In Blonde manen beschrijft Sofie Rozendaal op aangrijpende wijze drie belangrijke periodes in haar leven, waarin paarden een betekenisvolle rol speelden. Het behandeld herkenbare thema's waar veel meisjes mee worstelen, zoals volwassen worden, afscheid nemen en omgaan met teleurstellingen. Blonde manen is hierdoor niet alleen voor paardenliefhebbers een uitermate waardevol boek, maar voor elke jonge vrouw die bezig is richting te geven aan haar leven.
Het verhaal begint met hoe Sofie de paardenwei ontdekte. Daardoor wilde ze een eigen paard, maar werd geconfronteerd met de problemen die dat opleverde. Ze beschrijft haar schooljaren en hoe ze er uiteindelijk voor koos om te gaan schrijven. En het moment waarop voor haar alles veranderde…
Sofie omschrijft haar wereld nauwkeurig, sfeervol en met veel oog voor detail. De kracht van paarden wordt op een heldere en nuchtere manier beschreven. Daarnaast komen ook deskundigen aan het woord om over hun ervaringen met 'paardenkracht' te vertellen en advies te geven. Op die manier laat ze zien dat je geen paardenfluisteraar hoeft te zijn om goed met paarden te leren omgaan.
'Ze maakte lange, golvende bewegingen, als het rustig opstijgen van een enorme vogel. Lotje had vleugels en ze nam mij mee. Ik zag hoe de blonde manen tegen haar goudkleurige hals sloegen, als schuimkoppende golven rollend tegen de kust. Ik reed niet op een paard, ik reed op de wind. Zij stond te koop, maar ik was verkocht.'
Sofie Rozendaal (1987) werkt als publiciste en freelance journaliste en heeft al verschillende boeken op haar naam staan. Naast schrijven houdt ze zich gepassioneerd bezig met schilderen.
Recensie(s)
De auteur is publiciste en freelance journaliste. Daarnaast schildert ze en houdt ze zich bezig met haar paard. In dit boek beschrijft zij drie periodes uit haar leven, waarin paarden een belangrijke rol speelden. Daarnaast komen ook nog een aantal andere mensen aan het woord die zich met paarden bezighouden o.a. een dierenarts en een dierentolk. Volgens de flaptekst vertellen deze deskundigen over hun ervaringen en geven zij advies, waardoor ze laten zien dat je geen paardenfluisteraar hoeft te zijn om goed met paarden te leren omgaan. Hier wordt meer gesuggereerd dan waargemaakt. Het boek leest makkelijk en is toegankelijk voor een groot publiek. De vele kleurenfoto's in het middenkatern zijn van de hand van Rozendaals moeder, veelal van de auteur met paard in verschillende levensfasen. De tekeningen zijn gemaakt door de auteur. Een erg persoonlijk verhaal.<br/><br/>Tjits Puijker