De vrouw als mens

Van vrouwen in de Kamer of in het kabinet kijkt niemand meer op, maar toen in juni 2006 twee vrouwelijke fractievoorzitters een dito minister lieten struikelen, vulden zich de opiniepagina’s met de vraag of dit nu bewees dat politiek vrouwen hard maakt, of dat dit onvrouwelijke vrouwen waren.

Onder de titel De vrouw als mens presenteert Jolande Withuis een radicaal voorstel om het feminisme nieuw leven in te blazen en dit soort borrelpraat voorgoed de kop in te drukken. Het boek biedt een spannende rondgang langs vrouwelijke schrijvers en schilders, filmsterren en koningskinderen, en vrouwen die het pistool hanteerden. Erudiet en met een scherpe pen toont Jolande Withuis in De vrouw als mens de historische en culturele veelvormigheid van de vrouw. Met als conclusie: het sekseverschil bestaat niet. De tijd van het zeuren is voorbij; de derde feministische golf is vrolijk en zelfbewust.

Recensie(s)

Deze bundel bevat een bewerking van lezingen en artikelen die eerder verschenen in bladen als NRC en Opzij. De sociologe Withuis kwam in 2007 in het nieuws door een veelbesproken onderzoek dat zij verrichtte voor het ministerie van Binnenlands Zaken: 'Sekse en sekte. Moslima-terrorisme geanalyseerd en vergeleken'. In haar laatste artikel in deze bundel, 'Een ongewenst intimiteit', sluit ze daarbij aan en gaat ze dieper in op de 'core business' van de drie monotheistische wereldgodsdiensten: dood, sekseverhoudingen en mannenmacht. Withuis laat in haar artikelen veel vrouwen de revue passeren en plaatst hen in hun tijd en cultuur: Jane Austen, de anonieme schrijfster van 'Een vrouw in Berlijn', en - een heel interessante analyse! - de 'people's princess' Lady Diana. Withuis gelooft niet in 'De Vrouwelijke Vrouw' uit vorige eeuwen, maar ook niet in die uit latere feministische theorieen. Withuis concludeert: 'Vrouwen zijn eigenlijk net mensen.(...). Het sekseverschil bestaat niet. En wat een opluchting is dat.' Het boek sluit af met een literatuuropgave per hoofdstuk en een register.<br/><br/>M.C. Brak