Antiek fluweel

Recensie(s)

NBD|Biblion recensie
Paul Gellings (1953) is in de loop van drie dichtbundels steeds vormvaster gaan schrijven en heeft een voorkeur voor het sonnet ontwikkeld. Ook zijn de stemmingen en gevoelens die hij beschrijft steeds meer verbonden aan een specifieke plek, in heden of verleden, waaraan hij zijn ervaring van tijd en tijdsverloop kan koppelen (want dat is de kern van zijn dichterschap). Door die verschillende plekken, Avallon, Rodeweg, Kolk, Noorderplantsoen en zo voort, geven de titels van 'Antiek fluweel' al de indruk van een tocht, een reis langs plaatsen, die tegelijk een reis in de tijd verbeeldt. Daarbij wordt niets overgeslagen, wat mag blijken uit het gedicht 'Urinoir Korenbeurs': 'O, toevluchtsoord voor / liezen en voor blazen! / Boerenzaad zag ik vaak / slieren, vlokken in je / putjes, verstopt in elk / seizoen door herfstblad.' Vooral de reeks gedichten naar aanleiding van plaatsen in Amsterdam Nieuw-Zuid, vroeger, is mooi en stemmig, en ongemakzuchtig van formulering, gebeiteld, verrassend. 'Amstelstation': 'Zie het als een tempel. Hoekig schip / achter een front met beelden.'
(Biblion recensie, T. van Deel.)