De Vierde Hand

De vierde hand is kenmerkend voor Irvings soepele verteltrant. Vaste thema's als verlies, rouw, en verlossing door liefde worden ook ditmaal nader uitgewerkt, waarbij er ook een nieuw terrein wordt betreden: het boek geeft een indringend beeld van wat een nieuwe kans en de wil om te veranderen kunnen bewerkstelligen.
John Irvings tiende roman lijkt aanvankelijk een komedie, of een satire of een scabreuze vlucht. Maar uiteindelijk is De vierde hand vooral even realistisch en ontroerend als al zijn voorafgaande werk.

Recensie(s)

Tijdens een live-reportage in een circus in India wordt de linkerhand van de New-Yorkse tv-verslaggever Patrick Wallingford afgebeten door een hongerige leeuw. Miljoenen kijkers zijn getuige van dit ongeluk en de bij vrouwen toch al populaire Patrick gaat, weliswaar zonder linkerhand, gouden tijden tegemoet. Maar de plannen voor 's lands eerste handtransplantatie nemen ook steeds vastere vormen aan. De vermaarde handchirurg Nicholas M. Zajac (met een obsessie voor hondenpoep) zal de transplantatie uitvoeren en een donorhand is voorhanden, op een voorwaarde: dat Doris, de weduwe van de donor, de hand regelmatig mag bezoeken. De weduwe heeft namelijk haar eigen plan, ze wil graag zwanger worden van Wallingford. Niet zo'n dikke roman als we gewend zijn van de auteur van o.a. 'De wereld volgens Garp' en 'De regels van het ciderhuis', maar verder wel typisch Irving: de thema's verlies, verdriet en liefde zijn verpakt in een met veel macabere humor verteld Dickensiaans en moralistisch verhaal vol bizarre personages en hilarische gebeurtenissen, dat leest als een trein. Genieten voor de Irving fans! Paperback; kleine druk.<br/><br/>Redactie