Eed Van Hippocrates

Recensie(s)

NBD|Biblion recensie
Sinds eeuwen leggen artsen bij de aanvaarding van hun beroep een eed (of gelofte) af. Heel lang was de Eed van Hippocrates (± 400 voor Chr.) het uitgangspunt, zij het dat er verschillende versies waren en toevoegingen die naar het christelijk geloof verwezen. In de twintigste eeuw was in Nederland bij wet een eed/gelofte voorgeschreven met de tekst waarmee niemand gelukkig was. Tegenwoordig is het afleggen van de eed/gelofte niet meer verplicht, maar het gebruik is gebleven en zelfs is een nieuwe tekst ontworpen die enerzijds aansluit bij de oude tekst van Hippocrates, anderzijds duidelijk hedendaagse kenmerken heeft. De opstellen in deze bundel belichten kritisch de voor- en nadelen van de nieuwe tekst en het gebruik van de eed/gelofte in het algemeen. Per saldo lijkt de conclusie dat het gebruik op zichzelf bestaansrecht heeft, dat de nieuwe tekst een verbetering inhoudt, maar dat er ook terechte kritiek op is. Het boekje geeft een goede kijk op de wijze waarop artsen zelf hun verhouding tot de ethiek beleven en biedt daarnaast ook heel wat historische informatie.

(Biblion recensie, Redactie)