In het verhaal De lippen van Oscar zegt een van de hoofdpersonen: 'Mensen worden alleen spannend, wanneer ze uit het lood staan, omdat hun zekerheden zijn gaan wankelen, hun schijnbaar stevige ondergrond weggevallen is.' Daar gaat het om in deze bundel.
Recensie(s)
NBD|Biblion recensie
Twaalf korte verhalen van R. DuBois (Ruud van den Bos, 1960), die eerder al drie boeken publiceerde bij internetuitgeverij GigaBoek. De meeste verhalen (zelden langer dan tien pagina's) kennen een duidelijk startpunt: een scene (vrouw moet zich in een kamer verantwoorden over haar leven, blijkt later een bijna-dood-ervaring), een idee (meisje en jongen spraken af 1001 nachten samen te zijn, de 1001ste nacht is nu geweest), een sterk beeld (man fantaseert over autoracen, in zijn geparkeerde auto voor het huis). Zonder uitzondering staan mensen en hun onderlinge relaties centraal, vrijwel altijd anoniem en met sterke dromen of verlangens. De verhalen zijn verzorgd en ingetogen geschreven, met af en toe fragmenten die inspireren tot scenes of getekende beelden, maar de kenmerken ontbreken voor een authentiek en echt goed kort verhaal: indringende vertelstijl, een scherp slot of een element dat zich in het geheugen grift. Te vaak gaan de verhalen uit als een nachtkaars. Onderhoudend leesvoer, maar het beklijft niet. Kleine paperback; duidelijke druk.<br/><br/>(NBD|Biblion recensie, Jelmer Soes)
Bindwijze: Paperback
