Australie in een rugzak

Beschrijving

Volledige beschrijving

Inkijkexemplaar (1)

Alle reviews (3)

Gemiddelde beoordeling:

 Babbelboek

24 maart 2001 | Den Haag

Een verslag van een echtpaar op leeftijd op vakantie in Australië. Kan dat interessante lectuur opleveren? Bij Dolf de Vries in ieder geval niet. Minutieus meldt De Vries alles wat hij en z'n vrouw Lout (die de foto's in het boek maakte) beleven. Helaas beleven ze niets bijzonders. Een museum hier, een excursie daar, restaurantje zus, dat is het wel zo'n beetje. De Vries denkt dat te moeten compenseren door veel informatie te verstrekken over de stadjes en streken die ze bezoeken. Daarbij schrijft hij flink over uit brochures en de Lonely Planet en doet hij netjes verslag van wat gidsen en VVV-informatrices hebben uitgelegd. Zoals hij zelf (op pagina 256) zegt: "Ik wil dan zo precies als maar in mijn vermogen ligt, navertellen wat Lindsey (gids op een excursie, RT) vertelt." De Vries ontpopt zich gaandeweg als een vreselijke betweter die tijdens excursies altijd degene is die de intelligente, kritische vragen stelt. Ook z'n politieke correctheid als het gaat om bijvoorbeeld aborigines, het milieu, kunst of het massatoerisme gaat na een pagina of vijftig flink irriteren. Dit alles in een blaartrekkende tante-Betje-stijl: riviertjes "kabbelen" voortdurend, in verlaten mijnstadjes "ligt een flink brok Australische geschiedenis", en een gids die veel praat "houdt z'n kwek geen moment stil". Dolf de Vries kan niet schrijven, en Lout niet fotograferen. Hoe is het mogelijk dat ze een uitgever gevonden hebben die dit zouteloze werk op de markt gooit? In een reeks nog wel, want ons kwieke tweetal heeft ook China, Vietnam, India en nog wat landen bezocht. Zou dat net zulk boeiend proza opgeleverd hebben als dit Australische babbelboek?

Vond je deze review nuttig? Ja (1) | Nee (0) | Ongepast?

 Een waardevol document

27 juni 2008 | Dieren

In Australië in een rugzak maak je kennis met het echte australië en zijn bewoners. Na het lezen van dit boek heb je het gevoel het land en zijn bewoners en de geschiedenis een beetje beter te begrijpen. Je kijkt niet meer alleen naar Australië als de mooie plaatjes uit de reisgidsen. Dank je wel Dolf voor deze mooie (lees) reis! Riëtta

Vond je deze review nuttig? Ja (0) | Nee (0) | Ongepast?

Meer reviews

2ehands exemplaren (50)

Conditie	Verkoper	Prijs
Als nieuw Bekijk exemplaar	Verkoper: Meryem Boerboom 1 stemmen Het aantal sterren toont de klantwaardering voor deze verkoper op bol.com.	€ 5,00
Als nieuw Bekijk exemplaar	Verkoper: Babelot 3 stemmen Het aantal sterren toont de klantwaardering voor deze verkoper op bol.com.	€ 5,00
Als nieuw Bekijk exemplaar	Verkoper: C.C.J. van Rietschoten 24 stemmen Het aantal sterren toont de klantwaardering voor deze verkoper op bol.com.	€ 6,50

Alle 2ehands exemplaren

Productinformatie

Auteur

Dolf de Vries

Illustrator

L. Van Laer

Soort

Met illustraties

Taal

Nederlands

Afmetingen

31x200x125 mm

Gewicht

402 gr

Inclusief

Inclusief kaart

Druk

1

ISBN10

9041023194

ISBN13

9789041023193

Je vindt dit boek in

Categorieën

Nederlandse boeken > Literatuur > Reisverhalen

 

Nederlandse boeken > Reizen & Talen > Reisverhalen

Locatie

Australië & Oceanië , Australië

Trefwoord(en)

Australië|Reisbeschrijvingen

Ook verkrijgbaar

Meer boeken met dezelfde kenmerken

Selecteer één of meer kenmerken:

Alle reviews (3)

27 juni 2008 | Dieren

In Australië in een rugzak maak je kennis met het echte australië en zijn bewoners. Na het lezen van dit boek heb je het gevoel het land en zijn bewoners en de geschiedenis een beetje beter te begrijpen. Je kijkt niet meer alleen naar Australië als de mooie plaatjes uit de reisgidsen. Dank je wel Dolf voor deze mooie (lees) reis! Riëtta

Vond je deze review nuttig? Ja (0) | Nee (0) | Ongepast?

27 juni 2008 | Dieren

In Australië in een rugzak maak je kennis met het echte australië en zijn bewoners. Na het lezen van dit boek heb je het gevoel het land en zijn bewoners en de geschiedenis een beetje beter te begrijpen. Je kijkt niet meer alleen naar Australië als de mooie plaatjes uit de reisgidsen. Dank je wel Dolf voor deze mooie (lees) reis! Riëtta

Vond je deze review nuttig? Ja (0) | Nee (0) | Ongepast?

27 juni 2008 | Dieren

In Australië in een rugzak maak je kennis met het echte australië en zijn bewoners. Na het lezen van dit boek heb je het gevoel het land en zijn bewoners en de geschiedenis een beetje beter te begrijpen. Je kijkt niet meer alleen naar Australië als de mooie plaatjes uit de reisgidsen. Dank je wel Dolf voor deze mooie (lees) reis! Riëtta

Vond je deze review nuttig? Ja (0) | Nee (0) | Ongepast?

24 maart 2001 | Den Haag

Een verslag van een echtpaar op leeftijd op vakantie in Australië. Kan dat interessante lectuur opleveren? Bij Dolf de Vries in ieder geval niet. Minutieus meldt De Vries alles wat hij en z'n vrouw Lout (die de foto's in het boek maakte) beleven. Helaas beleven ze niets bijzonders. Een museum hier, een excursie daar, restaurantje zus, dat is het wel zo'n beetje. De Vries denkt dat te moeten compenseren door veel informatie te verstrekken over de stadjes en streken die ze bezoeken. Daarbij schrijft hij flink over uit brochures en de Lonely Planet en doet hij netjes verslag van wat gidsen en VVV-informatrices hebben uitgelegd. Zoals hij zelf (op pagina 256) zegt: "Ik wil dan zo precies als maar in mijn vermogen ligt, navertellen wat Lindsey (gids op een excursie, RT) vertelt." De Vries ontpopt zich gaandeweg als een vreselijke betweter die tijdens excursies altijd degene is die de intelligente, kritische vragen stelt. Ook z'n politieke correctheid als het gaat om bijvoorbeeld aborigines, het milieu, kunst of het massatoerisme gaat na een pagina of vijftig flink irriteren. Dit alles in een blaartrekkende tante-Betje-stijl: riviertjes "kabbelen" voortdurend, in verlaten mijnstadjes "ligt een flink brok Australische geschiedenis", en een gids die veel praat "houdt z'n kwek geen moment stil". Dolf de Vries kan niet schrijven, en Lout niet fotograferen. Hoe is het mogelijk dat ze een uitgever gevonden hebben die dit zouteloze werk op de markt gooit? In een reeks nog wel, want ons kwieke tweetal heeft ook China, Vietnam, India en nog wat landen bezocht. Zou dat net zulk boeiend proza opgeleverd hebben als dit Australische babbelboek?

Vond je deze review nuttig? Ja (0) | Nee (0) | Ongepast?

24 maart 2001 | Den Haag

Een verslag van een echtpaar op leeftijd op vakantie in Australië. Kan dat interessante lectuur opleveren? Bij Dolf de Vries in ieder geval niet. Minutieus meldt De Vries alles wat hij en z'n vrouw Lout (die de foto's in het boek maakte) beleven. Helaas beleven ze niets bijzonders. Een museum hier, een excursie daar, restaurantje zus, dat is het wel zo'n beetje. De Vries denkt dat te moeten compenseren door veel informatie te verstrekken over de stadjes en streken die ze bezoeken. Daarbij schrijft hij flink over uit brochures en de Lonely Planet en doet hij netjes verslag van wat gidsen en VVV-informatrices hebben uitgelegd. Zoals hij zelf (op pagina 256) zegt: "Ik wil dan zo precies als maar in mijn vermogen ligt, navertellen wat Lindsey (gids op een excursie, RT) vertelt." De Vries ontpopt zich gaandeweg als een vreselijke betweter die tijdens excursies altijd degene is die de intelligente, kritische vragen stelt. Ook z'n politieke correctheid als het gaat om bijvoorbeeld aborigines, het milieu, kunst of het massatoerisme gaat na een pagina of vijftig flink irriteren. Dit alles in een blaartrekkende tante-Betje-stijl: riviertjes "kabbelen" voortdurend, in verlaten mijnstadjes "ligt een flink brok Australische geschiedenis", en een gids die veel praat "houdt z'n kwek geen moment stil". Dolf de Vries kan niet schrijven, en Lout niet fotograferen. Hoe is het mogelijk dat ze een uitgever gevonden hebben die dit zouteloze werk op de markt gooit? In een reeks nog wel, want ons kwieke tweetal heeft ook China, Vietnam, India en nog wat landen bezocht. Zou dat net zulk boeiend proza opgeleverd hebben als dit Australische babbelboek?

Vond je deze review nuttig? Ja (1) | Nee (0) | Ongepast?

24 maart 2001 | Den Haag

Een verslag van een echtpaar op leeftijd op vakantie in Australië. Kan dat interessante lectuur opleveren? Bij Dolf de Vries in ieder geval niet. Minutieus meldt De Vries alles wat hij en z'n vrouw Lout (die de foto's in het boek maakte) beleven. Helaas beleven ze niets bijzonders. Een museum hier, een excursie daar, restaurantje zus, dat is het wel zo'n beetje. De Vries denkt dat te moeten compenseren door veel informatie te verstrekken over de stadjes en streken die ze bezoeken. Daarbij schrijft hij flink over uit brochures en de Lonely Planet en doet hij netjes verslag van wat gidsen en VVV-informatrices hebben uitgelegd. Zoals hij zelf (op pagina 256) zegt: "Ik wil dan zo precies als maar in mijn vermogen ligt, navertellen wat Lindsey (gids op een excursie, RT) vertelt." De Vries ontpopt zich gaandeweg als een vreselijke betweter die tijdens excursies altijd degene is die de intelligente, kritische vragen stelt. Ook z'n politieke correctheid als het gaat om bijvoorbeeld aborigines, het milieu, kunst of het massatoerisme gaat na een pagina of vijftig flink irriteren. Dit alles in een blaartrekkende tante-Betje-stijl: riviertjes "kabbelen" voortdurend, in verlaten mijnstadjes "ligt een flink brok Australische geschiedenis", en een gids die veel praat "houdt z'n kwek geen moment stil". Dolf de Vries kan niet schrijven, en Lout niet fotograferen. Hoe is het mogelijk dat ze een uitgever gevonden hebben die dit zouteloze werk op de markt gooit? In een reeks nog wel, want ons kwieke tweetal heeft ook China, Vietnam, India en nog wat landen bezocht. Zou dat net zulk boeiend proza opgeleverd hebben als dit Australische babbelboek?

Vond je deze review nuttig? Ja (0) | Nee (0) | Ongepast?

5 oktober 2000 | Stiens (outback Friesland) Holland

Ja, hier er weer één. Een reislustige Nederlander die, gebukt onder het lawaai in Nederland en druk druk druk, hét Australie ontdekt. Nee dit keer niet stoer op een fiets maar met een gehuurde bushcamper. Toegeven, de auteur is op hoogte van details (Triabunna en Elephant Pass zijn daarvan voorbeelden) maar laat dat helaas weleens te graag op papier terugkomen. Hierdoor worden bepaalde passages in het boek gauw saai (Canberra blijft saai)). En hoe De Vries ook probeert om de lezer een beeld van de "outback" te geven, hij slaagt daar maar mondjesmaat in ("als je hier woont ga je steeds minder woorden gebruiken"). Wat ook opvalt is dat De Vries, na reeds 3 keer eerder Australie te hebben aangedaan, toch langs de touristische paden gaat. Doen ze dat eens niet dan wordt dat ook vol trots aan het Nederlandse lezersgilde geschreven. Toch heb ik dit boek (met een zéér clichématige voorkant), als Australie-freak, in 1 adem uitgelezen. Al was het maar om de herinneringen aan dit prachtige, "stille" , land nog eens de revue te laten passeren. Bedankt voor het leesplezier.

Vond je deze review nuttig? Ja (0) | Nee (0) | Ongepast?

5 oktober 2000 | Stiens (outback Friesland) Holland

Ja, hier er weer één. Een reislustige Nederlander die, gebukt onder het lawaai in Nederland en druk druk druk, hét Australie ontdekt. Nee dit keer niet stoer op een fiets maar met een gehuurde bushcamper. Toegeven, de auteur is op hoogte van details (Triabunna en Elephant Pass zijn daarvan voorbeelden) maar laat dat helaas weleens te graag op papier terugkomen. Hierdoor worden bepaalde passages in het boek gauw saai (Canberra blijft saai)). En hoe De Vries ook probeert om de lezer een beeld van de "outback" te geven, hij slaagt daar maar mondjesmaat in ("als je hier woont ga je steeds minder woorden gebruiken"). Wat ook opvalt is dat De Vries, na reeds 3 keer eerder Australie te hebben aangedaan, toch langs de touristische paden gaat. Doen ze dat eens niet dan wordt dat ook vol trots aan het Nederlandse lezersgilde geschreven. Toch heb ik dit boek (met een zéér clichématige voorkant), als Australie-freak, in 1 adem uitgelezen. Al was het maar om de herinneringen aan dit prachtige, "stille" , land nog eens de revue te laten passeren. Bedankt voor het leesplezier.

Vond je deze review nuttig? Ja (0) | Nee (0) | Ongepast?

5 oktober 2000 | Stiens (outback Friesland) Holland

Ja, hier er weer één. Een reislustige Nederlander die, gebukt onder het lawaai in Nederland en druk druk druk, hét Australie ontdekt. Nee dit keer niet stoer op een fiets maar met een gehuurde bushcamper. Toegeven, de auteur is op hoogte van details (Triabunna en Elephant Pass zijn daarvan voorbeelden) maar laat dat helaas weleens te graag op papier terugkomen. Hierdoor worden bepaalde passages in het boek gauw saai (Canberra blijft saai)). En hoe De Vries ook probeert om de lezer een beeld van de "outback" te geven, hij slaagt daar maar mondjesmaat in ("als je hier woont ga je steeds minder woorden gebruiken"). Wat ook opvalt is dat De Vries, na reeds 3 keer eerder Australie te hebben aangedaan, toch langs de touristische paden gaat. Doen ze dat eens niet dan wordt dat ook vol trots aan het Nederlandse lezersgilde geschreven. Toch heb ik dit boek (met een zéér clichématige voorkant), als Australie-freak, in 1 adem uitgelezen. Al was het maar om de herinneringen aan dit prachtige, "stille" , land nog eens de revue te laten passeren. Bedankt voor het leesplezier.

Vond je deze review nuttig? Ja (0) | Nee (0) | Ongepast?