Ademloos

Beschrijving

Volledige beschrijving

Inkijkexemplaar (10)

Alle reviews (21)

Gemiddelde beoordeling:

 Prachtig!!!

25 oktober 2009 | Door: Mike | Amsterdam

Wat een fantastisch boek, in een keer uitgelezen, bewondering voor deze dame!!! Met een lach en een traan neemt Kim je mee door een ontzettend heftige periode in haar leven, op naar een nieuw begin. Zonder dat het teveel over haarzelf gaat weet ze precies weer te geven wat er zoal gebeurt tijdens haar strijd voor het leven van Ron en hoe zij haar leven weer oppakt. Een prachtboek, literair geschreven wat je vanaf het begin pakt tot je het uiteindelijk ademloos weglegt. Bewondering alom!!! 't Is dat je maar tot vijf sterren kan geven maar anders... *****************

Vond je deze review nuttig? Ja (4) | Nee (0) | Ongepast?

 jammer

11 oktober 2009 | assen

Weinig waardering voor dit boek wat mij betreft. Ik had er hoge verwachtingen van. Mijn respect gaat uit naar de manier waarop deze vrouw omgaat met haar ziekte. Zeker. Het is een vreselijk nare en moeilijke ziekte, waarbij je nooit weet wanneer een bacterie weer toeslaat en of er nog anti-biotica zijn die de verwoestende werking van zo’n bacterie kunnen bereiken en tegen kunnen houden. Kortom, je weet gewoon nooit hoelang je nog te leven hebt. Dat het niet lang zal zijn, dat weet je. Zoiets kun je je moeilijk inleven, maar het moet zwaar zijn. En het verbaast me vaak dat deze mensen opgewekt blijven en de moed hebben om veel te blijven sporten en zoveel mogelijk aan alles mee te doen, volop leven. Ook Kim Moelands. Ook de schrijfstijl is aardig. Niet helemaal mijn smaak, maar wel knap gedaan. Maar de inhoud…ik hou er niet van als mensen hun diepste gevoelens en emoties op straat neerleggen via een boek. Ik hoef dat allemaal niet te weten van een willekeurig iemand, hoe triest ook haar ziekte is. Maar dat iemand dat zo op wil schrijven moet diegene dan nog zelf weten, zou je kunnen zeggen. Je kunt het lezen of niet. Overigens vind ik dat ze zelf continue de rol van de enthousiaste, spontane, hartelijke, open, emotionele, soms uit de bocht vliegende maar natuurlijk dat weer rechttrekkende, de ander in het oog houdende, schattige persoon speelt. Dat gaat me in het boek meer en meer tegenstaan. Al die aandacht continue voor haarzelf als persoon! Echter, als het gaat om het beschrijven van anderen op dezelfde manier…met alle details van zijn stervensproces, wat die persoon dan zegt tegen haar en hoe hij zich gedraagt, hoe kinderlijk hij wordt tot in detail door te weinig zuurstof en teveel koolzuur, dan vind ik dat dat uit ethisch oogpunt gezien niet kan. Wat mij betreft: dat doe je niet. Hoe moeilijk het allemaal ook was voor haarzelf, hoe intens ze het ook beleefd heeft, hoe goed en verstandig ze zich misschien ook gedragen heeft. Zijn familie leeft nog. Zouden wij het zelf fijn vinden als iemand anders het hele stervensproces van ons kind, hoewel volwassen, binnen een paar jaar tot in de meest intieme details beschrijft? Dat het niet besproken is kunnen we wel nagaan, gezien de rest van de inhoud van het boek. Zij en haar schoonfamilie konden het totaal niet met elkaar vinden. En van die familie wordt dan ook de vuile was flink buiten gehangen. Als het allemaal echt zo is gegaan als ze het schreef zal ze het vast moeilijk gehad hebben. Natuurlijk. Maar rechtvaardigt dat dan om dat verhaal dan maar eenzijdig aan de grote klok te hangen in een boek ? Een situatie die draait om het overlijden van een geliefde? Het is wel háár beleving. En van de andere kant weten we niets. Het brengt mij tot de conclusie dat Kim Moelands een enorme behoefte aan aandacht voor haar persoon heeft, meer nog als voor haar ziekte en die van anderen. Hebben we vooral medelijden voor iemand en vallen we voor emoties, voor sentiment? Of willen we Kim zien als een gelijkwaardig persoon, ondanks haar ziekte, en kunnen we realistisch blijven kijken?

Vond je deze review nuttig? Ja (11) | Nee (21) | Ongepast?

Meer reviews

2ehands exemplaren (23)

Conditie	Verkoper	Prijs
Als nieuw Bekijk exemplaar	Verkoper: alja lensen 15 stemmen Het aantal sterren toont de klantwaardering voor deze verkoper op bol.com.	€ 5,00
Als nieuw Bekijk exemplaar	Verkoper: ingrid van den bosch 33 stemmen Het aantal sterren toont de klantwaardering voor deze verkoper op bol.com.	€ 5,00
Als nieuw Bekijk exemplaar	Verkoper: Boeken-kraam 21776 stemmen Het aantal sterren toont de klantwaardering voor deze verkoper op bol.com.	€ 6,69

Alle 2ehands exemplaren

Productinformatie

Auteur

Kim Moelands

Taal

Nederlands

Afmetingen

32x216x141 mm

Gewicht

527 gr

Druk

1

ISBN10

9049950949

ISBN13

9789049950941

Je vindt dit boek in

Categorieën

Nederlandse boeken > Literatuur > Literatuur overig

Trefwoord(en)

Cystic fibrosis

Ook verkrijgbaar

Meer boeken met dezelfde kenmerken

Selecteer één of meer kenmerken:

Alle reviews (21)

16 december 2010 | Door: Supermi | 40-49 jaar | Oldekerk

Wat een bijzonder aangrijpend verhaal. Het eerste deel is hartverscheurend en leest als een trein, het tweede deel is wat minder aangrijpend maar zeker niet minder triest. Kim beschrijft haar gevoelens op een bijzondere humorvolle manier, hoe triest dit verhaal ook is, je ontkomt soms niet aan een lach. Ik heb veel bewondering voor Kim, voor de manier waarop ze haar leven weer heeft opgepakt na de dood van Ron en de wijze waarop ze met haar verschrikkelijk ziekte omgaat.

Vond je deze review nuttig? Ja (0) | Nee (0) | Ongepast?

25 juni 2010 | Door: bjjtv | 40-49 jaar | Culemborg

Het meeste is in de andere reviews al geschreven. Geweldig boek dat ik niet kon weg leggen. Had het in een dag uit. Aangrijpend en wat een geweldige humor. Door haar schrijfstijl ga ik zeker haar volgende boek kopen. Aanrader dus.

Vond je deze review nuttig? Ja (0) | Nee (0) | Ongepast?

13 april 2010 | Door: inggroen | 30-39 jaar

Pffff... Wat een boek! In anderhalve dag heb ik het uitgelezen, het verhaal liet me niet los. Ik moest doorlezen. Ook nu het boek uit is laat het verhaal me niet los. Door de manier waarop de verschillende emoties beschreven ben je soms letterlijk ademloos. Maar tegelijkertijd gaat er enorm veel kracht en levenslust uit van Kim. Diep diep diep respect voor het boek en voor de schrijfster persoonlijk!

Vond je deze review nuttig? Ja (0) | Nee (0) | Ongepast?

25 oktober 2009 | Door: Mike | Amsterdam

Wat een fantastisch boek, in een keer uitgelezen, bewondering voor deze dame!!! Met een lach en een traan neemt Kim je mee door een ontzettend heftige periode in haar leven, op naar een nieuw begin. Zonder dat het teveel over haarzelf gaat weet ze precies weer te geven wat er zoal gebeurt tijdens haar strijd voor het leven van Ron en hoe zij haar leven weer oppakt. Een prachtboek, literair geschreven wat je vanaf het begin pakt tot je het uiteindelijk ademloos weglegt. Bewondering alom!!! 't Is dat je maar tot vijf sterren kan geven maar anders... *****************

Vond je deze review nuttig? Ja (0) | Nee (0) | Ongepast?

25 oktober 2009 | Door: Marianne van Dam | Zutphen

Zelden zo onder de indruk geweest van een boek. Nog nooit heeft een boek mij tot tranen kunnen roeren, zowel van vreugde als van verdriet. Maar Kim Moelands' Ademloos slaagde daar moeiteloos in! Respect, en mocht je het nog niet gelezen hebben, ren naar de winkel voordat ze op zijn!!!

Vond je deze review nuttig? Ja (0) | Nee (0) | Ongepast?

25 oktober 2009 | Door: Mike | Amsterdam

Wat een fantastisch boek, in een keer uitgelezen, bewondering voor deze dame!!! Met een lach en een traan neemt Kim je mee door een ontzettend heftige periode in haar leven, op naar een nieuw begin. Zonder dat het teveel over haarzelf gaat weet ze precies weer te geven wat er zoal gebeurt tijdens haar strijd voor het leven van Ron en hoe zij haar leven weer oppakt. Een prachtboek, literair geschreven wat je vanaf het begin pakt tot je het uiteindelijk ademloos weglegt. Bewondering alom!!! 't Is dat je maar tot vijf sterren kan geven maar anders... *****************

Vond je deze review nuttig? Ja (4) | Nee (0) | Ongepast?

25 oktober 2009 | Door: Marianne van Dam | Zutphen

Zelden zo onder de indruk geweest van een boek. Nog nooit heeft een boek mij tot tranen kunnen roeren, zowel van vreugde als van verdriet. Maar Kim Moelands' Ademloos slaagde daar moeiteloos in! Respect, en mocht je het nog niet gelezen hebben, ren naar de winkel voordat ze op zijn!!!

Vond je deze review nuttig? Ja (0) | Nee (0) | Ongepast?

11 oktober 2009 | assen

Weinig waardering voor dit boek wat mij betreft. Ik had er hoge verwachtingen van. Mijn respect gaat uit naar de manier waarop deze vrouw omgaat met haar ziekte. Zeker. Het is een vreselijk nare en moeilijke ziekte, waarbij je nooit weet wanneer een bacterie weer toeslaat en of er nog anti-biotica zijn die de verwoestende werking van zo’n bacterie kunnen bereiken en tegen kunnen houden. Kortom, je weet gewoon nooit hoelang je nog te leven hebt. Dat het niet lang zal zijn, dat weet je. Zoiets kun je je moeilijk inleven, maar het moet zwaar zijn. En het verbaast me vaak dat deze mensen opgewekt blijven en de moed hebben om veel te blijven sporten en zoveel mogelijk aan alles mee te doen, volop leven. Ook Kim Moelands. Ook de schrijfstijl is aardig. Niet helemaal mijn smaak, maar wel knap gedaan. Maar de inhoud…ik hou er niet van als mensen hun diepste gevoelens en emoties op straat neerleggen via een boek. Ik hoef dat allemaal niet te weten van een willekeurig iemand, hoe triest ook haar ziekte is. Maar dat iemand dat zo op wil schrijven moet diegene dan nog zelf weten, zou je kunnen zeggen. Je kunt het lezen of niet. Overigens vind ik dat ze zelf continue de rol van de enthousiaste, spontane, hartelijke, open, emotionele, soms uit de bocht vliegende maar natuurlijk dat weer rechttrekkende, de ander in het oog houdende, schattige persoon speelt. Dat gaat me in het boek meer en meer tegenstaan. Al die aandacht continue voor haarzelf als persoon! Echter, als het gaat om het beschrijven van anderen op dezelfde manier…met alle details van zijn stervensproces, wat die persoon dan zegt tegen haar en hoe hij zich gedraagt, hoe kinderlijk hij wordt tot in detail door te weinig zuurstof en teveel koolzuur, dan vind ik dat dat uit ethisch oogpunt gezien niet kan. Wat mij betreft: dat doe je niet. Hoe moeilijk het allemaal ook was voor haarzelf, hoe intens ze het ook beleefd heeft, hoe goed en verstandig ze zich misschien ook gedragen heeft. Zijn familie leeft nog. Zouden wij het zelf fijn vinden als iemand anders het hele stervensproces van ons kind, hoewel volwassen, binnen een paar jaar tot in de meest intieme details beschrijft? Dat het niet besproken is kunnen we wel nagaan, gezien de rest van de inhoud van het boek. Zij en haar schoonfamilie konden het totaal niet met elkaar vinden. En van die familie wordt dan ook de vuile was flink buiten gehangen. Als het allemaal echt zo is gegaan als ze het schreef zal ze het vast moeilijk gehad hebben. Natuurlijk. Maar rechtvaardigt dat dan om dat verhaal dan maar eenzijdig aan de grote klok te hangen in een boek ? Een situatie die draait om het overlijden van een geliefde? Het is wel háár beleving. En van de andere kant weten we niets. Het brengt mij tot de conclusie dat Kim Moelands een enorme behoefte aan aandacht voor haar persoon heeft, meer nog als voor haar ziekte en die van anderen. Hebben we vooral medelijden voor iemand en vallen we voor emoties, voor sentiment? Of willen we Kim zien als een gelijkwaardig persoon, ondanks haar ziekte, en kunnen we realistisch blijven kijken?

Vond je deze review nuttig? Ja (11) | Nee (21) | Ongepast?

11 oktober 2009 | assen

Weinig waardering voor dit boek wat mij betreft. Ik had er hoge verwachtingen van. Mijn respect gaat uit naar de manier waarop deze vrouw omgaat met haar ziekte. Zeker. Het is een vreselijk nare en moeilijke ziekte, waarbij je nooit weet wanneer een bacterie weer toeslaat en of er nog anti-biotica zijn die de verwoestende werking van zo’n bacterie kunnen bereiken en tegen kunnen houden. Kortom, je weet gewoon nooit hoelang je nog te leven hebt. Dat het niet lang zal zijn, dat weet je. Zoiets kun je je moeilijk inleven, maar het moet zwaar zijn. En het verbaast me vaak dat deze mensen opgewekt blijven en de moed hebben om veel te blijven sporten en zoveel mogelijk aan alles mee te doen, volop leven. Ook Kim Moelands. Ook de schrijfstijl is aardig. Niet helemaal mijn smaak, maar wel knap gedaan. Maar de inhoud…ik hou er niet van als mensen hun diepste gevoelens en emoties op straat neerleggen via een boek. Ik hoef dat allemaal niet te weten van een willekeurig iemand, hoe triest ook haar ziekte is. Maar dat iemand dat zo op wil schrijven moet diegene dan nog zelf weten, zou je kunnen zeggen. Je kunt het lezen of niet. Overigens vind ik dat ze zelf continue de rol van de enthousiaste, spontane, hartelijke, open, emotionele, soms uit de bocht vliegende maar natuurlijk dat weer rechttrekkende, de ander in het oog houdende, schattige persoon speelt. Dat gaat me in het boek meer en meer tegenstaan. Al die aandacht continue voor haarzelf als persoon! Echter, als het gaat om het beschrijven van anderen op dezelfde manier…met alle details van zijn stervensproces, wat die persoon dan zegt tegen haar en hoe hij zich gedraagt, hoe kinderlijk hij wordt tot in detail door te weinig zuurstof en teveel koolzuur, dan vind ik dat dat uit ethisch oogpunt gezien niet kan. Wat mij betreft: dat doe je niet. Hoe moeilijk het allemaal ook was voor haarzelf, hoe intens ze het ook beleefd heeft, hoe goed en verstandig ze zich misschien ook gedragen heeft. Zijn familie leeft nog. Zouden wij het zelf fijn vinden als iemand anders het hele stervensproces van ons kind, hoewel volwassen, binnen een paar jaar tot in de meest intieme details beschrijft? Dat het niet besproken is kunnen we wel nagaan, gezien de rest van de inhoud van het boek. Zij en haar schoonfamilie konden het totaal niet met elkaar vinden. En van die familie wordt dan ook de vuile was flink buiten gehangen. Als het allemaal echt zo is gegaan als ze het schreef zal ze het vast moeilijk gehad hebben. Natuurlijk. Maar rechtvaardigt dat dan om dat verhaal dan maar eenzijdig aan de grote klok te hangen in een boek ? Een situatie die draait om het overlijden van een geliefde? Het is wel háár beleving. En van de andere kant weten we niets. Het brengt mij tot de conclusie dat Kim Moelands een enorme behoefte aan aandacht voor haar persoon heeft, meer nog als voor haar ziekte en die van anderen. Hebben we vooral medelijden voor iemand en vallen we voor emoties, voor sentiment? Of willen we Kim zien als een gelijkwaardig persoon, ondanks haar ziekte, en kunnen we realistisch blijven kijken?

Vond je deze review nuttig? Ja (0) | Nee (0) | Ongepast?

6 oktober 2009 | Door: Francien Folmer | Ede

een heel goed boek,waarheidsgetrouw geschreven. pijnlijke momenten tot huilens toe geroerd. door eigen ervaringen heel herkenbaar. (onze zoon heeft ook CF)

Vond je deze review nuttig? Ja (0) | Nee (0) | Ongepast?

6 oktober 2009 | Door: Wendy Roze | Zwijndrecht

Dit boek is een eerbetoon aan het leven en de liefde! Met mateloos veel respect, bewondering en een hele hoop (soms zoete) tranen heb ik dit boek in één keer uitgelezen. Hoe Kim, de hoofdpersoon, in het leven staat is echt bewonderenswaardig. Ze leeft het leven en haalt er alles uit ondanks haar beperking en het gemis van haar levensmaatje. Ze is sterk door haar kwetsbaarheid. Door haar innemende manier van schrijven beleef je alles van heel dichtbij mee. Dit boek beschrijft op een geweldig mooie, innemende manier de liefde in al haar vormen. Kim weet heel goed te verwoorden waar het om gaat in het leven.

Vond je deze review nuttig? Ja (0) | Nee (0) | Ongepast?

6 oktober 2009 | Door: Francien Folmer | Ede

een heel goed boek,waarheidsgetrouw geschreven. pijnlijke momenten tot huilens toe geroerd. door eigen ervaringen heel herkenbaar. (onze zoon heeft ook CF)

Vond je deze review nuttig? Ja (0) | Nee (0) | Ongepast?

6 oktober 2009 | Door: Wendy Roze | Zwijndrecht

Dit boek is een eerbetoon aan het leven en de liefde! Met mateloos veel respect, bewondering en een hele hoop (soms zoete) tranen heb ik dit boek in één keer uitgelezen. Hoe Kim, de hoofdpersoon, in het leven staat is echt bewonderenswaardig. Ze leeft het leven en haalt er alles uit ondanks haar beperking en het gemis van haar levensmaatje. Ze is sterk door haar kwetsbaarheid. Door haar innemende manier van schrijven beleef je alles van heel dichtbij mee. Dit boek beschrijft op een geweldig mooie, innemende manier de liefde in al haar vormen. Kim weet heel goed te verwoorden waar het om gaat in het leven.

Vond je deze review nuttig? Ja (0) | Nee (0) | Ongepast?

18 september 2009 | MAASTRICHT

Heb hem nog niet uit maar erg goed indrukwekkend.Van een vriendinn over dit boek gehoord zij heeft een zoon met CF vandaar en ik heb in dit soort boeken veel intresse omdat ik ook nog verpleegkundige ben.

Vond je deze review nuttig? Ja (0) | Nee (0) | Ongepast?

18 september 2009 | MAASTRICHT

Heb hem nog niet uit maar erg goed indrukwekkend.Van een vriendinn over dit boek gehoord zij heeft een zoon met CF vandaar en ik heb in dit soort boeken veel intresse omdat ik ook nog verpleegkundige ben.

Vond je deze review nuttig? Ja (0) | Nee (0) | Ongepast?

2 september 2009 | OUDERKERK AAN DE AMSTEL

Wat een geweldig boek. Kim schrijft dusdanig dat het lijkt of je alles meebeleeft, je bent aanwezig in de kamer waar zij ook is, je volgt het gesprek met de doktor, je bent deel van hun leven lijkt het wel. Het is een heftig boek en regelmatig heb ik zit snotteren met een flink brok in mijn keel maar het is zo mooi en puur geschreven met hier en daar tijd en gelegenheid voor een glimlach. Complimenten!

Vond je deze review nuttig? Ja (0) | Nee (0) | Ongepast?

2 september 2009 | OUDERKERK AAN DE AMSTEL

Wat een geweldig boek. Kim schrijft dusdanig dat het lijkt of je alles meebeleeft, je bent aanwezig in de kamer waar zij ook is, je volgt het gesprek met de doktor, je bent deel van hun leven lijkt het wel. Het is een heftig boek en regelmatig heb ik zit snotteren met een flink brok in mijn keel maar het is zo mooi en puur geschreven met hier en daar tijd en gelegenheid voor een glimlach. Complimenten!

Vond je deze review nuttig? Ja (0) | Nee (0) | Ongepast?

18 mei 2009 | GOUDA

In Ademloos vertelt Kim Moelands haar aangrijpende verhaal. Ze vertelt op zeer mooie wijze hoe ze haar grote liefde verloor aan taaislijmziekte. Kim Moelands gunt je een kijkje in haar leven, dit zorgt ervoor dat je zo met haar meeleeft dat je met natte ogen de eerste hoofdstukken van het boek leest. Het verhaal zwakt wat af als zij uitgebreid over haar hond verteld, maar het boek eindigt weer prachtig. Het is een echte aanrader en voor degene die een dierbare verloren hebben zitten er veel herkenbare momenten en gevoelens in. Kim Moelands geeft je hoop dat alles weer goed komt.

Vond je deze review nuttig? Ja (0) | Nee (0) | Ongepast?

18 mei 2009 | GOUDA

In Ademloos vertelt Kim Moelands haar aangrijpende verhaal. Ze vertelt op zeer mooie wijze hoe ze haar grote liefde verloor aan taaislijmziekte. Kim Moelands gunt je een kijkje in haar leven, dit zorgt ervoor dat je zo met haar meeleeft dat je met natte ogen de eerste hoofdstukken van het boek leest. Het verhaal zwakt wat af als zij uitgebreid over haar hond verteld, maar het boek eindigt weer prachtig. Het is een echte aanrader en voor degene die een dierbare verloren hebben zitten er veel herkenbare momenten en gevoelens in. Kim Moelands geeft je hoop dat alles weer goed komt.

Vond je deze review nuttig? Ja (0) | Nee (0) | Ongepast?

18 mei 2009 | GOUDA

In Ademloos vertelt Kim Moelands haar aangrijpende verhaal. Ze vertelt op zeer mooie wijze hoe ze haar grote liefde verloor aan taaislijmziekte. Kim Moelands gunt je een kijkje in haar leven, dit zorgt ervoor dat je zo met haar meeleeft dat je met natte ogen de eerste hoofdstukken van het boek leest. Het verhaal zwakt wat af als zij uitgebreid over haar hond verteld, maar het boek eindigt weer prachtig. Het is een echte aanrader en voor degene die een dierbare verloren hebben zitten er veel herkenbare momenten en gevoelens in. Kim Moelands geeft je hoop dat alles weer goed komt.

Vond je deze review nuttig? Ja (0) | Nee (0) | Ongepast?