Down In The Valley

Recensie(s)

“Extra: 2 toegevoegde einden” prijkt er op het hoesje van deze dvd. Maar die extra einden horen gewoon bij de film! Distributeur RCV sneed Down in the Valley in stukken probeert de derde akte en de epiloog als extra’s te verkopen. Een sterk staaltje volksverlakkerij. Godzijdank biedt de dvd ook de mogelijkheid om alles in één keer af te spelen, zoals het hoort.

Down in the Valley draait om de onmogelijke liefde tussen rebellerend tienermeisje Tobe (Evan Rachel Wood) en cowboy Harlan (Edward Norton), die ze per toeval ontmoet bij een tankstation. Harlan is een intrigerende figuur. Zowel voor Tobe, als voor de kijker, die meteen vermoedt dat er achter zijn ouderwets beleefde omgangsvormen en poëtische levensvisie iets duisters schuilt.

Tobe’s vader Wade (David Morse) heeft ook snel in de gaten dat er iets mis is en verbiedt zijn dochter nog langer met die rare snuiter om te gaan. Maar Harlan heeft inmiddels een plek verovert in het leven van Tobe en haar broertje Lonnie (Rory Culkin) en is niet van plan die op te geven.

Na een gruwelijk noodlottig moment op ongeveer tweederde van de film, begint Down in the Valley jammerlijk te ontsporen. Op papier zal alle westernsymboliek van het laatste half uur er vast goed hebben uitgezien, maar door het sterke, instense spel van Norton, Wood, Morse en Culkin hebben we te veel in deze personages geïnvesteerd om te worden afgescheept met zulk een gekunsteld einde, waarin bovendien de ene ongeloofwaardigheid op de andere wordt gestapeld.

Het heeft er alle schijn van dat schrijver-regisseur David Jacobson lang heeft gesleuteld aan die derde akte. Ik vermoed zelfs dat hij sommige scènes pas veel later heeft gefilmd. Anders kan ik de verschillen in Nortons uiterlijk niet verklaren: binnen een tijdspanne van enkele uren heeft hij een baardje, een snor en weer een gladgeschoren gezicht (terwijl hij te paard op de vlucht is en geen enkele mogelijkheid heeft om te scheren). Na de première in Cannes heeft Jacobson de film met tien minuten ingekort. Misschien heeft die hermontage de film meer kwaad dan goed gedaan. De rol van John Diehl als Wade’s collega is compleet uitgekleed, een rechercheur (Geoffrey Lewis) wordt geïntroduceerd om meteen het loodje te leggen en de rol van Ellen Burstyn sneuvelde in zijn geheel.

Distributeur RCV heeft een oplossing bedacht voor dat problematische laatste half uur: ze hebben het gewoon van de film afgeknipt en in twee stukken als “aanvullende einden” op de dvd gezet. Een stuitend gebrek aan eerbied voor de film, de maker en de dvd-consument. Tip: kies in het menu voor de optie ‘speel alles’ dan ziet u de film in zijn geheel.

Down in the Valley biedt gedurende het eerste uur hele mooie cinema: sterk spel, weids camerawerk en een voortreffelijke soundtrack. Eigenlijk verdient de film een betere afwikkeling, maar de film is zoals hij is; een interessante mislukking. Daar kan zelfs de rare kunstgreep van RCV niets aan veranderen.

© Copyright Preview Filmmagazine BV