Massive Attack

Biografie

Trio dat aan de basis staat van het Bristol-geluid, dat midden jaren negentig populair wordt in Engeland en de rest van de wereld. De geschiedenis van Massive Attack gaat echter terug tot de beginperiode van de Engelse hiphop. Al in '83 vormen 3D, Mushroom (Vowles), Daddy G, Milo Johnson en producer Nellee Hooper The Wild Bunch, een op Jamaicaanse voorbeelden gebaseerd soundsystem. In '86 leidt een ontmoeting met zangeres Shara Nelson tot de single The Look Of Love. Hooper vertrekt om het idee van dit nummer verder uit te werken in de lovers-rapsound van Soul Ii Soul. Johnson zoekt zijn heil in Japan. De eerste single als Massive Attack verschijnt in '90, Daydreaming. De fusie van hiphop, dance en dub, die later triphop genoemd zal worden, komt tot bloei op het klassieke Blue Lines, dat ook de van een intrigerende videoclip vergezelde hit Unfinished Sympathy bevat. De vocalen worden gedeeld door Nelson, reggaezanger Horace Andy en rapper Tricky; de productie is in handen van Jonny Dollar. Vanwege de dan juist uitgebroken Golfoorlog wordt de naam na de eerste persing tijdelijk ingekort tot Massive. Na Blue Lines gaat Nelson solo en maakt de soulplaat What Silence Knows. Massive Attack doet ondertussen remixen voor U2, Lisa Stansfield, Peter Gabriel, Nusrat Fateh Ali Khan en Boy George en werkt verder in alle rust aan het rijk geschakeerde Protection, dat in september '94 verschijnt. Ditmaal fungeert Hooper als producer, terwijl naast opnieuw Horace Andy en Tricky nu ook Tracey Thorn (Everything But The Girl) en Nicolette hun opwachting als vocalisten maken. In '95 wordt Protection door dub-meester Mad Professor op onnavolgbare wijze geremixed tot No Protection. In mei van dat jaar maakt Massive Attack zijn Nederlandse podiumdebuut tijdens het Drum Rhythm-festival in Amsterdam. De groep maakt met Madonna een atmosferische versie van I Want You voor de Marvin Gaye-tributeplaat Inner City Blues. Juli '97 verschijnt de single Rising Son, voorbode van Mezzanine. Hierop is het geluid heftiger, agressiever en donkerder, met zwaar vervormde gitaren en vocalen van onder meer Liz Fraser (Cocteau Twins) en Sara Jay. Maar vaste gastzanger Horace Andy is ook weer aanwezig, deze keer met een nieuwe versie van zijn aloude Man Next Door. Naar verluidt drukt 3D in sterke mate zijn stempel op Mezzanine, wat de interne verhoudingen er niet beter op maakt. Mushroom verlaat de groep dan ook. Het eigen Melankolik-label, waarop platen verschijnen van Horace Andy, Craig Armstrong, Alpha en Lewis Parker, is inmiddels niet meer actief. In '03 verschijnt 100Th Window, waarop 3D het heft helemaal in handen heeft genomen - Daddy G was met vaderschapsverlof. Sinéad O'Connor is een van de gastvocalisten. 3D is ook een van de aanjagers van het verzet tegen de oorlog in Irak van dat jaar. De groep concerteert twee keer in de Amsterdamse Heineken Music Hall en speelt ook op Pinkpop. Daarna laat Robert Del Naja (3D) alleen nog van zich horen via de soundtrack Danny The Dog Ost, 21 instrumentale miniatuurtjes.

Bron: OOR Popencyclopedie