Ace Combat X Skies Of Deception (Essentials)

In Ace Combat X kruipt je achter de stuurknuppel van de vetste straaljagers ter wereld. Jouw thuisland wordt door een naburig land binnen gevallen en het is aan jou om je vaderland te bevrijden van de vijand.

Ace Combat X: Skies of Deception heeft precies dezelfde verhaallijn als eerdere Ace Combat games, maar dat maakt de actie niet minder pakkend. Het is natuurlijk enkel een excuus om je de meest halsbrekende stunts en luchtgevechten voor te kunnen schotelen.

In Ace Combat X: Skies of Deception zal je soms keuzes moeten maken die gevolg hebben op het spelverloop. Als je een vijandige fabriek vernietigd, terwijl jouw medepiloot in de problemen zit, dan zal de volgende missie daar rekening mee houden.

Ace Combat X: Skies of Deception weet behoorlijk spectaculaire actie neer te zetten. Je bent continue bezig om het luchtruim van allerlei vijandelijke straaljagers te verlossen. Daarnaast is Ace Combat X: Skies of Deception via de Ad-hoc modus met vier man tegelijk te spelen.

Scheer door de lucht en 'lock' je raketten op vijandelijke straaljagers in Ace Combat X: Skies of Deception! Let's fly jets!

Recensie(s)

Elke keer kijk ik weer uit naar een nieuw deel uit de Ace Combat-serie. De verschillende delen mogen qua gameplay dan veel op elkaar lijken, maar toch sta ik iedere keer weer versteld van de bizarre plottwist, bikkelharde actie, indrukwekkende graphics en bombastische soundtrack. Deze herfst zal ontwikkelaar Namco ons maar liefst twee Ace Combat-games voorschotelen, namelijk Ace Combat: The Belkan War voor de PlayStation 2 én Ace Combat X: Skies of Deception voor de PSP. Deze laatste titel probeerde ik op de afgelopen E3-beurs alvast eventjes uit.<br/>Skies of Deception brengt een gloednieuwe verhaallijn in een geheel nieuw Ace Combat-universum. In dit deel ben je een piloot die het land Aurealia moet verdedigen. Aan het begin van het spel valt het naburige land Leasath Aurelia binnen. Leasath blijkt een schurkenstaat te zijn, met geheime motieven en vele andere geheimen. Tijd om als piloot orde op zaken te stellen en te vechten voor een vrij Aurealia! Helaas heb ik het tijdens mijn demosessie op de E3-beurs niet kunnen opnemen tegen de vijandelijke troepen van Leasath. Namco liet mij wel weten dat de single player-modus ongeveer een twintigtal missies zal bevatten. Het leuke is dat elke beslissing die je tijdens een missie neemt, invloed heeft op de missieobjecten van de volgende missie. Kies je er dus voor om een vijandelijke basis aan te vallen of blijf je jouw fort verdedigen? De uitkomst zal bij beide keuzes anders zijn.<br/><br/>Wat ik wel heb kunnen spelen is de nieuwe multiplayer-modus. Het is met Skies of Deception nu voor het eerst mogelijk om op de PSP met maximaal drie andere spelers het luchtruim te verkennen, en het uiteraard tegen elkaar op te nemen. Via wireless ad hoc ben je als piloot nu in staat om je vrienden tijdens een hevige dogfight eens fijn wat raketten om de oren te schieten. Op de beursvloer speelde ik de demo in een relaxte vliegtuigstoel en nam ik het op tegen een Japanner. Ik als die-hard Ace Combat-speler had de controls al gauw door, ze lijken namelijk sterk op die van de eerdere PlayStation-delen. Met de analoge stick bestuur je het vliegtuig, met de bovenste knoppen geef je meer of minder gas en uiteraard lanceer je raketten door middel van de cirkel-toets. Wat ik wel miste was de mogelijkheid om om je heen te kijken. Tijdens het achtervolgen van de Japanner had ik graag naar boven en opzij willen kijken om zo duidelijker te kunnen zien waar hij heen vloog. Nu moest ik het toch meer hebben van mijn radar. Geen nood, de rader is prima leesbaar en daarnaast bevinden alle andere cijfertjes (aantal raketten, hoogtemeter etc.) zich op dezelfde plek in het scherm als bij de andere Ace Combat-delen. Nog vóór het potje officieel afgelopen was smeerde de Japanner hem, ik had hem dik ingemaakt.<br/><br/>Ik heb mij redelijk vermaakt met Ace Combat X: Skies of Deception. Het ziet er allemaal zeer redelijk uit, maar haalt niet het grafische niveau van de PlayStation 2-delen. Het is allemaal net wat minder gedetailleerd. Namco liet verder nog weten dat er genoeg gevechtsvliegtuigen in de game zullen zitten, waaronder een F-14D en Tornado F3. Daarnaast is het ook mogelijk om nieuwe vliegtuigonderdelen te verdienen in de campagne-modus om je vliegtuig daarmee te versterken. Kortom, Ace Combat X: Skies of Deception kan een hele leuke PSP-versie worden, de multiplayer-modus smaakt in ieder geval naar meer. Volgende keer hoop ik namelijk drie mensen te ownen en niet één verdwaalde Japanner die voor het einde van het potje al zijn vliegtuigstoel verbouwereerd verlaat.
Ace Combat 4 was een game die de PlayStation 2 naar een hoger niveau tilde. Het spel kwam in 2001 uit en liet echt zien wat voor mooie graphics de PlayStation 2 op het scherm kon toveren en stond tegelijkertijd bol van de actie. Na twee andere Ace Combat delen op diezelfde PlayStation 2 was het voor Namco Bandai de hoogste tijd om hun horizon te verbreden. De PlayStation Portable is dan ook de volgende logische stap om een Ace Combat game op uit te brengen.<br/>Een slimme stap mag je dit noemen, want een potje Ace Combat leent zich perfect voor een handheld. Missies duren hooguit een minuutje of tien en voor de actie kun je je verstand op nul zetten. Daarmee wil ik echter niet stellen dat de game makkelijk is. Aan het uitschakelen van een tegenstander heb je een behoorlijke kluif. Eerst zul je jouw raket op hem moeten locken en vervolgens maar hopen dat hij jouw raket niet ontwijkt, want in dat geval kom je meestal in een lastige dogfight terecht, waarbij je rondjes om elkaar heen blijft vliegen. Gelukkig gaat een gemiddelde vijand na een raket of twee wel in vlammen op.<br/><br/>Er zijn echter ook taaiere tegenstanders. Noem het maar minibazen, die over speciale vaardigheden beschikken. Zo zul je al heel vroeg in het spel oog in oog staan met een enorm luchtschip, waarvan de zwakke plek onderaan zit. Dat betekent dus dat je een paar meter boven de grond moet vliegen om hem van onder te raken. En alsof dat nog niet uitdagend genoeg is, heeft het desbetreffende schip ook nog de beschikking over een optische camouflage, waarmee hij tijdelijk onzichtbaar wordt.<br/><br/>Met de variatie is het goed gesteld. De ene keer knal je gewoon vrolijk vliegtuigjes uit de lucht, de keer daarop moet je juist voorkomen dat de vijand hetzelfde doet, maar dan met jouw helikopter en zo hier en daar is het de bedoeling dat je een basis opblaast. En dat allemaal om de oorlog tot een goed einde te brengen. Net als veel andere Ace Combat delen is er weer een kwade macht die jou vaderland is binnengevallen en het is aan jou om het land te bevrijden. Nieuw is daarbij wel dat je grotendeels zelf kunt bepalen welke route je daarbij aflegt. Ga je meteen naar de vijandelijk hoofdstad, of probeer je daarvoor eerst wat andere strategische punten te veroveren. Alles wat je hier qua keuzes maakt heeft invloed op de missies die daarop volgen.<br/><br/>Dit betekent vervolgens weer dat de replaywaarde in het spel goed te noemen is. Dat is maar goed ook, want ik kreeg het voor elkaar om Ace Combat X: Skies of Deception binnen twee uur uit te spelen. Dat is belachelijk kort en dan ook meteen de reden waarom het spel qua cijfer blijft steken op 7. Als de speelduur twee keer zo lang was, had hij waarschijnlijk een 8 of hoger gescoord. Natuurlijk is er dan ook nog een multiplayer-modus waarmee je met vier vrienden op de bank kunt spelen. Deze is best vermakelijk, maar ik vraag me af wie er in de praktijk met vier vrienden tegelijk Ace Combat gaat spelen.Conclusie: Eigenlijk doet Namco Bandai alles goed met Ace Combat X: Skies of Deception, maar ze vergeten het spel lengte mee te geven. Natuurlijk heeft het replaywaarde, maar als je na 2 uur de credits al voorbij ziet rollen, schrik je toch wel even. Dat is jammer, want anders had het spel zich misschien wel in het rijtje van Daxter en GTA kunnen nestelen. Nu is het gewoon weer zo'n gemiddelde PSP-game.