De god-mens, of De zin van het leven

Recensie(s)

NBD|Biblion recensie
De auteur/filosoof stelt dat nu godsdiensten en ideologieën op hun retour zijn en metafysica de geur draagt van het vergane er geen plaats meer is waar zinvragen collectief aan de orde komen. De autonoom geworden mens zal nu zijn waarden moeten putten uit zichzelf, maar hoe kan hij dat? Het speelt zich af in een dubbele beweging, zegt Ferry: de tendens om het goddelijke te vermenselijken (hier gaat hij breed in op het werk van Drewermann) en om het menselijke te vergoddelijken. Bij het bespreken van het dilemma objectieve waarheid of individuele vrijheid brengt hij begrip op voor de visie van de Rooms-Katholieke Kerk, al meent hij dat vasthouden aan de moraaltheologie onhaalbaar is omdat men zo met versleten riemen tegen de stroom van de tijd inroeit. Zorgvuldig zijn weg zoekend tussen enerzijds illusoire orthodoxie en anderzijds materialisme en atheïstisch humanisme, kiest hij voor een "transcendentaal humanisme", een levensvisie waarin ruimte blijft voor hogere waarden en waarin begrippen als medeleven en liefde hun plaats behouden. De lezer moet vertrouwd zijn met een filosofische schrijftrant. Heel duidelijke druk.
(Biblion recensie, J. Kleisen.)