Zodiac

Recensie(s)

This is the Zodiac speaking´. In 1969 belandt een briefje met die cryptische boodschap op een aantal redacties. Het is het begin van een mediaoffensief van, en de jacht op, een psychopaat die met volstrekte willekeur in en rond San Francisco moordt. Regisseur David Fincher groeide op in het jachtgebied van de killer. Als zevenjarig jochie moest hij onder politiebegeleiding naar school, omdat de Zodiac in een van epistels opschepte dat hij een schoolbus te grazen zou nemen.

Zoiets schept kennelijk een band. Dus begeeft Fincher zich, na zijn gruwelijke goede Seven, opnieuw op het terrein van de seriemoordenaar. Dit keer lijkt hij nauwelijks geïnteresseerd in spanning en sensatie, en ook niet in visuele krachtpatserij. Hij concentreert zich op het verhaal, dat jaren van onderzoek naar een killer die nooit gegrepen is omspant. Dit ondanks speurwerk van een rechercheur (Mark Ruffalo), een journalist (Robert Downey Jr.) én een politiek cartoonist die er al zijn vrije tijd aan opoffert (Jake Gyllenhaal). Verwacht geen CSI-achtige foefjes, want Fincher en de geweldige acteurs onderstrepen dat het onderzoek vooral mensenwerk is. Indirect maakt de Zodiac veel meer slachtoffers, want huwelijken sneuvelen en carrières ontsporen in het zich voortslepende kat-en-muisspel.

Zodiac is allereerst en vooral een nauwgezette reconstructie. Laat dat maar gerust aan perfectionist Fincher over, die berucht is omdat hij zelfs de meest simpele scènes honderd keer over laat doen. Het eindproduct ligt dichter bij All the President´s Men dan Seven. En dat is niet alleen omdat de spannende scènes op een hand te tellen zijn (waarbij je nog twee vingers overhoudt).

© Copyright Preview Filmmagazine BV