Peter Gabriel

Biografie

Maker van intelligente popmuziek, aanvankelijk erg Engels en symfonisch getint, later meer sociaal bewogen met het vizier op de hele planeet, wier overleving hij tot de zijne maakt. Gabriel groeit op in een beschermd milieu en krijgt zijn opleiding aan een dure Engelse kostschool. Daar sluit hij vriendschap met Anthony Phillips, Tony Banks en Michael Rutherford. Ze vormen een schrijverscollectief, waaruit later de groep Genesis ontstaat. Hoewel hij aanvankelijk drummer wil zijn, krijgt hij al spoedig de rol van zanger en belangrijkste liedjesschrijver toebedeeld. Als hij zich in '75 terugtrekt uit de groep, denkt iedereen dat het met zowel de carrière van Genesis als die van Gabriel gedaan is. Het tegendeel blijkt waar. Terwijl Genesis er met drummer Phil Collins als leadzanger in slaagt zich als topgroep te handhaven, bouwt Gabriel heel doordacht aan een solocarrière die aanvankelijk gestalte krijgt met een reeks identiek getitelde albums ('Omdat mijn platen zijn als afleveringen van een tijdschrift') Het door Bob Ezrin geproduceerde Peter Gabriel is al meteen indrukwekkend. Om zichzelf als solo-artiest te promoten, begint Gabriel daarna aan een uitgebreide wereldtournee, waarbij ook Nederland wordt aangedaan. Hij verzorgt optredens die in visueel opzicht niet zo sensationeel zijn als die van Genesis oude stijl maar toch weten te imponeren door zijn innemende toneelpersoonlijkheid en zijn volstrekt eigen, atmosferische muziek, waarin een zekere mate van pathos niet wordt geschuwd. Commercieel minder succesvol blijkt het door Robert Fripp geproduceerde Peter Gabriel, waarop in vergelijking met het debuut is gekozen voor een meer bondige muzikale stijl en toegankelijker teksten. Peter Gabriel, door Steve Lillywhite geproduceerd, bevat een aanstekelijke mengeling van eenvoudige en meer experimentele muziek. Peter Gabriel/Security wordt gedomineerd door Afrikaanse ritmes en is een productie van David Lord en Peter zelf. De dubbelelpee Plays Live, waarvan ook een alleen op cd uitgebrachte 'highlights'-versie bestaat, laat ons horen waartoe Gabriel live in staat is en dat is niet gering. Birdy is de geheel instrumentale soundtrack van de gelijknamige Alan Parker-film, opgenomen met medewerking van Jon Hassell, co-producer Daniel Lanois en de Drummers Of Ekome. Inmiddels is Gabriel ook op andere terreinen actief, o.a. als initiatiefnemer van het jaarlijks terugkerende WOMAD-festival (World Of Music Arts and Dance; zie Popfestivals), waar naast succesvolle popgroepen plaats is voor minder bekende artiesten uit alle delen van de wereld. In '86 getuigt hij van zijn betrokkenheid bij de problemen van deze wereld door deel te nemen aan de Amerikaanse 'Conspiracy of Hope'- tournee van Amnesty International. Dat jaar krijgen ook Peters plaatprestaties definitief op grote schaal erkenning met de hitsingles Sledgehammer en Don't Give Up (een duet met Kate Bush) en het bijbehorende succesalbum So. De plaat maakt van Gabriel zelfs een mega-ster. In '88 gaat hij opnieuw onder de vlag van Amnesty International op (wereld)tournee, ditmaal samen met o.a. Sting en Bruce Springsteen. Gabriel stelt zich verantwoordelijk voor de soundtrack van de controversiële Martin Scorcese-film The Last Temptation Of Christ, Passion, en begint samen met de WOMAD-organisatoren het hoofdzakelijk voor wereldmuziek bestemde platenlabel Real World Records, waartoe hij vlak bij zijn huis in het Engelse Bath een oude watermolen tot peperdure studio verbouwt. Zijn vriendschap met de Senegalese zanger Youssou N'Dour resulteert in het feit dat beiden op elkaars platen gastrollen vervullen en samen op tournee gaan. In '91 levert hij samen met Sinéad O'Connor een bijdrage aan Kurd Aid (The Simple Truth), een tv-spektakel ten behoeve van de uit hun huizen verdreven Koerden in Irak. Us laat lang op zich wachten en heeft een nogal persoonlijk karakter. O'Connor is hierop ook te horen en verschijnt tijdens Gabriels tournee van '93 tevens enkele malen bij hem ten tonele. Verder is Gabriel nauw betrokken bij het opzetten van een zgn. 'ervaringspark', samen met o.a. Brian Eno, Laurie Anderson, filmregisseur Wim Wenders, choreografe Pina Bausch en theatergroep La Fura Dels Baus. Ook levert hij een muzikale bijdrage aan de Amerikaanse tv-productie Reaching Out en is hij betrokken bij het eveneens Amerikaanse Witness-project van de Reebok Foundation, waarbij schendingen van de mensenrechten geconstateerd en gerapporteerd worden. In september '93 toert Peter Gabriel samen met o.a. Crowded House, The Drummers Of Burundi, Stereo MC's en Sinéad O'Connor drie weken door de Verenigde Staten als onderdeel van de reizende tak van het WOMAD-festival, dat in de zomer van '94 ook ons land aandoet. Hij levert een nieuwe song (I Grieve) voor de soundtrack van de film City of Angels. De laatste jaren lijkt Gabriel zich hoofdzakelijk op de nieuwe media te concentreren, resulterend in de CDi- en CD-ROM-versie van Secret World, het ludiek- filosofisch CD-ROM-project Eve en de Cd-Rom Xplora. In '99 werkt hij, samen met o.a. Pearl Jam en Alanis Morissette, mee aan het No Boundaries-album, waarvan de baten zijn bestemd voor de slachtoffers van de oorlog in Kosovo, maar de meeste tijd spendeert hij aan het schrijven van de muziek voor de Millennium Show, de hoofdattractie van de Londense Millennium Dome. Ovo, met gastrollen voor Neneh Cherry, Richie Havens e.a., is daarvan de neerslag. Dit multimedia-album verschijnt in twee licht van elkaar verschillende versies, en vertelt het verhaal van drie generaties en de evolutie die zij doorlopen. Up is zijn eerste liedjesplaat in tien jaar en hij gaat ook weer uitgebreid op tournee, waarbij de ouder, zwaarder en kaler geworden zanger (met puntbaard) zijn reputatie als klasbak eer aandoet. Officiële concertregistraties van de Amerikaanse Growing Up 2003 Tour verschijnen onder de titel Encore Series op negentien dubbel-cd's via TheMusic.com (niet in de winkels). Ost Long Walk Home is de soundtrack van Phillip Noyce's film Rabbit Proof Fence. In '05 zet Gabriel zich in voor muziekfestivals tegen de armoede in Afrika. Growing Up on Tour - A Family Portrait is een rijkelijk met archiefbeelden gevulde, door dochter Anna Gabriel geschoten documentaire over het leven met een beroemde papa.

Bron: OOR Popencyclopedie