Wende

Volledig interview

We waren het er over eens dat het niet zo'n concertregistratie zou moeten worden. Meer filmachtig. We hebben dat zo goed gedaan als we konden

Voor wie Wende Snijders nog niet kent: ze werd geboren in Engeland en groeide op in Afrika waar ze vloeiend Frans leerde spreken. Later is ze naar Nederland verhuisd. Tijdens haar studie aan de Academie voor de Kleinkunst zette ze haar liefde voor het Franse chanson om in een muzikaal theaterprogramma. Vorig jaar brak ze er definitief mee door in de Nederlandse theaters. Haar album Quand Tu Dors was een van de verrassingen van 2005 en ook haar DVD Au Suivant werd juichend ontvangen. Kenners en critici waren meer dan lovend en Wende werd beloond met een Edison. Vanwege haar overvolle agenda bellen we met Wende en spreken haar over de DVD en haar theatershow.

Waar bel je vandaan?
“Ik zit in de auto op weg naar Enschede.”

Ik hoorde dat je het heel erg druk hebt de laatste tijd.
“Ik speel mijn voorstelling wel vier tot vijf keer in de week. De tour loopt door tot juni. De DVD is net uitgekomen. Het is wel geweldig hoor. Ik moet nu zelfs dingen afzeggen, wat wel weer jammer is. Het is leuk en heel druk, maar dat heb ik zelf gewild.”

Zo ziet het leven van een rock 'n roller eruit. Nee hoor, totaal geen rock 'n roll, maar dus gewoon heel hard werken.





Hoe ziet jouw doordeweekse dag er momenteel uit?
“Dat is wel heel verschillend. Het fenomeen weekend is alleen wel totaal zoek. Het is niet zo dat je van maandag tot en met vrijdag toert. Als ik aan het toeren ben, slaap ik over het algemeen uit omdat ik de vorige dag meestal laat ben thuisgekomen. Ik sta dan zo rond 11 uur op. Dan ga ik ontbijten en sporten. Daarna een beetje schrijven of muziek maken en dingen regelen. Ik word dan om een uurtje of 3 opgehaald want we rijden voor de files uit. Om een uurtje of half 6 gaan we met z'n allen eten. Dan soundchecken en voorbereiden. Dan spelen en daarna naar huis. Zo ziet het leven van een rock 'n roller er uit. Nee hoor, totaal geen rock 'n roll, maar dus gewoon heel hard werken. Maar wel hartstikke tof.”

Ik moet er wel veel mee te maken hebben anders ben ik gewoon het poppetje dat gebruikt wordt voor de dingen die gemaakt worden.

De DVD die je hebt uitgebracht is niet zomaar een registratie van een optreden. Er staan veel extra's op en bevat een cd met live opnamen. In hoeverre ben jij betrokken geweest bij het samenstellen?
“Ik ben heel erg betrokken geweest. Net zoals bij de cd. Ik moet er wel veel mee te maken hebben anders ben ik gewoon het poppetje dat gebruikt wordt voor de dingen die gemaakt worden. Ik hou er helemaal niet van om op zo'n manier te werken. We hebben gewoon heel veel gepraat over hoe we het hebben wilden en wat we ervan wilden maken. René Sommer heeft alles geregisseerd en gemonteerd en hem vertrouwde ik wel.

Ik wilde er niet teveel een 'reality-achtig' ding van maken achter de schermen. We hebben het erover gehad wat voor soort gezicht de DVD zou krijgen en met wat voor instelling het gemaakt zou worden. We waren het er over eens dat het niet zo'n concertregistratie zou moeten worden. Meer filmachtig. We hebben dat zo goed gedaan als we konden.

Dus ook laten zien hoe de opnamen met het Metropole Orkest er aan toe gingen. En de tour intact houden zodat je het gevoel hebt dat je naar een film zit te kijken. We hebben ook het applaus tussen de nummers door weggelaten. We hebben geprobeerd een vertaling te maken van wat je in het theater ziet naar iets wat je op beeld ziet. Het is namelijk een heel andere ervaring als je op de bank zit. Het geluid is daarom ook in dolby surround gedaan. Dat is echt heel erg goed geworden. Het lijkt alsof je echt omringd wordt door alle muzikanten.”

Veel mensen vinden het wel spannend dat als je naar de voorstelling komt, je niet helemaal precies weet waar het over gaat.

Heb je er bewust voor gekozen om de nummers te ondertitelen?
“Ik vond dat een heel goed idee. Ik denk dat heel veel mensen dat wel leuk vinden. Maar aan de andere kant zei ook iemand tegen mij, en daar zit wel wat in, dat je je al een beeld had gefantaseerd bij de nummers. Door die vertaling is het dan opeens heel duidelijk. Het is dan hetzelfde alsof je de verfilming van een boek ziet. Veel mensen vinden het wel spannend dat als je naar de voorstelling komt, je niet helemaal precies weet waar het over gaat. Maar ik merk ook dat mensen de ondertiteling juist er goed vinden omdat de teksten natuurlijk fantastisch zijn. Dat is echt een meerwaarde.”

En je kan de ondertiteling natuurlijk ook gewoon uitzetten.
“Precies!”

Ik las ergens dat je theatershow is ontstaan tijdens je afstudeeropdracht van de Kleinkunstacademie.
“Het was niet zozeer een afstudeeropdracht. Het was meer zo dat ik dat voor mezelf had bedacht: 'Je bent zo afgestudeerd en dan moet je verder. Wat heb ik geleerd en wat wil ik in het theater?' Ik was altijd met zingen bezig. Op de Kleinkunstacademie heb ik eigenlijk van alles uitgeprobeerd. Ik heb bijvoorbeeld ook cabaret gedaan. Maar de meeste ontwikkeling heb ik wel doorgemaakt met zingen. Ik heb toen eerst een programma gemaakt van 10 minuten en daarna uitgebouwd tot een avondvullend programma.”

Ik weet niet of het bij Liesbeth List een missie is geweest om die onderscheiding te krijgen. Dat lijkt me niet.

Betekent dat eigenlijk dat je voorstelling van begin tot eind vast staat?
“Ja. Je kan het zien als een soort toneelvoorstelling. Daar staat het ook vast maar is er ook ruimte voor de sfeer van de avond. Voor mij verschilt de voorstelling per avond wel. Maar de setlist staat wel vast. Het is een theatraal concept en dat volgen we. Het is toch wel iets anders dan een popconcert. Ik heb er echt voor gekozen een theatraal chansonprogramma van te maken met dramaturgische lijn. De volgorde van nummers maakt een soort verhaal. Het heeft een betekenis. Op een abstracte manier.”

Ik zag dat Liesbeth List een Franse onderscheiding heeft gekregen voor haar bijdrage aan de populariteit van het Franse chanson in het buitenland. Is dat een prijs die jij ook graag zou willen hebben?
“Nou eh… het is natuurlijk altijd leuk om een prijs te ontvangen. Het is fijn om gewaardeerd te worden. Ik weet niet of het bij Liesbeth List een missie is geweest om die onderscheiding te krijgen. Dat lijkt me niet. Als het gevolg van haar werk is geweest dat ze het Franse chanson in het buitenland levend heeft gehouden, is dat natuurlijk mooi. Maar ach god, het is toch een prijs hè?”

Kom maar door met die prijs, toch?
“Ja hahaha… kom maar op!”

Datum: 25-1-2006