De eeuwige lokroep

De verschillen tussen mannen en vrouwen zijn het resultaat van de verschillende rollen in de voortplanting.

Mannen kunnen in theorie duizenden vrouwen bevruchten. Hun onderlinge strijd om seksuele partners heeft hen groter en agressiever gemaakt dan vrouwen. De prijs die ze daarvoor betalen, is dat ze korter leven. De vrouw heeft aanpassingen ontwikkeld om de baas te blijven over haar eigen seksualiteit. Doordat ze geen uiterlijke veranderingen vertoont wanneer de eisprong plaatsvindt en ze permanent seksueel ontvankelijk is, kan de man niet bepalen of hij zijn seksuele partner heeft bevrucht. Als zij een keertje vreemd gaat, dan stelt haar orgasme haar in staat om haar kind te laten verwekken door de minnaar met de beste erfelijke eigenschappen.

Ook onze psyche is een erfenis uit ons evolutionair verleden: we worden verliefd op partners met wie we ons het best voort zouden kunnen planten. Het risico dat de man nietsvermoedend andermans kind kan opvoeden, heeft zijn jaloerse natuur gevormd; de bezitterigheid van de vrouw voorkomt dat ze alleen met het kind achterblijft. De verdeling van de lasten van de voortplanting is een miljoenen jaren oud strijdpunt tussen mannen en vrouwen en wordt zelfs in de ongeboren vrucht uitgevochten.