Battlefield: Bad Company 2

De 'B' company vecht zich een weg over besneeuwde bergtoppen, dicht begroeide jungles en stoffige steden. Met een zwaar arsenaal aan dodelijke wapens en heftige voertuigen tot hun beschikking beginnen ze aan hun nieuwe missie. Ze zijn bereid alles op te blazen, neer te schieten en met de grond gelijk te maken om hun doel te bereiken. Waar het allemaal om draait is complete vernietiging, iets wat alleen de nieuwe generatie van de DICE Frostbite engine kan bieden. Of het nou offline of online is, je vijanden zullen er snel achter komen dat ze nergens veilig zullen zijn.

Recensie(s)

Hoewel ik normaal gesproken echt een hekel heb aan ijs, sneeuw en temperaturen waarbij je tepels gevaar lopen, wilde ik voor Battlefield: Bad Company 2 toch een kleine uitzondering maken. En dus pakte ik het vliegtuig naar het steenkoude Stockholm, om aldaar een level te zien in, jawel... de sneeuw.<br/>Voordat ik mijn verhaal begin, moet ik iedereen helaas confronteren met een lichte teleurstelling. Ik had hier namelijk echt verschrikkelijk veel nieuwe informatie over Bad Company 2 neer willen zetten, want ik weet dat er sinds de eerste Bad Company echt een hele grote groep Battlefield-fans bij is gekomen. Maar ondanks dat Battlefield: Bad Company 2 al een tijdje is aangekondigd kregen we bar weinig informatie losgepeuterd bij DICE, de ontwikkelaar van de game. Dit geheimzinnige gedoe kan te maken hebben met twee dingen: óf DICE probeert te verbloemen dat Bad Company 2 helemaal geen revolutionaire opvolger wordt, óf er zit binnenkort groot nieuws aan te komen over Bad Company 2 die de ontwikkelaar graag nog even binnenskamers houdt.<br/><br/>Terug naar de sneeuw, want daar had ik het tenslotte over. In een ruim twintig minuten durende presentatie zag ik in Stockholm hoe de “B–Company” verzeild raakt in gure weersomstandigheden aan de voet van een enorme, besneeuwde berg. De manier waarop dit level begint is waanzinnig. De opzet wordt vrijwel meteen duidelijk wanneer sergeant Redford, de leider van het team, in alle stilte een vijand die op de uitkijk staat moeiteloos uitschakelt. Er blijkt namelijk een bergdorpje in de buurt te zijn, dat kennelijk vol zit met schurken. B-Company besluit om het dorp over een bevroren meer binnen te vallen, maar wordt al snel opgemerkt door een handjevol soldaten die onmiddellijk alarm slaan. Op dat moment zien we hoe rode lichtkogels de lucht in worden geknald: het teken dat de vijand hulp heeft ingeroepen. Vervolgens weet je met de rest van het team toch binnen het dorp te komen, terwijl de kogels over en weer vliegen. Dit level oogt nóg filmischer dan de situaties uit de originele Bad Company. Het is allemaal een stuk hectischer maar misschien ook wel wat rechtlijniger. Hierdoor krijg je nog meer het idee dat je een goede popcorn-shooter zit te spelen in plaats van een simpele singleplayer-omzetting van het originele Battlefield-concept.<br/><br/>Eén van de meest geweldige dingen uit het eerste deel was ongetwijfeld het geluid. Nog nooit heb ik een oorlogsgame gespeeld waarbij het ontploffen van een granaat voor zo’n zware suis in je oren zorgde zonder dat je daadwerkelijk een beschadiging aan je trommelvliezen opliep. Bad Company 2 klinkt gelukkig net zo goed en weet door enkele grafische verbeteringen misschien nog wel meer indruk te maken op het gehoor. DICE heeft namelijk kleine aanpassingen gemaakt aan hun Frostbite-engine, waardoor het vernietigen van gebouwen er net een stukje beter uitziet dan in deel één. Zo was het in Bad Company altijd wel mogelijk om bijna alle gebouwen aan gort te schieten, maar bleef er toch altijd een muurtje staan (dat met geen enkele andere mogelijkheid alsnog kapot gemaakt kon worden). In Bad Company 2 kan dit wel en ook de manier waarop dingen kapot gaan is iets aangepast. Een muurtje zal bijvoorbeeld niet altijd meer in één klap uit elkaar spatten, maar kan nu ook in twee of drie keer afbrokkelen. Geen wereldschokkende dingen dus, maar wel een paar verbeterpuntjes die Bad Company 2 op voorhand al kon gebruiken.<br/><br/>Mijn eerste kennismaking met Battlefield: Bad Company 2 was kort, maar daardoor niet minder tof. Ondanks dat ik nog geen reet weet over het verhaal, weet ik namelijk nu al zeker dat ik ook deze Battlefield: Bad Company wil uitspelen. De game schiet lekker weg, ziet er goed uit en er zullen wederom af en toe hilarische dialogen tussen de leden van de B-Company voorbijkomen. Kortom: kom maar op met die game!
Het jaar 1944 nadert zijn einde als de Amerikanen twee atoombommen loslaten die de Japanse steden Hiroshima en Nagasaki compleet verwoesten. De Japanners hebben gedurende de Tweede Wereldoorlog niet stilgezeten en ook zij beschikken over een massavernietigingswapen, nog sterker dan de atoombom. In een laatste poging dit wapen te stoppen stort een klein gezelschap Amerikaanse militairen zich in het strijdgewoel van de Japanse jungle. Operation Aurora eindigt met een knal, de knal waarmee Battlefield: Bad Company 2 echt van start gaat.<br/>De geheime Amerikaanse missie luidt Battlefield: Bad Company 2 op spectaculaire wijze in. In een rubberbootje weet een groepje speciaal geselecteerde militairen het Japanse vasteland te bereiken, waarna ze op slinkse wijze proberen één van de breinen achter het Japanse massavernietigingswapen het land uit te smokkelen. Dit gaat natuurlijk goed mis en voor je het weet knal je in een sneltreinvaart door de jungle, rijstvelden en een legerbasis heen. Wat direct opvalt is de ijzersterke sfeer die de Japanse jungle uitademt en die de rest van de game op een hoog niveau blijft. Het landschap voelt erg Japans aan en vooral door de verbluffende uitzichten waan je je direct in het verre oosten.<br/><br/>Spidey sense is tingling De eerste Bad Company stond bol van de meest geniale en humoristische dialogen. Ook in Bad Company 2 kan de B-Company er wat van, al is de hoeveelheid humor meer gedoseerd. Grappige citaten als 'How do I know? My spidey sense is tingling!' en een uitermate lollige discussie met een pacifistische oorlogspiloot zitten er echter gelukkig nog vaak genoeg in.Net bijgekomen van de geheime missie verplaatst Bad Company 2 zich direct naar het heden. Operation Aurora is mislukt en de technologische kennis van het Japanse superwapen is in verkeerde, Russische handen gevallen. Bedreigd door de Russische wereldmacht besluiten de Amerikanen een laatste offensief op te zetten. Ze sturen de B-Company - ook wel Bad Company genoemd vanwege het uitschot van het leger dat hierin wordt geplaatst - naar vijandelijk en bezet gebied in de hoop het superwapen voor eens en altijd uit te schakelen.<br/><br/>Deze gevaarlijke missie begint in winterse omstandigheden. De sfeer blijkt wederom perfect passend, maar toch beginnen hier wat visuele oneffenheden op te vallen. De compleet besneeuwde bergen en huizen zien er weliswaar fantastisch uit, maar simpele zaken als struikjes en bomen ogen behoorlijk tweedimensionaal en ongedetailleerd. Ontzettend zonde, aangezien het sneeuwlandschap hierdoor een stuk kaler en killer overkomt dan gewenst. Gelukkig vallen deze slordigheden minder op in de hierop volgende gebieden, zoals de gruwelijk vette Boliviaanse jungle, maar ze zijn desalniettemin aanwezig.<br/><br/>Stiekem neem ik ontwikkelaar DICE deze slordigheden, hoe klein misschien ook, best kwalijk. Zeker omdat de rest van de game enorm veel perfectionisme uitstraalt. Zo is er gigantisch veel aandacht besteed aan de balans en het gevoel van de wapens. Alle wapens zien er namelijk supergedetailleerd uit (soms compleet tot realistisch bewegende onderdelen toe) en elk wapen heeft zijn eigen geloofwaardige effect. Zo zal een tegenstander compleet worden weggeblazen door een granaatwerper, terwijl hij door één van de vele machinegeweren doorzeefd achterover valt. Nog verbluffender is de kwaliteit van het geluid. Geweerschoten en mechanische herladingsgeluiden klinken puur en echt.<br/><br/>Het allervetste aan al dat wapentuig is toch wel de verwoestende impact van sommige wapens. Wanneer je een gebouw met een RPG, granaatwerper of granaat bestookt kan deze namelijk bijna volledig instorten. Lastige vijanden die zich met een machinegeweer op een zolderkamertje verstoppen zijn vanaf nu dan ook geen probleem meer. Eén RPG-schot kan al genoeg zijn om een heel dak van een huis af te blazen, terwijl het betere knalwerk dikwijls wordt beloond met volledig instortende huizen. Wil je echt alles met de grond gelijk maken, dan kan je altijd nog gebruik maken van een tank of één van de andere voertuigen die Bad Company 2 rijk is.<br/><br/>Dankzij al de toffe facetten van de game werk je je als een malle door de toch al niet al te lange singleplayermodus heen. Gelukkig is er dan nog de ware kracht van de game: de multiplayer. De verschillende multiplayermodi combineren destructie, wapens, omgevingen en voertuigen uit de singeplayermodus in heftige online speelvelden. Banjer je dus liever met een krachtige tank door de grootse maps of ga je toch stiekem met je sniper in de bosjes liggen? Maai je alle gebouwen plat of wil je liever wat beschutting van de bebouwing? Het is helemaal aan jou en aan de andere online spelers, waardoor elk online potje net weer wat anders loopt.<br/><br/>Door de hoge mate van destructie en de verscheidenheid aan voertuigen ligt een belabberde balans op de loer. Gelukkig blijkt niets minder waar en toont Bad Company 2 aan dat de game onder elke speelwijze een ijzersterke balans kent. De helikopters kunnen weliswaar een verschrikkelijke ravage aanrichten, maar met een op afstandbestuurbare UAV knal je de grote joekels zo uit de lucht. En die UAV's, die zijn weer heel makkelijk uit de schakelen door de bestuurder ervan (die achter een console op de grond staat) een knalhard nekschot te verkopen. De infanterist is op zijn beurt weer een makkelijke prooi voor één van de vele snipers. Het zijn zomaar wat voorbeelden waaruit blijkt dat DICE ontzettend veel inzicht en kunde heeft als het aankomt op een goed gebalanceerde multiplayer.<br/><br/>Hardcore-modus Ben je een echte online gamer en schrikt een beetje gevaar je niet af? Probeer dan zeker eens de Hardcore-optie in de multiplayer. Met deze optie aangevinkt zijn schoten nog dodelijker en verdwijnt de HUD van het scherm (en daarmee informatie als de hoeveelheid munitie). Voor de fanatieke Battlefield-speler een erg leuke toevoeging.Wat ik ook behoorlijk fijn vind is de geringe hoeveelheid multiplayermodi. Geen ellenlange lijsten met modi die allemaal wel wat van elkaar weghebben, maar gewoon vier unieke en intense speelstanden. Roei bijvoorbeeld zoveel mogelijk vijandelijke soldaten uit in de traditionele Conquest-modus of vernietig als aanvaller alle vijandelijke kampen in de Rush-speelstand. Met deze solide en uiterst vermakelijke modi is zowel de beginnende als de ervaren Battlefield-speler een gigantisch lange tijd zoet. Battlefield: Bad Company 2 staat namelijk garant voor ontzettend veel speelplezier.Conclusie: Battlefield: Bad Company 2 is een ijzersterke game. De singleplayermodus is niet al te lang, maar staat wel garant voor een geweldige sfeer, humor en veel krijgsgeweld. Ook de echte slopers komen in Bad Company 2 goed aan hun trekken, want er valt behoorlijk wat af te breken. Na de intense singleplayer is er nog de perfect gebalanceerde en tactisch sterke multiplayer, waardoor velen onder ons de komende dagen, weken of maanden zelden van hun kamertje zullen komen. Batttlefield: Bad Company 2 is namelijk nu al één van de beste games van dit jaar!