Call of Duty, Black Ops (Classics) Xbox 360

In 'Call of Duty: Black Ops' ben je onderdeel van de Black Ops. Deze speciale legereenheid wordt enkel ingezet voor zaken die het daglicht niet kunnen verdragen. Met een groepje tot de tanden toe bewapende specialisten ga je onder andere naar Cuba, de noordpool en de jungles van Vietnam om geheime missies uit te voeren.

'Call of Duty: Black Ops' laat je met allerlei originele wapens, zoals een kruisboog met scope of shotgun met explosieve Dragon's Breath kogels schieten. Je krijgt tevens een aantal voertuigsequenties voorgeschoteld waarbij je achter de stuurknuppel van een SR-71 Blackbird een grondeenheid escorteert of met een aanvalshelikopter een terroristische schuilplaats overhoop blaast. 'Call of Duty: Black Ops' biedt een ongekende hoeveelheid actie en spektakel!

Natuurlijk bevat 'Call of Duty: Black Ops' naast een spannende singleplayer campaign ook uitgebreide coöperatieve en competitieve multiplayer spelmodi. Zo kun je online uitdagende multiplayer levels verwachten waarbij voertuigen gebruikt kunnen worden om grote afstanden te overbruggen. Door tijd in de multiplayer modus te stoppen zul je in rang stijgen en steeds meer 'perks' en wapens vrijspelen. Je wordt constant beloond in 'Call of Duty: Black Ops'!

Red de wereld zonder dat iemand het door heeft in 'Call of Duty: Black Ops'!

Recensie(s)

Call of Duty: Black Ops kan dit jaar een serieuze gooi gaan doen naar de titel van ‘ Game van het Jaar’. Dat is een behoorlijke uitspraak, maar ik ben na een demo van een half uur diep onder de indruk geraakt van de kwaliteit van deze game. De sfeer van de game is bijvoorbeeld fantastisch. De speler maakt deel uit van een geheim genootschap dat verantwoordelijk is voor het uitvoeren van de meest gevaarlijke missies. Dit alles speelt zich af tegen de achtergrond van de Koude Oorlog waarin de communisten als de grote vijand gelden.<br/>De demonstratie begint wanneer de speler plaatsneemt in een Blackbird, een vliegtuig waarmee de speler op een enorme hoogte kan vliegen. Na een indrukwekkende scène waarin het vliegtuig opstijgt, bevind je jezelf op vele kilometers hoogte en vanaf daar kijk je met je satellietapparatuur naar wat er op de grond gebeurt en waar een team zich in vijandig gebied bevindt. Vanuit deze positie geef je in een soort RTS-achtige setting opdrachten aan de leden op de grond. Je stuurt ze bijvoorbeeld een huis in, waarin zij zich even veilig wanen, totdat een vijandelijk konvooi precies voor het huis stopt en het huis in wil nemen. Dat zie je gelukkig tijdig aankomen en daarom stuur je de jongens het huis uit. Dat gaat ook goed en de actie verplaatst zich naar de troepen op de grond. Je hebt naast je machinegeweer de beschikking over een kruisboog, waarmee je heel stilletjes een vijand af kan maken. Natuurlijk draait Call of Duty nog altijd om keiharde actie, maar gelukkig kent het ook de nodige variatie. Met de kruisboog in de aanslag sluip je naar een huis om daar samen met een maat tegelijkertijd twee vijanden af te maken, zonder dat iemand anders daar iets van heeft meegekregen.<br/><br/>Je kunt hierna stilletjes je weg vervolgen en komt bij een vijandelijke basis. Hier zijn wat meer vijanden, waardoor je er niet aan ontkomt om met grover geschut aan de slag te gaan. Op dat moment maken we kennis met een extra pijl die je op je kruisboog kan leggen: een explosieve. Schiet hem af op een gastank en zie hoe de boel uit elkaar klapt en de hel op aarde losbarst. Een andere explosieve pijl mik je in het lichaam van een vijand, die daarna twee seconden leeft, voordat zijn lichaam in duizenden stukjes ontploft en een andere ongelukkige vijand ook de volle lading krijgt. Je sprint het slagveld in, pakt daar een shotgun en blaast op machtige wijze de vijanden telkens een meter of wat naar achter. Meerdere shootouts volgen, afgewisseld met een scène waarin je van een ravijn naar beneden tokkelt, door een raam heen springt en daar iedereen afknalt. Uiteindelijk kom je weer buiten en zie je hoe een vijand een raket jouw kant op schiet, waarmee hij een lawine veroorzaakt. En uiteraard moet je op een bekende Call of Duty-manier de lawine voor proberen te blijven. Het deed mij bijvoorbeeld erg denken aan het ontsnappen uit de boot in de eerste Modern Warfare. Deze scène eindigt spectaculair met een parachutesprong vanaf een ravijn.<br/><br/>Daarmee eindigt dit level en we verplaatsen ons naar Vietnam, die we ook op de Microsoft-persconferentie zagen. In een adembenemend mooie jungle is het aan de speler om een helikopter van de vijand te jatten en daarmee iedereen die je tegenkomt kapot te maken. Het uiteindelijk vliegen in die helikopter is net als veel andere elementen uit de game enorm spectaculair. Alles wat je tegenkomt is op te blazen, zo kom je oog in oog te met andere helikopters en mag er tussendoor ook nog even afgerekend worden met wat luchtafweergeschut. De ene explosie in dit level is nog mooier dan de andere en het is gewoon heerlijk genieten.<br/><br/>Tot slot krijgen we nog een derde level te zien, dat ons kennis laat maken met de cinematics. Op indrukwekkende wijze zien we hoe Sergeant Mason, één van de hoofdrolspelers, in de Vietnam-oorlog terecht komt. Je ziet tientallen helikopters in de lucht, er klinkt bekende muziek uit de Vietnam-jaren op de achtergrond en in de verte zie je talloze soldaten in het kamp terwijl je langzaam dichterbij vliegt. Er is een moment van rust, wat onmiddellijk wordt verstoord door een enorme mortieraanval, die het kamp verandert in een massagraf. Daartussen probeer jij te overleven en er is te zien hoe Mason zint op wraak. Helaas krijgen we verder niets te zien, want de presentatie van dit level duurde slechts een minuut of twee.<br/><br/>Ik heb een ongelofelijk goed gevoel overgehouden aan de demo. Het is duidelijk dat er geprobeerd is zoveel mogelijk variatie te bieden . De drie levels lieten over the top-actie, stealth-momenten en een boeiende helikopterscène zien. Ik kan niet wachten op de andere dingen die we straks in de game mogen beleven!
Het is november en dus draait de Call of Duty-hypemachine op volle toeren. Prima, zeggen de meeste gamers. Zij spelen Modern Warfare 2 nog steeds af en toe en kunnen niet wachten op Call of Duty: Black Ops. De sceptici ergeren zich hier echter mateloos aan. Modern Warfare 2 viel tegen en Treyarch heeft nog nooit een fantastische game afgeleverd. Hopelijk worden zij over de streep getrokken door de game die Black Ops is.<br/>Call of Duty: Black Ops brengt ons naar de Koude Oorlog. Het Amerikaanse leger richt de uiterst geheime Studies and Observations Group (SOG) op. Deze groep, die met onconventionele oorlogsvoering zijn doelen probeert te behalen, vormt de rode draad door het verhaal. Deel van dit team is Alex Mason, het belangrijkste personage in Black Ops. Samen met zijn collega’s Frank Woods en Bowman krijgt hij de opdracht om dictator Fidel Castro in Cuba uit te schakelen. Niet geheel verrassend gaat dit allemaal niet zo vlekkeloos als gepland en ontdekt de SOG de gruwelijke plannen die Rusland heeft.<br/><br/>Het verhaal wordt grotendeels verteld aan de hand van een zware ondervraging. Mason wordt op onorthodoxe wijze verhoord en beleeft vanuit dit punt zijn avonturen opnieuw. Soms loopt het ondervragen over in de missies en komen de herinneringen samen met het gesprek dat Mason op dat moment voert. Het verhaal in Black Ops wordt op deze manier goed en vrij origineel uit de doeken gedaan en dat is niet iets wat we gewend zijn van de Call of Duty-serie. Het psychologische aspect speelt bovendien een belangrijke rol en zorgt voor een aantal aparte wendingen in het verhaal.<br/><br/>Al met al doe je op de standaard moeilijkheidsgraad zo’n zes uur over de verhalende modus van Black Ops en daarin ben je constant bezig met de ene na de andere indrukwekkende missie. Schoolvoorbeeld hiervan is de missie waarin je vanuit een Blackbird, een verkenningsvliegtuig, de SOG op een RTS-achtige manier opdraagt waar ze zich naartoe moeten bewegen. Zodra je echter bij noemenswaardige plekken komt, verplaatst de camera naar de SOG toe en speel je tijdelijk weer met een lid van dat team. Het is een interessante missieopzet en is slechts een enkel voorbeeld van een aantal erg goede missies die Black Ops kent.<br/><br/>Grafisch vernieuwt Black Ops helaas een stuk minder. De engine vertoont ouderdomsverschijnselen en ondanks dat de game niet lelijk is, is het op visueel vlak niet van hetzelfde niveau als veel andere games tegenwoordig. Ook de kunstmatige intelligentie lijkt enigszins geslachtofferd, want tegenstanders maken niet altijd handig gebruik van de omgeving. Zo kan het wel eens voorkomen dat een tegenstander achter een kast gaat staan, terwijl je zelf naast hem staat. Het komt niet vaak voor, maar het zijn zeldzame momentjes waarin de paar foutjes van Black Ops zichtbaar worden.<br/><br/>Op alle andere vlakken kun je gelukkig wel volop genieten. Neem bijvoorbeeld de wapens, die stuk voor stuk uniek en natuurlijk aanvoelen. Grote wapens hebben duidelijk een sterkere terugslag dan hun kleinere broeders, waardoor gemikt schieten een stuk pittiger wordt. De lichtere wapens zijn een stuk mobieler en makkelijker te hanteren, maar richten minder schade aan. Het stoerste wapen is zonder twijfel de kruisboog, die zowel in de single- als multiplayer voorkomt. Bij dit wapen kun je namelijk pijlen met een explosieve punt gebruiken, waarmee je op sadistische wijze misbruik kunt maken van de omgeving. Als een groepje vijanden zich bijvoorbeeld verschuilt achter een truck, breng je de wagen met zo’n pijl simpel tot ontploffen en heb je efficiënt een aantal tegenstanders uitgeschakeld. Een primitief wapen wordt zo weer enorm dodelijk en een ultiem speeltje.<br/><br/>Het gros van de lezers en potentiële eigenaars van de nieuwe Call of Duty zitten waarschijnlijk het meest te wachten op het multiplayerspektakel dat Black Ops gaat bieden. Niet onterecht, aangezien Call of Duty de laatste jaren een hoop elementen geïntroduceerd heeft die inmiddels eerder regel dan uitzondering zijn binnen het FPS-genre. Call of Duty: Black Ops lijkt hier misschien op het eerste oog weinig aan toe te voegen, maar wie verder kijkt ziet al gauw dat Black Ops ook online een hoop nieuwe dingen doet.<br/><br/>Zo introduceert Black Ops Call of Duty-punten, een nieuw ruilmiddel dat je verdient door de multiplayer te spelen. Deze punten kun je gebruiken om alles vrij te kopen: van perks tot en met wapenmodificaties. De punten zijn bovendien te vergokken en te winnen in de Wager Matches, waarin je voor ieder potje een bepaald aantal Call of Duty-punten inzet. De spelers die vervolgens bij de eerste drie eindigen winnen uiteindelijk een deel van de totale inzet. Extra interessant aan Wager Matches is dat je zonder killstreaks, perks en klassen speelt. Hier is voor gekozen omdat deze gokvariant namelijk een aantal modi heeft die redelijk uniek zijn: One in the Chamber, Gun Game, Sharpshooter en Sticks and Stones.<br/><br/>Elke modus draagt zijn steentje bij aan het gevarieerde totaalpakket. Zo vereist One in the Chamber een tactische manier van spelen. Elke speler heeft namelijk maar drie levens en per leven slechts één kogel. Schiet je iemand neer, dan is hij sowieso dood en verdien je een nieuwe kogel, maar als je mist ben je volledig aangewezen op je mes. Het is dus telkens maar weer afvragen of je tegenstander zijn kogel nog heeft en of je dus genoeg tijd hebt om fatsoenlijk te mikken. Bij Sticks and Stones komt het vermaak vooral voort uit leedvermaak. In deze modus heeft iedereen namelijk slechts een kruisboog, een tweetal af te schieten messen en een tomahawk.<br/><br/>Er zijn dus geen automatische geweren, maar wel explosieve pijlen die even in je tegenstander blijven hangen alvorens ze exploderen. Niets is leuker dan een nietsvermoedende tegenstander een pijl in de rug te schieten om hem vervolgens te zien exploderen vlak voordat hij iemand anders probeert neer te steken. Er is echter geen grotere vernedering denkbaar dan iemand te vermoorden met de tomahawk. Dit wapen kan alleen gegooid worden en is langzaam waardoor je iemand lastig raakt. Wanneer dit toch lukt, verliest het slachtoffer al zijn verdiende punten en staat hij weer op nul. Het gemene lachje wanneer je de koploper in de laatste paar seconden zo naar de laatste plaats brengt, is onbetaalbaar.<br/><br/>Natuurlijk zijn er ook de gewone spelvarianten waarin killstreaks en perks wel een rol spelen. Het assortiment is misschien niet verder uitgebreid, maar de onderlinge balans is wel beter geworden. Een grote ergernis van Modern Warfare 2 was bijvoorbeeld dat spelers zonder enige vaardigheden veel te snel aan hun killstreaks kwamen, omdat de verschillende wapens en gadgets die je als bonus krijgt ook weer meehelpen aan de volgende killstreak-beloning. In Black Ops is dit omgegooid en zullen de killstreak-rewards je wel extra punten opleveren, maar niet meehelpen bij het behalen van andere killstreaks. Daarnaast zijn de vrij extreme killstreaks uit Modern Warfare 2 wat genormaliseerd. Zo is er godzijdank geen atoombom meer en zijn er niet meer zo overdreven veel computergestuurde luchtvoertuigen in te zetten. Daarvoor in de plaats zijn er wel een aantal nieuwe killstreaks gekomen, waarvan de Gunship waarschijnlijk de tofste is. Deze helikopter bestuur je volledig zelf en heeft zowel de beschikking over raketten als over een krachtig machinegeweer. De Gunship is wel erg sterk, maar verdien je ook pas na elf gedode tegenstanders en is uit de lucht te schieten.<br/><br/>De maps waarop dit alles zich afspeelt komen aanvankelijk met zijn veertienen. Over het algemeen zijn ze goed in elkaar gezet, de ene natuurlijk beter dan de andere. Eén wel erg bijzondere en grappige map moet apart genoemd worden: Nuke Town. Dit is het rolmodel van een typisch Amerikaans buurtje met houten huizen. Het grappige eraan is dat de hele kaart gevuld is met poppen die soms iets te erg op een daadwerkelijke vijand lijken. Het is dus goed mogelijk dat je een hoekje omloopt en uit schrik je halve magazijn leegschiet om er vervolgens achter te komen dat je een hulpeloze pop omvergeblazen hebt. De andere maps lopen qua opbouw enorm uit elkaar en zijn in veel gevallen uiteindelijk wel beter dan Nuke Town, maar het poppendorp is zeker de moeite waard om eens te proberen.<br/><br/>recensie van Call of Duty: Black Ops<br/><br/>Treyarch bedient de fans met Black Ops nog verder op de wenken. Na een hoop aanvragen is ook de zombiemodus weer terug, met een aantal zeer originele elementen erin die het allerleukste zijn om zelf te ontdekken. Ook biedt de shooter voor de doorgewinterde PC-gamer wellicht wat meer plezier dan Modern Warfare 2, doordat de dedicated servers terugkeren, net als het gereedschap om eigen mods te maken. Conclusie: Call of Duty: Black Ops weet zijn eigen stempel te drukken op de Call of Duty-reeks. De game is zeker geen Modern Warfare 2-kloon en is met zijn originele verhaal op singleplayergebied erg goed, ook al laat de game grafisch en op het gebied van kunstmatige intelligentie wel wat steken vallen. Ook online is Black Ops fantastisch, met de nieuwe Wager Matches en bijbehorende nieuwe modi als belangrijkste troeven. Bovendien is de multiplayer gameplaytechnisch wat meer in balans, doordat de killstreaks beter uitgewerkt zijn. Met Call of Duty: Black Ops is Treyarch eindelijk uit de schaduw van Infinity Ward gestapt.