Van de zeer gewaardeerde makers van Toy Story, The Incredibles en Finding Nemo krijg je nu een avontuurlijke comedy in een hoog toerental die je laat zien dat in het leven niet de fi nish het belangrijkste is, maar de weg ernaar toe. De supersnelle nieuweling, raceauto Lightning McQueen, leeft zijn leven in de hoogste versnelling. Maar onderweg naar zijn belangrijkste race ooit stuit hij op een omleiding. Hij belandt in Radiator Springs, een vergeten stadje aan de aloude Route 66. Daar ontmoet hij Sally, Mater, Doc Hudson, en nog een heleboel andere eigenwijze fi guren die hem helpen te ontdekken dat de wereld uit meer bestaat dan roem en prijzen alleen! Met uniek bonusmateriaal waaronder de exclusieve korte film "Mater And The Ghostlight". Cars staat garant voor 'freewheeling fun' voor iedereen!
Recensie(s)
<b>Voor het eerst sinds Toy Story 2 (1999) voert Pixar-voorman John Lasseter zelf weer eens de regie over een animatiefilm van zijn bedrijf. Cars draagt dan ook zijn persoonlijke signatuur. Té persoonlijk misschien.</b><br/>door: Phil van Tongeren<br/><br/>Zes jaar geleden reisde Lasseter met zijn gezin dwars door de VS. Toen hij onderweg in het filiaal van een fastfoodketen belandde en zijn tanden in een taco wilde zetten, schoot hem te binnen dat hij beter op zoek had kunnen gaan naar een tentje waar voedsel van de streek werd geserveerd. Die ervaring legde mede de basis voor Cars, het verhaal van het race-autootje Lightning McQueen (stem van Owen Wilson in de originele versie) dat op weg naar een belangrijke wedstrijd in Californië op de legendarische Route 66 verdwaalt en in het slaperige Radiator Springs belandt. Daar leert hij de liefde kennen, maar ook brengt het oponthoud het besef dat het verleden en oude waarden als gemeenschapszin niet zomaar bij het grof vuil kunnen worden gezet. Cars is, kortom, doordrenkt van een roze gekleurde nostalgie naar onschuldiger, minder jachtige en dus betere tijden.<br/><br/>Dat grote thema domineert een film die op het gebied van computeranimatie een nieuwe technische standaard zet. Beter dan dit kan het niet meer worden, denk je bij ieder nieuw shot. Maar inhoudelijk verkijken Lasseter en zijn scenaristen zich op de universele reikwijdte van hun verhaal. Cars is namelijk door-en-door-Amerikaans in zijn sentiment en stelt daar te weinig puur, niet cultuurgebonden animatieplezier tegenover. Natuurlijk, de stemmen (met Paul Newman als oude brompot voorop) zijn perfect gecast, en de decors – rotslandschappen gemodelleerd naar klassieke Amerikaanse auto-onderdelen – adembenemend driedimensionaal. Misschien ligt het aan de keuze voor vierwielers als personages, maar Cars houdt de kijker op respectvolle afstand, waar deze zich bij Toy Story en Finding Nemo ongegeneerd liet meeslepen. Het is veelbetekenend dat we voor de leukste momenten van de film – een serie zogenaamde fragmenten uit eerdere Pixar-successen waarbij alle personages door auto's zijn vervangen – tot de aftiteling moeten wachten. ©preview
Voor het eerst sinds Toy Story 2 (1999) voert Pixar-voorman John Lasseter zelf weer eens de regie over een animatiefilm van zijn bedrijf. Cars draagt dan ook zijn persoonlijke signatuur. Té persoonlijk misschien.<br/><br/>Zes jaar geleden reisde Lasseter met zijn gezin dwars door de VS. Toen hij onderweg in het filiaal van een fastfoodketen belandde en zijn tanden in een taco wilde zetten, schoot hem te binnen dat hij beter op zoek had kunnen gaan naar een tentje waar voedsel van de streek werd geserveerd. Die ervaring legde mede de basis voor Cars, het verhaal van het race-autootje Lightning McQueen (stem van Owen Wilson in de originele versie) dat op weg naar een belangrijke wedstrijd in Californië op de legendarische Route 66 verdwaalt en in het slaperige Radiator Springs belandt. Daar leert hij de liefde kennen, maar ook brengt het oponthoud het besef dat het verleden en oude waarden als gemeenschapszin niet zomaar bij het grof vuil kunnen worden gezet. Cars is, kortom, doordrenkt van een roze gekleurde nostalgie naar onschuldiger, minder jachtige en dus betere tijden.<br/><br/>Dat grote thema domineert een film die op het gebied van computeranimatie een nieuwe technische standaard zet. Beter dan dit kan het niet meer worden, denk je bij ieder nieuw shot. Maar inhoudelijk verkijken Lasseter en zijn scenaristen zich op de universele reikwijdte van hun verhaal. Cars is namelijk door-en-door-Amerikaans in zijn sentiment en stelt daar te weinig puur, niet cultuurgebonden animatieplezier tegenover. Natuurlijk, de stemmen (met Paul Newman als oude brompot voorop) zijn perfect gecast, en de decors - rotslandschappen gemodelleerd naar klassieke Amerikaanse auto-onderdelen - adembenemend driedimensionaal. Misschien ligt het aan de keuze voor vierwielers als personages, maar Cars houdt de kijker op respectvolle afstand, waar deze zich bij Toy Story en <b>Finding Nemo</b> ongegeneerd liet meeslepen. Het is veelbetekenend dat we voor de leukste momenten van de film - een serie zogenaamde fragmenten uit eerdere Pixar-successen waarbij alle personages door auto's zijn vervangen - tot de aftiteling moeten wachten.<br/><br/><b>TOTAAL DIGITAAL</b><br/><br/>(Computer)animatie is zo langzamerhand tot ieder denkbaar filmgenre doorgedrongen. Een overzichtje van wat ons dit jaar nog te wachten staat.<br/><br/><ul class="default_listitem" style="display: inline;"><br/><li style="display: inline;">De dierenfabel Over the Hedge (5 juli) leert ons over familiewaarden en vriendschap. Dat klinkt nog tamelijk vertrouwd.</li><br/><li style="display: inline;">In Monster House (augustus) binden kinderen de strijd aan met het enge huis aan de overkant van de straat. Horror met een knipoog.</li><br/><li style="display: inline;">Happy Feet (december) doet March of the Penguins nog eens dunnetjes over als musical. Met zang en tapdance!</li><br/><li style="display: inline;">In de sf-wereld van A Scanner Darkly (release-datum onbekend) zijn filmbeelden op de computer bewerkt tot animatie. Met Keanu Reeves als speelbal van een grimmige war on drugs.</li></ul><br/>© Copyright Preview Filmmagazine BV
(629 stemmen)
