Eagle Eye

Recensie(s)

Bij zijn vorige film, Disturbia, hadden we nog twijfels, maar met achtbaanrit Eagle Eye legt D.J. Caruso een geslaagde proeve van bekwaamheid af.

Na een openingsscène die pas later op zijn plaats valt heeft Caruso amper tijd nodig om een toch best ingewikkelde plot uit de doeken te doen. Nietsnut Jerry (Shia LaBeouf) en alleenstaande moeder Rachel(Michelle Monaghan) worden via een reeks telefoontjes op reis gestuurd. Rachel werkt mee omdat ze geen idee heeft wat er anders met haar zoontje gebeurt, Jerry wil meer weten over de plotselinge dood van zijn tweelingbroer. Naar de politie kunnen ze niet, want het complot zit zo in elkaar dat ze dan van terroristische activiteiten verdacht zullen worden.

Op weg naar hun bestemming beleeft het stel halsbrekende avonturen die Caruso met de bravoure van een volleerd actieregisseur in beeld brengt. Langzaam maar zeker wordt duidelijk dat de bad guys Jerry en Rachel willen inzetten voor een politieke aanslag. Maar wie zijn die bad guys eigenlijk? Dat komen we pas laat te weten. Die onthulling is niet het sterkste moment van de film, maar gelukkig krijg je bij dit soort meeslepend kermisvertier amper de kans om vragen te stellen. Al zitten die verrassend genoeg dan weer wel in de film zelf, die heel consequent laat zien dat wij, burgers van een technocratie, constant bekeken worden. Voor ieders veiligheid, zullen we maar zeggen.

Orwell's 1984 en films als The Conversation en Enemy of the State echoën vrolijk door Eagle Eye heen, met dien verstande dat Caruso's versie van de privacyloze maatschappij sneller en jachtiger is dan alle voorgangers. En al met al ook behoorlijk pakkend. De moraal van het verhaal is dat we de bescherming van onze persoonlijke vrijheden niet geheel en al moeten toevertrouwen aan elektronische hulpmiddelen. Homeland security, it's a bitch!

© Copyright Preview Filmmagazine BV