Devil May Cry 3, Dante's Awakening

In Devil May Cry 3 zien we de mysterieuze held Dante terug in een meeslepend nieuw avontuur met complexe verhaallijnen, fraaie graphics en gelikte actie.
Duizenden jaren geleden nam duivelbestrijder Sparda het op tegen de demonenwereld om de mensheid te redden. Sparda kwam als winnaar uit de lange, harde strijd. Hij sloot zich aan bij de mensen om zijn half menselijke, half demonische zoon op te voeden, die als afstammeling van zijn voorvaderen beschikt over ongewone krachten. Maar Dante is niet de enige zoon van Sparda. Terwijl Dante alles in het werk stelde om de kwade machten te verslaan, kon zijn tweelingbroer Virgil de roep van de duistere krachten niet weerstaan. Net als zijn sinistere voorvaderen wijdt hij zijn leven aan het kwaad. Op een met maanlicht overgoten nacht verschijnt er een mysterieuze toren naast Dantes onderzoeksbureau 'Devil May Cry'. Virgil en zijn helpers uit de onderwereld staan op het dak, klaar voor de confrontatie met Dante.
Devil May Cry 3 gaat over een vroege periode in Dantes leven, nog vóór het originele Devil May Cry. We zijn getuige van de onvermijdelijke confrontatie tussen de twee zonen van Sparda, die door hun levenskeuzes van elkaar gescheiden zijn geraakt. Op weg naar zijn broer komt hij ontzagwekkende vijanden en vreemde personages tegen, zoals de geheimzinnige Arkham en de vrouwelijk jager Lady, die alle demonen, inclusief Dante, wil vernietigen. Deze vroege gebeurtenissen verklaren de ingewikkelde achtergrond van Dantes persoonlijkheid en zijn wazige verleden.
Devil May Cry 3 zit vol met de razendsnelle actie waaraan de serie zijn populariteit dankt, maar een nieuw 'stijl'-systeem maakt het spel intenser en dieper. Kies je eigen gamestijl: korte afstand, lange afstand, verdedigend of ontwijkend. Elk systeem heeft een geheel eigen gameplay en de mogelijkheid tot upgraden, zodat je meer speciale aanvallen tot je beschikking hebt. De talloze mogelijkheden maken van Devil May Cry 3 een meeslepend, opwindend avontuur.
Aanvullende specifieke kenmerken Ongenadige, hardcore gothic-actie
Splinternieuw personageontwerp - Dante ziet er jonger uit, maar zijn stijlvolle loopje en uiterlijk doen nog steeds aan een rockster denken
Enorm arsenaal aan wapens - Pistolen, krachtige shotguns, omgebouwde gitaren en nog veel meer
Combosysteem - Rust Dante uit met maximaal vier wapens waartussen je altijd kunt wisselen, wat het ontwikkelen van verschillende vechtmoves en -combinaties mogelijk maakt
Pas Dantes vechtstijl aan
Laat Dante snel en geraffineerd wegduiken met de ontwijkende stijl
De 'korte afstand'-stijl vergroot het effect van zwaardaanvallen van dichtbij
Met de 'lange afstand'-stijl schiet Dante zijn vijanden met zijn vuurwapens aan flarden
Gebruik tegenaanvallen en verdedigingen als de vijand erg sterk is
Verbeterde graphics - Gedetailleerde achtergronden met 3D-polygonen en realtime gerenderde filmpjes
Massa's demonische vijanden - Meedogenlozer dan ooit met krachtige wapens. Ze kunnen vliegen, van gedaante veranderen en nog veel meer
Verzamel bollen waarmee je onder meer nieuwe wapens en vechttechnieken kunt kopen en je kracht kunt opvoeren
Dolby Digital- en Dolby Pro Logic II-ondersteuning
Verborgen wapens, voorwerpen, personages, moeilijkheidsniveaus en nog veel meer

Recensie(s)

Zet je schrap voor wat actie die zo meeslepend is dat je er waarschijnlijk je tanden op stuk knarst en je controller meermaals tegen de muren zal stuiteren. In 2001 had je het originele game: mooi en indrukwekkend. Twee jaar geleden kreeg je nummer 2: teleurstellend. Nu is er Dante's Awakening: WOW! Opnieuw is de halve demon Dante de hoofdpersoon en deze keer wordt hij voorzien van een uitstekend combatsysteem, een overdaad aan spectaculaire tussenfilmpjes en een ton charme. <br/>Jammer genoeg is het voor de beginnende speler aanvankelijk haast onredelijk moeilijk. Denk aan het meest onvergeeflijke game dat je de laatste jaren speelde en weet dan dat Dante al in zijn tweede of derde level deze moeilijkheidsgraad al overstijgt. Dit kan heel frustrerend zijn en we vrezen dan ook dat heel wat spelers hierdoor afgeschrikt zullen worden en op deze heel vervelende manier een killer van een game mislopen. We willen hiermee dus iedereen oproepen om vol te houden, want de beloning is één van de beste PlayStation 2-actiegames sinds het originele Devil May Cry. <br/> De moeilijkheidsgraad van het spel is een gevolg van verschillende factoren. Een daarvan is het grote verschil tussen het personage van Dante en hoe je hem moet aansturen tijdens actiemomenten. In de tussenscenes en –filmpjes is Dante een roekeloze, haast onsterfelijke killer met een overdreven zelfvertrouwen. Zo laat hij zich in een van de eerste filmpjes door een groep vijanden met zwaarden doorboren, gewoon om hen uit te dagen. Jammer genoeg is deze aanpak tijdens de eigenlijke gameplay helemaal niet haalbaar. Dante is namelijk verrassend makkelijk te doden. Een andere belangrijke les is dat wie zichzelf in het gevaar gooit ongeveer 100% kans heeft om dit niet te overleven. Dit is zeker het geval in het begin van het game, vermits je dan nog niet echt weet hoe juist te spelen, je levensbalkje nog heel kort is en geen enkele van de wapens en vaardigheden bezit die je later in het spel zal vinden. Er zijn ook geen continues – slik. <br/>Er zijn bovendien geen moeilijkheidsgraden in te stellen in het begin. Gelukkig verandert dat van zodra je een paar keer gedood bent. Doe jezelf een plezier, slik je trots voor een keertje in en start opnieuw in easy mode. Deze is overigens niet zo gek veel makkelijker, maar een al iets meer haalbare kaart. In het begin is lijkt het ook heel moeilijk om te verhinderen dat je geraakt wordt in Devil May Cry 3. Je kan slechts weinig incasseren en in tegenstelling tot vele andere games wordt je na elke hit niet een paar seconden in een staat van onkwetsbaarheid gehouden. Als je dus door vijf vijanden tegelijkertijd wordt aangevallen, dan wordt je waarschijnlijk vijf keer geraakt en legt Dante het loodje. Bereid je dus maar voor op heel vaak sterven. In het begin zal je dit net zoals wij op het derdepersoonsstandpunt en de controles steken, maar nadat ze je een paar uur hebben doen koken, zal je moeten toegeven dat deze niet langer de oorzaak kunnen zijn. <br/>Je kan Dante opdragen automatisch de dichtstbijzijnde tegenstander aan te vallen met zwaard of pistolen of je kan de R1 toets ingedrukt houden om een specifieke vijand als doelwit te locken. Wanneer er zo eentje lockt kan je zijwaarts rollen om zijn aanvallen te ontwijken maar je moet dan wel rechts of links bewegen naar Dante's rechtse of linkse kant en niet naar jouw rechts of linkse kant. Iets wat best wel eens verwarrend kan worden in de hectische gevechten die dit spel telt. Als je de move niet juist uitvoert zal Dante springen en hoogstwaarschijnlijk een hit incasseren. Daarnaast bezit Dante zo goed als geen verdedigende moves of manoeuvres dus je moet in het begin ook leren om nooit te vertrouwen op een instinctief terugtrekken of blokkeren. <br/>Een van de meest interessante nieuwe spelelementen in deze nummer drie is dat je in het begin mag kiezen uit in totaal vier verschillende gevechtstijlen. Deze veranderen weinig aan de gameplay, maar ze moedigen wel een verschillende aanpak aan. Het is mogelijk om tussen twee missies in van stijl te veranderen (en soms zelfs tijdens missies) maar vermits je ervaring opdoet en er op die manier gestaag nieuwe vaardigheden toegankelijk worden, loont het om vast te houden aan een bepaalde stijl. We raden jullie ook aan om de eerste keer te kiezen voor de 'trickster' stijl, ook al lijkt die niet zo cool als 'swordmaster', 'gunslinger' of de meer op verdediging gerichte 'royal guard'. <br/> Het niet onmiddellijk doorgronden van de belangrijke subtiliteiten van de gameplay vormt nog maar eens een moeilijkheid in het begin. Je bent geneigd om in swordmaster stijl hakkend en stekend op de vijanden af te rennen of hen in gunslinger stijl met een kogelregen te besproeien, maar beide tactieken krijgen je sneller dood dan je 'eat this muthafuckah' kan zeggen. Wat je ook doet, behoedzaamheid is en blijft de boodschap. Hou je vijanden op afstand, observeer hun aanvalspatronen en ontwijk aanvallen met de onwaarschijnlijk handige ontwijkmanoeuvres van de trickster stijl die je toelaat een onoverwinnelijke aanval in elke gewenste richting uit te voeren. <br/>Als het zo onvergeeflijk is, waarom dan moeite doen? Omdat Devil May Cry 3 de volhouders beloont met een topper van een actiegame. Op een gegeven moment ontstaat er een soort begrijpen, een klik. Opeens heb je het te pakken. Je gaat terug naar de eerdere levels en vraagt je af waarom je er zo'n moeite mee had, zelfs op taaiere moeilijkheidsgraden. Zo is het handig om weten dat elke vijand vlak voor hij aanvalt een soort teken geeft waardoor je met een snelle reflex nog snel eerst kan raken of zijn aanval ontwijken. Je leert ook de kracht kennen van een Dante die ware slachtpartijen kan aanrichten door een combinatie van slag- en vuurwapens. <br/>Een van de sterkste gameplaypunten van het game is dat Dante haast onmiddellijk kan switchen tussen twee verschillende vuurwapens en twee slagwapens (L2 en R2 knoppen). Dit lijkt in het begin niet zo heel effectief, maar de speler die de voordelen hiervan inziet, zal al snel vlotter doorheen de golf vijanden beuken dan hij ooit voor mogelijk had gehouden. De combinaties die je dan te zien krijgt worden enkel begrensd door je eigen verbeelding. Er zijn niet zo heel veel moves of wapens in dit spel, maar ze zijn haast allemaal goed, bruikbaar en laten zich vooral goed combineren. Bovendien is het hele gevechtsgedeelte bijzonder vlot, reageert het perfect op je toetsdrukken en luistert het heel precies. Zo zal je oorspronkelijk knoppenrammen al vrij snel plaats ruimen voor meer doelgerichte acties wanneer je ontdekt dat het spel je verschillende combo-opties geeft als je de timing van het indrukken wijzigt. Het is ook leuk om zelf smerig te vechten. Dus waarom wachten tot een vijand, die je net met een shotgun tegen de vlakte hebt geknald, terug opstaat? Je kan hem immers ook verder 'afwerken' terwijl hij nog op de grond ligt. Waarom ook niet op de nek van een groot uitgevallen tegenstander springen, zijn collega's in de omgeving vanuit dat standpunt onder vuur nemen en je nieuw rijdier vervolgens met zijn hersenpan tegen een muur rammen. Daarnaast zijn er natuurlijk nog de manga-achtige lucht-grond, lucht-lucht, en grond-lucht aanvallen. Maai een tegenstander de lucht in, nagel hem vervolgens tegen het plafond met snelvuur of jump erachteraan om je aanval met slagwapens verder te zetten om daarna je pistolen op de grond gericht leeg te pompen om je daling te vertragen. <br/> Het spel houdt goed in de gaten hoe goed je je tegenstanders tot pulp herleid door een combometer die zich blijft vullen zolang je moves aan elkaar linkt en zelf niet geraakt wordt. Tip: het helpt als je uitgebreid experimenteert met alle mogelijke aanvallen in plaaats van het vast te houden aan steeds hetzelfde beperkte handjevol moves. De variatie die je aangeboden wordt is immers - in tegenstelling tot andere games - allesbehalve versiering. In Devil May Cry 3 zijn de vele verschillende moves en tactieken geschikt voor vele verschillende vijanden en situaties. <br/>Natuurlijk is dit spel geen non-stop gevecht, ook al lijkt het in het begin wel zo. Het verhaal is opgesplitst in een degelijk aantal kleinere missies. Dante wordt hierin uitgespeeld tegen zijn tweelingbroer Vergil, die duidelijk minder charmant of goedbedoelend is. Het overgrote deel van het game speelt zich dan ook af in en rond een gigantische toren die plots in Dante's achtertuin verschenen is. Je rent dit gebouw dus op en neer op jacht naar Vergil, zijn gestoorde vriend en botst daarbij nog eens af en toe op een heel aantrekkelijke collega demonenjager met haar eigen duistere beweegredenen. De levels zijn vrij eenvoudig van opbouw en hoewel je niet zo heel veel afstand aflegt, zal je vaker dan verwacht op je stappen moeten terugkeren. Sommige heel lichte puzzelelementen onderbreken de actie af en toe, waardoor je aangemoedigd wordt om elk hoekje af te speuren naar een noodzakelijk of bruikbaar verstopt item. Let op de hoofdrol blijft gereserveerd voor de uitstekende en staalharde actie. <br/>Van alle tijd die je al vechtend doorbrengt wordt daarvan een aanzienlijk gedeelte opgeslokt door de talrijke en heel krachtige bosses uit dit game. Deze staan moeiteloos voor de taaiste en meest intense momenten in Devil May Cry3. Nog lang nadat je de gewone tegenstanders niet langer een onoverkomelijke hindernis vindt, zullen deze bosses je bloed, zweet en verkrampte kaakspieren kosten. <br/>Als je sterft, zou je normaal de hele missie terug van voren af aan moeten doorspelen. Gelukkig levert elke dode tegenstander en voltooide missie een soort geld op (opgloeiende rode ballen), die je kan gebruiken om items mee te kopen die je het leven makkelijker kunnen maken. Een van deze items zou bovenaan je lijstje moeten staan, hoewel het game zelf je dit niet duidelijk maakt: de gele bal. Deze staat je toe om een level verder te zetten van een dichterbijgelegen punt dan het begin. Andere handige ballen (of orbs) kunnen je gezondheid in een flits terug op peil brengen, maar ze zijn meestal veel te duur om er echt een overvloed van te kopen. Tenzij je natuurlijk missies uren en uren opnieuw wil spelen om op die manier genoeg opgloeiende orbs te verdienen. <br/> Je kan met deze orbs ook je vuurwapens upgraden of nieuwe moves leren voor je slagwapens. Op deze upgrade je je vechtstijl. Uiteindelijk leer je ook hoe jezelf tijdelijk in een demon te veranderen, waardoor je sterker en sneller wordt, én je gezondheidsmeter zich automatisch weer aanvult. Dit zal voor velen waarschijnlijk het punt in het spel worden waar de moeilijkheidsgraad plots al heel wat draaglijker wordt. <br/>Devil May Cry 3 is van begin tot eind en op alle vlak met heel veel aandacht voor design en detail afgewerkt. Het ziet er goed uit, de framerate hikt haast nooit en het geluid maakt ons voor een keertje liefhebber van heavy metalklanken. Dit is een fantastisch game dat misschien wel een van de hoogste instapdrempels ooit heeft, maar eens je daarbovenop geklauterd bent, kan je alleen nog maar neerkijken op de overgrote meerderheid van andere actiegames. Bijt jezelf doorheen die frustratie en enjoy!