Ga naar het hoofdmenu Ga naar het paginamenu
Restaurant 'T Laurierblad De Keuken Van Een Slagerszoon
Nederlands - Hardcover
173 pagina's | februari 2007
5.0 van de 5 (1 reviews)
De Vlaamse Terroirkeuken
3 januari 2007 | Deurne-Zuid (België)
Guy Van Cauteren is niet zomaar een slagerszoon met een brilletje. Van Cauteren volgde eerst zelf een opleiding tot beenhouwer en spekslager voor hij naar de hotelschool trok. Die opleiding rondde hij af met enkele jaren dienst in topzaken in Parijs. Met die ervaring op zak werd van Cauteren vervolgens chef op de Franse ambassade in Brussel, waar hij, naar eigen zeggen, vier jaar lang de tijd kreeg om zich geestelijk te verrijken door veel te lezen. In oktober 1979 opende Van Cauteren 't Laurierblad op de plaats vroeger zijn vaders beenhouwerij had gestaan. De cirkel was rond. Een nieuwe fase diende zich aan toen hij in 1982 een Michelinster hij heeft die nog altijd en de daaraan verbonden naamsbekendheid kreeg. Luxeproducten kwamen op de kaart, maar nog altijd bleef hij trouw aan zijn roots en serveert hij varkenspoot, kalfskop in tortue, vol-au-vent, ossenstaart of kalfsnier. Samen met wijlen Krist De Bruyn van het Roeselaarse Bistro Novo is Van Cauteren de pleitbezorger en hoeder van de Vlaamse (Belgische?) terroirkeuken. Wie van authentieke recepten houdt met uier en hersenen, lever, niertjes, tong, varkenspoot of rundersnuit moet dit boek beslist aanschaffen. Dit vierde deel in de prachtige en prachtig vormgegeven reeks Carnet de Cuisine is volledig gewijd aan de recepten van Guy Van Cauteren. Voorheen publiceerde Geert Van Hecke van De Karmeliet in Brugge twee delen, en was er een deel gewijd aan Cauderlier, de negentiende-eeuwse oervader aller traiteurs. Voor dit deel dat de toepasselijke ondertitel De keuken van een slagerszoon meekreeg, vertaalde Van Cauteren recepten uit de keukenschriftjes van zijn moeder, grootmoeder en tantes naar vandaag. Die komen vooral in de laatste vier hoofdstukken aan bod waarin hij recepten voor hutsepot en soep, vol-au-vent 'en andere rare dingen' en stoofpotten presenteert naast een hoofdstukje over zondagsgebraad, kalfsribstuk, spinnenkop, tartaar en warme geglaceerde ham. Dit zijn stuk voor stuk fantastische recepten die smaken en geuren uit onze jeugd terughalen. Aangevuld met recepten voor borrelhapjes, voorgerechen en huisbereide charcuterie een absolute aanrader voor wie wat ambacht niet schuwt heeft Guy Van Cauteren via de pen van Jan Van Hemeledonck een topboek afgeleverd. De fotografie van Philippe Debeerst volgt het concept van de reeks getrouw, en geeft visuele diepgang bij de virtuele culinaire sensaties die hier op papier werden gesteld.
Vond je deze review nuttig? Ja (0) | Nee (0) | Ongepast?
De Vlaamse Terroirkeuken
3 januari 2007 | Deurne-Zuid (België)
Guy Van Cauteren is niet zomaar een slagerszoon met een brilletje. Van Cauteren volgde eerst zelf een opleiding tot beenhouwer en spekslager voor hij naar de hotelschool trok. Die opleiding rondde hij af met enkele jaren dienst in topzaken in Parijs. Met die ervaring op zak werd van Cauteren vervolgens chef op de Franse ambassade in Brussel, waar hij, naar eigen zeggen, vier jaar lang de tijd kreeg om zich geestelijk te verrijken door veel te lezen. In oktober 1979 opende Van Cauteren 't Laurierblad op de plaats vroeger zijn vaders beenhouwerij had gestaan. De cirkel was rond. Een nieuwe fase diende zich aan toen hij in 1982 een Michelinster hij heeft die nog altijd en de daaraan verbonden naamsbekendheid kreeg. Luxeproducten kwamen op de kaart, maar nog altijd bleef hij trouw aan zijn roots en serveert hij varkenspoot, kalfskop in tortue, vol-au-vent, ossenstaart of kalfsnier. Samen met wijlen Krist De Bruyn van het Roeselaarse Bistro Novo is Van Cauteren de pleitbezorger en hoeder van de Vlaamse (Belgische?) terroirkeuken. Wie van authentieke recepten houdt met uier en hersenen, lever, niertjes, tong, varkenspoot of rundersnuit moet dit boek beslist aanschaffen. Dit vierde deel in de prachtige en prachtig vormgegeven reeks Carnet de Cuisine is volledig gewijd aan de recepten van Guy Van Cauteren. Voorheen publiceerde Geert Van Hecke van De Karmeliet in Brugge twee delen, en was er een deel gewijd aan Cauderlier, de negentiende-eeuwse oervader aller traiteurs. Voor dit deel dat de toepasselijke ondertitel De keuken van een slagerszoon meekreeg, vertaalde Van Cauteren recepten uit de keukenschriftjes van zijn moeder, grootmoeder en tantes naar vandaag. Die komen vooral in de laatste vier hoofdstukken aan bod waarin hij recepten voor hutsepot en soep, vol-au-vent 'en andere rare dingen' en stoofpotten presenteert naast een hoofdstukje over zondagsgebraad, kalfsribstuk, spinnenkop, tartaar en warme geglaceerde ham. Dit zijn stuk voor stuk fantastische recepten die smaken en geuren uit onze jeugd terughalen. Aangevuld met recepten voor borrelhapjes, voorgerechen en huisbereide charcuterie een absolute aanrader voor wie wat ambacht niet schuwt heeft Guy Van Cauteren via de pen van Jan Van Hemeledonck een topboek afgeleverd. De fotografie van Philippe Debeerst volgt het concept van de reeks getrouw, en geeft visuele diepgang bij de virtuele culinaire sensaties die hier op papier werden gesteld.
Vond je deze review nuttig? Ja (0) | Nee (0) | Ongepast?
| Conditie | Verkoper | Prijs |
|---|---|---|
|
Als nieuw Bekijk exemplaar |
Verkoper: MobyDick, Noordwijk |
€ 30,00
|
Selecteer één of meer kenmerken:
De Vlaamse Terroirkeuken
3 januari 2007 | Deurne-Zuid (België)
Guy Van Cauteren is niet zomaar een slagerszoon met een brilletje. Van Cauteren volgde eerst zelf een opleiding tot beenhouwer en spekslager voor hij naar de hotelschool trok. Die opleiding rondde hij af met enkele jaren dienst in topzaken in Parijs. Met die ervaring op zak werd van Cauteren vervolgens chef op de Franse ambassade in Brussel, waar hij, naar eigen zeggen, vier jaar lang de tijd kreeg om zich geestelijk te verrijken door veel te lezen. In oktober 1979 opende Van Cauteren 't Laurierblad op de plaats vroeger zijn vaders beenhouwerij had gestaan. De cirkel was rond. Een nieuwe fase diende zich aan toen hij in 1982 een Michelinster hij heeft die nog altijd en de daaraan verbonden naamsbekendheid kreeg. Luxeproducten kwamen op de kaart, maar nog altijd bleef hij trouw aan zijn roots en serveert hij varkenspoot, kalfskop in tortue, vol-au-vent, ossenstaart of kalfsnier. Samen met wijlen Krist De Bruyn van het Roeselaarse Bistro Novo is Van Cauteren de pleitbezorger en hoeder van de Vlaamse (Belgische?) terroirkeuken. Wie van authentieke recepten houdt met uier en hersenen, lever, niertjes, tong, varkenspoot of rundersnuit moet dit boek beslist aanschaffen. Dit vierde deel in de prachtige en prachtig vormgegeven reeks Carnet de Cuisine is volledig gewijd aan de recepten van Guy Van Cauteren. Voorheen publiceerde Geert Van Hecke van De Karmeliet in Brugge twee delen, en was er een deel gewijd aan Cauderlier, de negentiende-eeuwse oervader aller traiteurs. Voor dit deel dat de toepasselijke ondertitel De keuken van een slagerszoon meekreeg, vertaalde Van Cauteren recepten uit de keukenschriftjes van zijn moeder, grootmoeder en tantes naar vandaag. Die komen vooral in de laatste vier hoofdstukken aan bod waarin hij recepten voor hutsepot en soep, vol-au-vent 'en andere rare dingen' en stoofpotten presenteert naast een hoofdstukje over zondagsgebraad, kalfsribstuk, spinnenkop, tartaar en warme geglaceerde ham. Dit zijn stuk voor stuk fantastische recepten die smaken en geuren uit onze jeugd terughalen. Aangevuld met recepten voor borrelhapjes, voorgerechen en huisbereide charcuterie een absolute aanrader voor wie wat ambacht niet schuwt heeft Guy Van Cauteren via de pen van Jan Van Hemeledonck een topboek afgeleverd. De fotografie van Philippe Debeerst volgt het concept van de reeks getrouw, en geeft visuele diepgang bij de virtuele culinaire sensaties die hier op papier werden gesteld.
Vond je deze review nuttig? Ja (0) | Nee (0) | Ongepast?
De Vlaamse Terroirkeuken
3 januari 2007 | Deurne-Zuid (België)
Guy Van Cauteren is niet zomaar een slagerszoon met een brilletje. Van Cauteren volgde eerst zelf een opleiding tot beenhouwer en spekslager voor hij naar de hotelschool trok. Die opleiding rondde hij af met enkele jaren dienst in topzaken in Parijs. Met die ervaring op zak werd van Cauteren vervolgens chef op de Franse ambassade in Brussel, waar hij, naar eigen zeggen, vier jaar lang de tijd kreeg om zich geestelijk te verrijken door veel te lezen. In oktober 1979 opende Van Cauteren 't Laurierblad op de plaats vroeger zijn vaders beenhouwerij had gestaan. De cirkel was rond. Een nieuwe fase diende zich aan toen hij in 1982 een Michelinster hij heeft die nog altijd en de daaraan verbonden naamsbekendheid kreeg. Luxeproducten kwamen op de kaart, maar nog altijd bleef hij trouw aan zijn roots en serveert hij varkenspoot, kalfskop in tortue, vol-au-vent, ossenstaart of kalfsnier. Samen met wijlen Krist De Bruyn van het Roeselaarse Bistro Novo is Van Cauteren de pleitbezorger en hoeder van de Vlaamse (Belgische?) terroirkeuken. Wie van authentieke recepten houdt met uier en hersenen, lever, niertjes, tong, varkenspoot of rundersnuit moet dit boek beslist aanschaffen. Dit vierde deel in de prachtige en prachtig vormgegeven reeks Carnet de Cuisine is volledig gewijd aan de recepten van Guy Van Cauteren. Voorheen publiceerde Geert Van Hecke van De Karmeliet in Brugge twee delen, en was er een deel gewijd aan Cauderlier, de negentiende-eeuwse oervader aller traiteurs. Voor dit deel dat de toepasselijke ondertitel De keuken van een slagerszoon meekreeg, vertaalde Van Cauteren recepten uit de keukenschriftjes van zijn moeder, grootmoeder en tantes naar vandaag. Die komen vooral in de laatste vier hoofdstukken aan bod waarin hij recepten voor hutsepot en soep, vol-au-vent 'en andere rare dingen' en stoofpotten presenteert naast een hoofdstukje over zondagsgebraad, kalfsribstuk, spinnenkop, tartaar en warme geglaceerde ham. Dit zijn stuk voor stuk fantastische recepten die smaken en geuren uit onze jeugd terughalen. Aangevuld met recepten voor borrelhapjes, voorgerechen en huisbereide charcuterie een absolute aanrader voor wie wat ambacht niet schuwt heeft Guy Van Cauteren via de pen van Jan Van Hemeledonck een topboek afgeleverd. De fotografie van Philippe Debeerst volgt het concept van de reeks getrouw, en geeft visuele diepgang bij de virtuele culinaire sensaties die hier op papier werden gesteld.
Vond je deze review nuttig? Ja (0) | Nee (0) | Ongepast?
De Vlaamse Terroirkeuken
3 januari 2007 | Deurne-Zuid (België)
Guy Van Cauteren is niet zomaar een slagerszoon met een brilletje. Van Cauteren volgde eerst zelf een opleiding tot beenhouwer en spekslager voor hij naar de hotelschool trok. Die opleiding rondde hij af met enkele jaren dienst in topzaken in Parijs. Met die ervaring op zak werd van Cauteren vervolgens chef op de Franse ambassade in Brussel, waar hij, naar eigen zeggen, vier jaar lang de tijd kreeg om zich geestelijk te verrijken door veel te lezen. In oktober 1979 opende Van Cauteren 't Laurierblad op de plaats vroeger zijn vaders beenhouwerij had gestaan. De cirkel was rond. Een nieuwe fase diende zich aan toen hij in 1982 een Michelinster hij heeft die nog altijd en de daaraan verbonden naamsbekendheid kreeg. Luxeproducten kwamen op de kaart, maar nog altijd bleef hij trouw aan zijn roots en serveert hij varkenspoot, kalfskop in tortue, vol-au-vent, ossenstaart of kalfsnier. Samen met wijlen Krist De Bruyn van het Roeselaarse Bistro Novo is Van Cauteren de pleitbezorger en hoeder van de Vlaamse (Belgische?) terroirkeuken. Wie van authentieke recepten houdt met uier en hersenen, lever, niertjes, tong, varkenspoot of rundersnuit moet dit boek beslist aanschaffen.
Dit vierde deel in de prachtige en prachtig vormgegeven reeks Carnet de Cuisine is volledig gewijd aan de recepten van Guy Van Cauteren. Voorheen publiceerde Geert Van Hecke van De Karmeliet in Brugge twee delen, en was er een deel gewijd aan Cauderlier, de negentiende-eeuwse oervader aller traiteurs. Voor dit deel dat de toepasselijke ondertitel De keuken van een slagerszoon meekreeg, vertaalde Van Cauteren recepten uit de keukenschriftjes van zijn moeder, grootmoeder en tantes naar vandaag. Die komen vooral in de laatste vier hoofdstukken aan bod waarin hij recepten voor hutsepot en soep, vol-au-vent 'en andere rare dingen' en stoofpotten presenteert naast een hoofdstukje over zondagsgebraad, kalfsribstuk, spinnenkop, tartaar en warme geglaceerde ham. Dit zijn stuk voor stuk fantastische recepten die smaken en geuren uit onze jeugd terughalen. Aangevuld met recepten voor borrelhapjes, voorgerechen en huisbereide charcuterie een absolute aanrader voor wie wat ambacht niet schuwt heeft Guy Van Cauteren via de pen van Jan Van Hemeledonck een topboek afgeleverd. De fotografie van Philippe Debeerst volgt het concept van de reeks getrouw, en geeft visuele diepgang bij de virtuele culinaire sensaties die hier op papier werden gesteld.
Vond je deze review nuttig? Ja (0) | Nee (0) | Ongepast?
Exemplaar 1 t/m 1
| Conditie | Verkoper | Prijs |
|---|---|---|
|
Als nieuw Bekijk exemplaar |
Verkoper: MobyDick, Noordwijk |
€ 30,00
|
Alle bestsellers
binnen 1 werkdag in huis!
Ga naar het hoofdmenu Ga naar het paginamenu Ga naar het begin van deze pagina
(2453 stemmen)
2453 stemmen
