De Man Die Maigret Niet Was

Recensie(s)

NBD|Biblion recensie
Vast staat dat fervent pijproker Georges Simenon (1903-1989) letterlijk, maar vooral figuurlijk veel rookgordijnen heeft gelegd rond zijn persoon. Aan zijn biografen de zware taak eenduidigheid te verschaffen. Twee biografieen, van Pierre Assouline* en deze van Marnham, geven inderdaad vergaande opheldering en zijn beide van voortreffelijk gehalte. Die van Marnham heeft een iets handzamer notenapparaat, maar een minder complete bibliografie van Simenons oeuvre, geeft wel weer een meer uitgediepte beschrijving van tweede echtgenote Denyse, maar een mindere van dochter Marie-Jo en de aanleiding tot haar zelfmoord, en nog wat marginale min- en pluspunten. In essentie komt wel degelijk dezelfde Simenon naar voren als bij Assouline: de veel- en snelschrijver, de dominante levensgezel van drie vrouwen en liefhebbende vader van vier kinderen, de erotomaan die naar eigen zeggen tienduizend vrouwen heeft bezeten, de zakenman en de complexe persoon met ups en vele downs. Ruim 40 foto's illustreren de verschillende levensperiodes en situaties, waarin Simenon verkeerde. Paperback; kleine druk.

(Biblion recensie, Redactie)