Ga naar het hoofdmenu Ga naar het paginamenu
Nederlands - Hardcover
978 pagina's | december 2008
3.9 van de 5 (12 reviews)2ehands - conditie Goed
1-8 werkdagen
2ehands - conditie Goed
1-8 werkdagen
3 exemplaren vanaf € 19,95
Bekijk 2ehands aanbod2 januari 2009 | Door: Marco Thijssen | EINDHOVEN
Dit boek geeft een duidelijk inzicht in de absurde denkwereld van een SS-officier en van de nazi-ideologie. Je begrijpt hoe men zo ver heeft kunnen komen in het vernietigen van andere volken. Het is volkomen pervers, maar wel begrijpelijk. Je voelt geen sympathie voor de hoofdpersoon Max Aue, maar je volgt hem soms ademloos in zijn belevenissen in de tweede wereldoorlog. Het is een aanrader voor iedereen die inzicht wil krijgen in de absurde denkwijze van de nazi-ideologie en de gevolgen hiervan.
Vond je deze review nuttig? Ja (5) | Nee (0) | Ongepast?
20 februari 2011 | Door: marsvanleent | 40-49 jaar | Laren
Ik heb werkelijk getwijfeld, of ik dit boek zou aanbevelen. Want laten we wél wezen: het voelt niet lekker langdurig te porren in het verhaal van de genocide tijdens de tweede wereldoorlog. De roman heeft veel stof doen opwaaien, en dat is misschien al een vingerwijzing; want het verhaal raakt diep, slaat bijna wonden in de lezer.
Littell slaagt erin de argeloze lezer zélf in de poel van de holocaust te doen stappen. Dat lukt hem door de lezer in het verhaal te duwen via de hoofdpersoon, die als schijnbare toeschouwer de horror meemaakt, en gaandeweg steeds meer wordt weggezogen in de drek van het beschrevene. De lezer ontkomt er vervolgens niet aan: hij voelt zich bij tijd en wijle bijna medeplichtig aan wat er wordt beschreven. En dat is misschien wel het knapste van deze roman. Want het verhaal raakt aan het grote thema van verantwoordelijkheid, óók de verantwoordelijkheid van de lezer. En soms maakt dat onpasselijk. Dus toch maar: ja, lezen dit boek!
Mars van Leent.
Vond je deze review nuttig? Ja (3) | Nee (0) | Ongepast?
| Conditie | Verkoper | Prijs |
|---|---|---|
|
Goed Bekijk exemplaar |
Verkoper: H. Siegelaar |
€ 19,95
|
|
Goed Bekijk exemplaar |
Verkoper: lida pak |
€ 19,95
|
|
Goed Bekijk exemplaar |
Verkoper: Hub aan den Boom |
€ 20,00
|
Selecteer één of meer kenmerken:
27 oktober 2011 | Door: CharlotteV
Het boek is wat mij betreft een 'must read' voor iedereen die zich afvraagt hoe het kan dat mensen tot wreedheden in staat zijn, en die zich afvraagt hoe dat bij zichzelf zit.
Je zou dit boek eigenlijk alleen al om de proloog moeten lezen. Hierin zet de hoofdpersoon uiteen wat volgens hem verantwoordelijkheid inhoudt. In het verhaal van een SS-officier, die nauw betrokken raakt bij de jodenvervolging, is dat volgens mij ook een van de belangrijkste thema's: wanneer en in hoeverre draag je verantwoordelijkheid. De kracht van het boek is dat het die vraag ook bij de lezer oproept; niet voor niets spreekt de hoofdpersoon de lezer aan als 'mensenbroeder'. De uiteenzettingen zijn soms inderdaad wat lang, maar dragen volgens mij ook bij aan dat thema. Zo wordt uiteengezet dat de vraag over verantwoordelijkheid op ontzettend veel manieren kan worden bezien. En daarnaast biedt het boek voldoende luchtigheid om het leesbaar te houden. Dat is ook wel nodig, omdat tevens de meest verschrikkelijke gruwelijkheden worden beschreven. Ik heb mij door de eerste 100 pagina's heen moeten worstelen. Daarna went het wel, wonderlijk genoeg. Maar daarin loopt je als lezer weer parallel met de hoofdpersoon.
Vond je deze review nuttig? Ja (0) | Nee (0) | Ongepast?
20 februari 2011 | Door: marsvanleent | 40-49 jaar | Laren
Ik heb werkelijk getwijfeld, of ik dit boek zou aanbevelen. Want laten we wél wezen: het voelt niet lekker langdurig te porren in het verhaal van de genocide tijdens de tweede wereldoorlog. De roman heeft veel stof doen opwaaien, en dat is misschien al een vingerwijzing; want het verhaal raakt diep, slaat bijna wonden in de lezer.
Littell slaagt erin de argeloze lezer zélf in de poel van de holocaust te doen stappen. Dat lukt hem door de lezer in het verhaal te duwen via de hoofdpersoon, die als schijnbare toeschouwer de horror meemaakt, en gaandeweg steeds meer wordt weggezogen in de drek van het beschrevene. De lezer ontkomt er vervolgens niet aan: hij voelt zich bij tijd en wijle bijna medeplichtig aan wat er wordt beschreven. En dat is misschien wel het knapste van deze roman. Want het verhaal raakt aan het grote thema van verantwoordelijkheid, óók de verantwoordelijkheid van de lezer. En soms maakt dat onpasselijk. Dus toch maar: ja, lezen dit boek!
Mars van Leent.
Vond je deze review nuttig? Ja (3) | Nee (0) | Ongepast?
5 augustus 2010 | Door: zamber | 30-39 jaar | Amsterdam
Boek is te langdradig en doorspekt met te veel details om voor non-fictie door te kunnen gaan, de details maken het geheel ongeloofwaardig.
Voor degene onder mij: dit is niet zijn debuut.
Pluspunten:
Minpunten:
moeilijk in te komen
Vond je deze review nuttig? Ja (0) | Nee (0) | Ongepast?
14 maart 2010 | Door: AnniekeG | 30-39 jaar | Den Haag
Ondanks dat de hoofdpersoon van het boek, de voormalige SS-er Max Aue, een weinig-sympathiek persoon is, is zijn levensverhaal onthutsend en boeiend tegelijk.
De manier waarop de weg naar de SS-top langzaam wordt beschreven, een weg die bijna aan elkaar hangt van toevalligheden en niet zozeer het resultaat is van een bewuste keuze, is bijna menselijk te noemen.
De gruwelijkheden aan het Oostblok zijn niet erg bekend in Nederland, maar dit boek kan dat zeker veranderen.
Het boek is té lang om in één ruk uit te lezen maar dat zegt verder niets over de aantrekkingskracht van het verhaal.
Een boeiend en veelbelovend debuut van Jonathan Littell.
Vond je deze review nuttig? Ja (1) | Nee (0) | Ongepast?
24 december 2009 | Door: Barryz | 30-39 jaar
Zoals al vaker gehoord, is het een indrukwekkend maar langdradig boek.
Vooral richting het eind begint het erg vermoeiend te worden om het verhaal te volgen. Sommige stukken hadden van mij ingekort of helemaal verwijderd kunnen worden.
Vond je deze review nuttig? Ja (0) | Nee (0) | Ongepast?
20 oktober 2009 | Door: E.J. Stam-v. Waasdijk | BADHOEVEDORP
"De Welwillenden" is mij tegengevallen. Het boek is in het begin nog wel interessant waar het speelt in de Oekraïne en Stalingrad, maar het aantal personen dat bij naam genoemd wordt is veel te hoog , alsmede de conversaties en ontmoetingen met deze lieden. Hierdoor raak je als lezer de draad kwijt. Vooral de ervaringen en gedachten van de hoofdpersoon als privékarakter gaan vervelen en zijn soms onsmakelijk. Een wel zeer sterke preoccupatie met poep! Het boek is ook veel te lang en het laatste deel bepaald onwaarschijnlijk. Kortom: een boek dat naar mijn mening te veel geprezen wordt.
Vond je deze review nuttig? Ja (0) | Nee (0) | Ongepast?
20 oktober 2009 | Door: E.J. Stam-v. Waasdijk | BADHOEVEDORP
"De Welwillenden" is mij tegengevallen. Het boek is in het begin nog wel interessant waar het speelt in de Oekraïne en Stalingrad, maar het aantal personen dat bij naam genoemd wordt is veel te hoog , alsmede de conversaties en ontmoetingen met deze lieden. Hierdoor raak je als lezer de draad kwijt. Vooral de ervaringen en gedachten van de hoofdpersoon als privékarakter gaan vervelen en zijn soms onsmakelijk. Een wel zeer sterke preoccupatie met poep! Het boek is ook veel te lang en het laatste deel bepaald onwaarschijnlijk. Kortom: een boek dat naar mijn mening te veel geprezen wordt.
Vond je deze review nuttig? Ja (2) | Nee (1) | Ongepast?
28 september 2009 | Door: Robert Van der Meiren | Opwijk (België)
'Tijdens de tweede wereldoorlog klimt Max Aue binnen de SS op tot de hoogste rangen, en daar doet hij wat hij moet doen...' In deze ene zin zit deze volumineuze roman (bijna 1000 blz.) samengevat. De roman is geschreven in de ik-vorm, en die 'ik' (zijnde Max Aue) kijkt terug op zijn leven en naar zichzelf als een afstandelijk - maar niet altijd objectief - waarnemer. Hij beschrijft zonder ingehoudendheid en zonder scrupules zijn aandeel in de oorlog en meer bepaald in de Endlösung, de liquidatie van de Joden. Hij schuwt geen details, hij beschrijft zijn eigen daden en die van zijn medestanders zoals ze zich hebben voorgedaan, zonder ze te willen verdoezelenen soms zelfs met een zeker cynisme. Zo leert de lezer Max Aue gaandeweg kennen: hij is een mens, en hij heeft gevoelens. Hij kan de meest afschuwelijke en onmenselijke daden stellen en daarbij toch tonen dat hij een hart heeft (wie het boek gelezen heeft zal het met mij eens zijn: de passage met het kleine meisje aan de rand van een massagraf is beklijvend en onvergetelijk). Max Aue wéét dat hij fout bezig is, hij beséft dat hij schudig is en hij heeft er ook geen probleem mee om dit toe te geven... Maar zich ervoor excuseren doet hij nooit. Naargelang zijn leven vordert en hij er ogenschijnlijk zal in slagen van te ontkomen aan de naoorlogse wraak van de geallieerden, verandert ook de toon van het boek: die wordt luchtiger en komischer en is bijwijlen zelfs hilarisch. Het einde van het boek is werkelijk hallucinant en parodiërend, maar ik zou ook kunnen zeggen dat het verhaal eindigt op een echte ouderwetse dijenkletser.Het boek is te dik! Het verhaal is absoluut vernieuwend omdat het is geschreven vanuit het standpunt van de 'slechterik' (ik ken geen gelijkaardig werk), maar het is veel te lang uitgesponnen. De auteur geeft blijk van een onvoorstelbare en fenomenale kennis van deze periode, maar hij wil tè nadrukkelijk aan de lezer zeggen: kijk eens wat ik allemaal weet. Ellenlange - zeg maar ronduit vervelende - uitweidingen over het jodenprobleem, over de taal, over de Hongaren, de Bulgaren en de Russen halen alle vaart uit de roman. Wat mij betreft is dit boek, hoe indrukwekkend ook op het vlak van de gedetailleerdheid, sterk overroepen. Het verhaal op zich is zeker boeiend èn indrukwekkend, maar Littell had het over 500 pagina's moeten uitsmeren i.p.v. over 1000. 'De Welwillenden' helemaal uitlezen: het was hard labeur!
Vond je deze review nuttig? Ja (0) | Nee (0) | Ongepast?
28 september 2009 | Door: Robert Van der Meiren | Opwijk (België)
'Tijdens de tweede wereldoorlog klimt Max Aue binnen de SS op tot de hoogste rangen, en daar doet hij wat hij moet doen...' In deze ene zin zit deze volumineuze roman (bijna 1000 blz.) samengevat. De roman is geschreven in de ik-vorm, en die 'ik' (zijnde Max Aue) kijkt terug op zijn leven en naar zichzelf als een afstandelijk - maar niet altijd objectief - waarnemer. Hij beschrijft zonder ingehoudendheid en zonder scrupules zijn aandeel in de oorlog en meer bepaald in de Endlösung, de liquidatie van de Joden. Hij schuwt geen details, hij beschrijft zijn eigen daden en die van zijn medestanders zoals ze zich hebben voorgedaan, zonder ze te willen verdoezelenen soms zelfs met een zeker cynisme. Zo leert de lezer Max Aue gaandeweg kennen: hij is een mens, en hij heeft gevoelens. Hij kan de meest afschuwelijke en onmenselijke daden stellen en daarbij toch tonen dat hij een hart heeft (wie het boek gelezen heeft zal het met mij eens zijn: de passage met het kleine meisje aan de rand van een massagraf is beklijvend en onvergetelijk). Max Aue wéét dat hij fout bezig is, hij beséft dat hij schudig is en hij heeft er ook geen probleem mee om dit toe te geven... Maar zich ervoor excuseren doet hij nooit. Naargelang zijn leven vordert en hij er ogenschijnlijk zal in slagen van te ontkomen aan de naoorlogse wraak van de geallieerden, verandert ook de toon van het boek: die wordt luchtiger en komischer en is bijwijlen zelfs hilarisch. Het einde van het boek is werkelijk hallucinant en parodiërend, maar ik zou ook kunnen zeggen dat het verhaal eindigt op een echte ouderwetse dijenkletser.Het boek is te dik! Het verhaal is absoluut vernieuwend omdat het is geschreven vanuit het standpunt van de 'slechterik' (ik ken geen gelijkaardig werk), maar het is veel te lang uitgesponnen. De auteur geeft blijk van een onvoorstelbare en fenomenale kennis van deze periode, maar hij wil tè nadrukkelijk aan de lezer zeggen: kijk eens wat ik allemaal weet. Ellenlange - zeg maar ronduit vervelende - uitweidingen over het jodenprobleem, over de taal, over de Hongaren, de Bulgaren en de Russen halen alle vaart uit de roman. Wat mij betreft is dit boek, hoe indrukwekkend ook op het vlak van de gedetailleerdheid, sterk overroepen. Het verhaal op zich is zeker boeiend èn indrukwekkend, maar Littell had het over 500 pagina's moeten uitsmeren i.p.v. over 1000. 'De Welwillenden' helemaal uitlezen: het was hard labeur!
Vond je deze review nuttig? Ja (4) | Nee (1) | Ongepast?
15 mei 2009 | Door: A. Penninx | VUGHT
Ben gekomen tot pagina 92. Ik kan er niets aan doen, maar al die gruwelijkheden maakte me misselijk. Ik wil het niet eens meer lezen, wil niet in de huid van de hoofdpersoon kruipen.
Vond je deze review nuttig? Ja (0) | Nee (0) | Ongepast?
15 mei 2009 | Door: A. Penninx | VUGHT
Ben gekomen tot pagina 92. Ik kan er niets aan doen, maar al die gruwelijkheden maakte me misselijk. Ik wil het niet eens meer lezen, wil niet in de huid van de hoofdpersoon kruipen.
Vond je deze review nuttig? Ja (0) | Nee (0) | Ongepast?
15 mei 2009 | Door: A. Penninx | VUGHT
Ben gekomen tot pagina 92. Ik kan er niets aan doen, maar al die gruwelijkheden maakte me misselijk. Ik wil het niet eens meer lezen, wil niet in de huid van de hoofdpersoon kruipen.
Vond je deze review nuttig? Ja (0) | Nee (3) | Ongepast?
16 februari 2009 | Voorhout
Het is een dikke pil om aan te beginnen en het thema zal misschien niet iedereen aanspreken, maar na de eerste pagina's vervagen deze "bezwaren" al snel. Wat blijft is een bijna onbedwingbare behoefte om dóór te lezen. Het boek neemt je mee op een lange en barre tocht door Sovjet Rusland in oorlogstijd en door het brein van Max Aue die - als officier in het Duitse leger - de gruweldaden van WO II optekent en de vertwijfeling die door deze gruweldaden bij hem groeit. Hoewel er zelfs tijdens WO II ruimte blijkt voor liefde, is het boek beslist niet weggelegd voor de teerhartigen. Beslist een aanrader!
Vond je deze review nuttig? Ja (0) | Nee (0) | Ongepast?
16 februari 2009 | Voorhout
Het is een dikke pil om aan te beginnen en het thema zal misschien niet iedereen aanspreken, maar na de eerste pagina's vervagen deze "bezwaren" al snel. Wat blijft is een bijna onbedwingbare behoefte om dóór te lezen. Het boek neemt je mee op een lange en barre tocht door Sovjet Rusland in oorlogstijd en door het brein van Max Aue die - als officier in het Duitse leger - de gruweldaden van WO II optekent en de vertwijfeling die door deze gruweldaden bij hem groeit. Hoewel er zelfs tijdens WO II ruimte blijkt voor liefde, is het boek beslist niet weggelegd voor de teerhartigen. Beslist een aanrader!
Vond je deze review nuttig? Ja (0) | Nee (0) | Ongepast?
16 februari 2009 | Voorhout
Het is een dikke pil om aan te beginnen en het thema zal misschien niet iedereen aanspreken, maar na de eerste pagina's vervagen deze "bezwaren" al snel. Wat blijft is een bijna onbedwingbare behoefte om dóór te lezen. Het boek neemt je mee op een lange en barre tocht door Sovjet Rusland in oorlogstijd en door het brein van Max Aue die - als officier in het Duitse leger - de gruweldaden van WO II optekent en de vertwijfeling die door deze gruweldaden bij hem groeit. Hoewel er zelfs tijdens WO II ruimte blijkt voor liefde, is het boek beslist niet weggelegd voor de teerhartigen. Beslist een aanrader!
Vond je deze review nuttig? Ja (0) | Nee (0) | Ongepast?
23 januari 2009 | vught
Bijna twee jaar had ik uitgekeken naar dit boek. De lovende kritieken op de franstalige uitgave, de prestigieuze prijzen...Vol verwachting begon ik. En inderdaad, het begin is duizelingwekkend goed. Maar dan: eindeloze uitweidingen, enorm gedetailleerde beschrijvingen van allerlei dingen. Het valt me eerlijk gezegd niet mee om te lezen. Geen boek dus om achter elkaar te verslinden. Mooi, maar soms ook taai en moeilijk.
Vond je deze review nuttig? Ja (0) | Nee (0) | Ongepast?
23 januari 2009 | vught
Bijna twee jaar had ik uitgekeken naar dit boek. De lovende kritieken op de franstalige uitgave, de prestigieuze prijzen...Vol verwachting begon ik. En inderdaad, het begin is duizelingwekkend goed. Maar dan: eindeloze uitweidingen, enorm gedetailleerde beschrijvingen van allerlei dingen. Het valt me eerlijk gezegd niet mee om te lezen. Geen boek dus om achter elkaar te verslinden. Mooi, maar soms ook taai en moeilijk.
Vond je deze review nuttig? Ja (0) | Nee (0) | Ongepast?
23 januari 2009 | vught
Bijna twee jaar had ik uitgekeken naar dit boek. De lovende kritieken op de franstalige uitgave, de prestigieuze prijzen...Vol verwachting begon ik. En inderdaad, het begin is duizelingwekkend goed. Maar dan: eindeloze uitweidingen, enorm gedetailleerde beschrijvingen van allerlei dingen. Het valt me eerlijk gezegd niet mee om te lezen. Geen boek dus om achter elkaar te verslinden. Mooi, maar soms ook taai en moeilijk.
Vond je deze review nuttig? Ja (0) | Nee (0) | Ongepast?
2 januari 2009 | schijndel
Briljant boek. Littell beschrijft het verhaal van Maximilian Aue een duitse SS-officier in WOII. Het boek is te complex om kort te beschrijven, maar hier toch een poging. Het boek laat zien dat goed en fout zich altijd afspelen in een grijs gebied. Na 960 duizelingwekkende bladzijden blijft de lezer verdwaasd achter en is zijn beeld op WOII voorgoed veranderd. Ook al is het plot een "bit to much".
Vond je deze review nuttig? Ja (0) | Nee (0) | Ongepast?
2 januari 2009 | Door: Marco Thijssen | EINDHOVEN
Dit boek geeft een duidelijk inzicht in de absurde denkwereld van een SS-officier en van de nazi-ideologie. Je begrijpt hoe men zo ver heeft kunnen komen in het vernietigen van andere volken. Het is volkomen pervers, maar wel begrijpelijk. Je voelt geen sympathie voor de hoofdpersoon Max Aue, maar je volgt hem soms ademloos in zijn belevenissen in de tweede wereldoorlog. Het is een aanrader voor iedereen die inzicht wil krijgen in de absurde denkwijze van de nazi-ideologie en de gevolgen hiervan.
Vond je deze review nuttig? Ja (0) | Nee (0) | Ongepast?
Exemplaar 1 t/m 3
| Conditie | Verkoper | Prijs |
|---|---|---|
|
Goed Bekijk exemplaar |
Verkoper: H. Siegelaar |
€ 19,95
|
|
Goed Bekijk exemplaar |
Verkoper: lida pak |
€ 19,95
|
|
Goed Bekijk exemplaar |
Verkoper: Hub aan den Boom |
€ 20,00
|
Alle bestsellers
binnen 1 werkdag in huis!
Ga naar het hoofdmenu Ga naar het paginamenu Ga naar het begin van deze pagina