Een bijzonder verontrustend, maar veelbelovend debuut
Je denkt dus je bent. Was het maar zo simpel, want dan rest nog steeds de vraag: maar wie dan precies? Als je net uit huis bent, kun je echt iemand gaan worden, denk je. Je sluit vriendschap met de zonderlinge buurman, ontloopt je bemoeizieke moeder en zoekt een keurig baantje bij een saai kantoor.
En dan begint het. De chaos. Iedereen wil iets van je. Iedereen lijkt een rol te spelen - of zelfs verschillende. Je omgeving lijkt één groot toneelstuk met jou als enige figurant. En terwijl je jezelf beschouwde als een doodnormaal persoon, word je tot het uiterste gedreven en doe je dingen die je nooit voor mogelijk had gehouden. Maar deed jij dat echt of was het je omgeving? Ben jij wel echt?
Alles is altijd fictie is een indringende coming-of-ageroman over schijn en de harde werkelijkheid. Confronterend en toch herkenbaar.
Recensie(s)
Debuutroman van een jonge schrijfster (1988), inmiddels lovend ontvangen door onder meer De Volkskrant. Een jong meisje onttrekt zich aan de invloed van haar moeder en gaat in een afbraakpand in de grote stad wonen. Daar blijkt ze een excentrieke oudere buurman te hebben die haar helpt een eigen identiteit te ontwikkelen en die haar levenswijsheden bijbrengt om haar verder te helpen. De ik-persoon probeert zich staande te houden terwijl ze vervelende pesterijen ondergaat op haar werk en akelige ontmoetingen heeft met een opdringerige alcoholist. Naarmate de gebeurtenissen grimmiger worden, en de chaos groter, begint de lezer zich af te vragen wat echt en wat fictie is. Zeer knap geconstrueerde roman waarin die scheidslijn tussen werkelijkheid en fictie flinterdun is. Wat verder opvalt is de wrange humor in het boek, met name wat betreft de huidige mores op het werk. Huisden houdt je een spiegel voor van onze moderne tijd waarbij je je niet altijd op je gemak voelt. Ze weet raak te observeren. Paperback; kleine druk.<br/><br/>Drs. J. Hetebrij