Call Of Duty: Modern Warfare 2 - Mobilized

Recensie(s)

Het is een welbekend fenomeen in een familie waarin twee of meer zoons voorkomen. Het jongere broertje probeert in zijn beginjaren het gedrag van de oudere broer zo goed mogelijk te kopiëren. Die is namelijk zijn held en grote voorbeeld. Ook in de gamewereld zien we dit verschijnsel terug. In dit geval gaat het om het kleine broertje Call of Duty: Modern Warfare – Mobilized die zijn grote broer Call of Duty: Modern Warfare 2 immiteert. Maar een meisje kiest toch niet voor de jongste als ze de oudere kan krijgen?

Toch heeft Mobilized zo zijn eigen unieke eigenschappen. Mobilized kent namelijk een compleet nieuwe verhaallijn die simultaan loopt aan de gebeurtenissen uit Modern Warfare 2. De oorlog woedt in alle hevigheid en de speciale teams van de Amerikanen en de Britten worden hard aan het werk gezet. Het is jouw taak om uit te vogelen hoe het zit met een verdwenen nucleair wapen. Het spreekt voor zich dat een dergelijk wapen niet in de verkeerde handen mag vallen en men vreest voor het ergste. Alles wijst in de richting van een duister figuur uit het Midden-Oosten. Door middel van allerlei omwegen probeert de geheime dienst te achterhalen waar het geval zich bevindt en wat voor sinistere complotten er spelen.

De genoemde omwegen kennen wij uiteraard als missies. Net als in de hoofdserie draait het ook op de Nintendo DS vooral om zo snel mogelijk alle vijanden neerknallen en om vervolgens vol goede moed verder te sprinten. De hectische gameplay is goed overgezet en al vanaf het moment dat ik de eerste hoek omsloeg werd ik ondergedompeld in constante actie en dat is niet het enige sterke punt van de Call of Duty-serie. Het hersenloos knallen wordt altijd afgewisseld met stukken waarin de speler plaats neemt in speciale voertuigen of een aparte opdracht uitvoert. Deze stukken zijn ook te vinden in Mobilized. Ik nam bijvoorbeeld plaats in een tank om eens lekker aan het massamoorden te slaan. Ook zijn er activiteiten die met de stylus in gedachten zijn gemaakt. Denk daarbij aan het hacken van computers en andere technische voorwerpen.

Hoe leuk dit ook allemaal is, de hamvraag blijft toch: hoe verhoudt de game zich tot de pracht en praal van zijn grote consolebroers waar indrukwekkende explosies en spectaculaire gebeurtenissen elkaar in hoog tempo afwisselen ? Het is duidelijk dat de Nintendo DS grafisch vele malen zwakker is en daar stel je je als speler zeker op in, maar toch blijf ik met gemengde gevoelens achter. Technisch gezien heeft men met Mobilized een sterk product geleverd. Er is een volledige 3D-wereld in elkaar gezet en er gebeuren een hoop dingen tegelijk op het scherm. Het is vanzelfsprekend geen vloed aan vijandelijke soldaten, maar het gebeurde vaak genoeg dat grote aantallen kogels me om de oren vlogen. Daarvoor heeft de ontwikkelaar alleen wel veel detail aan de omgeving in moeten leveren. Omgevingen ogen kaal, saai en blijven je geen moment bij, het is sfeerloos. Gelukkig compenseren de voice-actors nog enigszins. Complete dialogen zijn ingesproken tijdens de filmpjes en onder het spelen zelf wordt er constant met technische termen in het rond gesmeten door jouw teamleden.

En waar ook zo zijn voors en tegens aan hangen is de besturing. Laat ik als optimist maar met het positieve beginnen: het richten werkt erg soepel. Binnen de kortste tijd liet ik het vizier vliegensvlug over het scherm glijden en was er geen soldaat veilig voor mijn kogels. Minpunt is wel dat je de DS op een erg ongemakkelijke manier moet vasthouden. In de ene hand had ik de stylus en met de andere hand moest ik én de DS stabiel vasthouden én lopen met de knoppen én schieten met de schouderknop. Het werkt wel, maar het veroorzaakt na een tijdje helaas ook kramp.

No more tricksEén van de leuke dingen uit de multiplayer van Call of Duty is toch wel de mogelijkheid om een aantal perks in te schakelen. Hierdoor kan de speler zijn speelstijl tot in de puntjes regelen en vaak nog wat extra kills maken. Dit systeem is compleet uit Mobilized gesloopt. Het is alleen nog maar mogelijk enkele andere wapens vrij te spelen.Bij de Call of Duty-reeks draait het de laatste jaren vooral om de multiplayer. Aangezien de DS-game op iedere manier wil laten merken dat het zo goed mogelijk zijn grote broer probeert na te doen, had ik van dit onderdeel meer verwacht. De offline multiplayer is leuk om te spelen met een stel vrienden in de buurt. Met de acht aanwezige maps is het best mogelijk om je een tijdje te vermaken in de overigens wel standaard modi. Online is het daarentegen verdomd rustig en duurt het behoorlijk lang voordat de game eindelijk een match vindt. Iedereen zal wel bezig zijn met Call of Duty: Modern Warfare 2, wat overigens niet zo verrassend is.Conclusie: Call of Duty: Modern Warfare – Mobilized probeert zijn grote broers zoveel mogelijk bij te benen. Het biedt een alternatieve verhaallijn en probeert de missies net zo hectisch, actievol en gevarieerd over te brengen. Dit lukt tot op zekere hoogte. De besturing is daarbij zowel gemakkelijk (richten) als ongemakkelijk (het vasthouden van de Nintendo DS). Ook de omgeving gooit roet in het eten doordat er weinig details te bespeuren zijn. De game zal dan ook nooit positief uit een vergelijking met de andere delen uit de serie komen, maar heeft zeker zijn best gedaan op de Nintendo DS.