van synthesizers gedomineerde muziek met afwisselend sfeervolle en ritmische vocalen reminiscenties oproept aan de multiklanken van Stevie Wonder, een ontwikkeling die zich in het materiaal op de meer jazzy getinte Storm At Sunup en The Gist Of The Gemini voortzet. Dank zij een aantal succesvolle tv-optredens (o.a. in de Van Speyk Show) wordt The Gist Of The Gemini, evenals Powerful People, in Nederland met goud bekroond. De in Londen opgenomen A Pauper In Paradise, waarop Vannelli zich in een aantal te pretentieuze nummers laat begeleiden door The Royal Philharmonic Orchestra, en Brother To Brother, waarop hij ontdekkingsreizen doet in funky jazz-rockland, doen in ons land in commercieel opzicht echter relatief weinig, maar bezorgen hem wel een Amerikaanse doorbraak. Het wachten is nog steeds op de dag dat ladykiller Gino Vannelli ons land voor een ongetwijfeld sensationeel concert zal aandoen. Voorlopig zit dat er echter niet in, want de zanger lijkt in de studio te huizen. Nightwalker laat dan ook ruim drie jaar op zich wachten. Het vermoeden dat de elpee door de lange productietijd een overgeproduceerde indruk achterlaat, wordt helaas bewaarheid. Toch zijn met name de ballads van een bloedstollende schoonheid. De populariteit van Vannelli schiet omhoog als de van Black Cars afkomstige single It Hurts To Be In Love boven aan de Europese hitparades belandt. Zijn status lijkt ook in '87 met het fraaie Big Dreamers Never Sleep bevestigd te worden, wanneer opnieuw een single, Wild Horses, hoge ogen gooit.

Bron: OOR Popencyclopedie