Ripley's Game

Recensie(s)

Het belangrijkste verschil met de luxueuze Hollywood-productie van Anthony Minghella is dat Ripley in deze relatief sobere Europese pendant geen beginnende moordenaar meer is maar een ervaren professional. En ook geen jonge god à la Matt Damon, maar een kalende man van middelbare leeftijd, gespeeld door een uitstekende John Malkovich.

Als koele killer annex levensgenieter was de romanfiguur Ripley eigenlijk een voorloper van Hannibal the Cannibal. Inmiddels is Dr.Lecter uitgegroeid tot een wereldwijd fenomeen, maar persoonlijk zien we liever een geïnspireerde Ripley dan een op de automatische piloot draaiende Anthony Hopkins.

In Ripley ’s Game ontfermt onze favoriete Oom Tom zich als een soort mentor over de dertiger Jonathan Trevanny (Dougray Scott), die aan een dodelijke ziekte lijdt en zich daarom grote zorgen maakt over de toekomst van zijn gezinnetje. Als Ripley door zijn oude zakenpartner Reeves (Ray Winstone uit Sexy Beast) wordt gevraagd om een maffiabaas uit de weg te ruimen, denkt hij aan Jonathan, die in ruil voor een flinke smak geld best zijn ziel aan de duivel wil verkopen om er tot zijn verbazing achter te komen dat zijn lust om te (blijven) leven alleen maar groter wordt.

Terwijl de laatste Hannibal-films nauwelijks serieuzer te nemen waren dan de gemiddelde Bond, onderzoekt de Italiaanse regisseuse Liliana Cavani op interessante wijze de mogelijkheid dat het leven alleen maar waard is om geleefd te worden als je bereid bent om het gevaar te omhelzen en alle moreel besef overboord te gooien. Niet iedereen zal daarin mee willen gaan, maar dat neemt niet weg dat ze een kleine twee uur lang op verleidelijke wijze met dat idee speelt.

• De nu 70-jarige Liliana Cavani maakte haar beroemdste film in 1974: The Nightporter met Charlotte Rampling en Dirk Bogarde. Ripley’s Game werd eerder verfilmd. In 1977 maakte Wim Wenders Der Amerikanischer Freund, met in de hoofdrollen Dennis Hopper en Bruno Ganz.

© Copyright Preview Filmmagazine BV