Academy of Champions

Recensie(s)

De Braziliaanse voetballer Pelé staat bij de meeste mensen enkel bekend om zijn aanvallende kwaliteiten, die volgens velen nooit geëvenaard zijn. Een blik op zijn biografie leert ons dat je zelfs met deze beschrijving Pelé te kort doet. Wist je bijvoorbeeld dat Pelé vier jaar lang Braziliaans minister van Sport geweest is? De voetbalvirtuoos staat in zijn thuisland zelfs bekend als acteur in films en impotentiereclames (echt waar!). Kennelijk vond Pelé het tijd om zijn carrière een nieuwe wending te geven en dus speelt hij nu jouw leraar in Academy of Champions: Football.

Deze titel zegt je misschien niet heel veel, maar misschien gaat er een lichtje branden als ik zeg dat de game op de afgelopen E3 met opvallend veel bombarie werd getoond door uitgever Ubisoft. In Academy of Champions: Football (vanaf nu: AoC:F) kun je aan de slag met een jongen of meisje en volg je voetballessen bij Pelé. De bedoeling is om door middel van een dozijn minigames (de bal hooghouden, langs pionnen dribbelen, enzovoorts), trainingen en wedstrijden het beste team van alle scholen samen te stellen en dit schooljaar de cup te winnen.

Al vanaf het spelen van de eerste wedstrijd is duidelijk dat AoC:F niét de concurrentie aan wil gaan met FIFA en PES, maar zich juist richt op het publiek van spellen als bijvoorbeeld Mario Strikers: Charged Football. De wedstrijden speel je op een relatief klein veld met vijf tegen vijf spelers. Het leuke van deze spelers is dat het niet allemaal onbekenden zijn. Rayman, zijn Raving Rabbids, Sam Fisher uit Splinter Cell en nog een handvol andere Ubisoft-iconen zorgen voor een feest van herkenning en een glimlach op ieders gezicht. Zeker als je tegen elkaar speelt via de offline multiplayer levert dit hilarische momenten op. Waar zie je anders een Perzische Prins gedold worden door Assassin Altaïr?

Hoe beter je speelt, des te meer ervaringspunten je verdient en die punten zijn te gebruiken om de techniek, schotkracht, snelheid et cetera van alle personages te verbeteren. Hierbij, en bij de aanschaf van nieuwe spelers, word je behoorlijk aan het lijntje gehouden. Bovendien is het spel nog volledig Nederlandstalig ook, waardoor iedereen zo in kan stappen. Met slechts een handvol knoppen kun je dribbelen, passen, schieten en duels aangaan. Zelfs mijn kleine broertje had binnen mum van tijd door hoe alles werkte. Kanttekening is wel dat je geen geniepige, tactische plannetjes kunt uitvoeren, daarvoor ben je bij AoC:F met zijn simpele besturing aan het verkeerde adres.

De simpele besturing had nog leuk kunnen worden aangevuld door de Wii MotionPlus en het Balance Board, maar helaas worden deze maar zwak gebruikt. Beide besturingsmogelijkheden staan prominent genoemd op de boxart, maar ze hebben weinig om het lijf. Eerstgenoemde heeft amper extra functionaliteit, omdat de enige toevoeging is dat je kunt schieten door een beweging te maken met de Wii-mote. Het is een beetje belachelijk dat die functie niet is inbegrepen bij de MotionPlus-loze Wii-mote (hoewel we op de redactie stiekem wel blij waren niet wéér te moeten zwiepen en zwaaien). Het Balance Board is bruikbaar tijdens één minigame waar de bal moet worden hooggehouden. Ook dit is erg karig: waarom kan het Balance Board niet op een originele manier gebruikt worden, bijvoorbeeld tijdens het spelen van wedstrijden? Conclusie: Academy of Champions: Football is een leuke, eenvoudige game die iedereen snel op kan pikken. Het cartoony uiterlijk, de Ubisoft-iconen en grootmeester Pelé zorgen voor een milde glimlach. Het voetbal heeft daarentegen niet superveel om het lijf en door een gebrek aan diepgang in de besturing heb je het na een poosje wel gezien.