The Art Of Looking Sideways

Beschrijving

Inkijkexemplaar (7)

Alle reviews (1)

Gemiddelde beoordeling:

 The art of Looking Sideways

19 december 2003 | Leuven, Belgium

THE ART OF LOOKING SIDEWAYS De wereld van design is een echte industrie geworden waar grof geld mee gemoeid is. Boeken over allerhande topics uit deze wereld blijven dan ook niet uit. We worden er mee rond de nek geslagen. Slechts nu en dan verschijnt er een werk dat echt de moeite loont. En The Art of Looking Sideways belooft dit voor de komende tien jaar te worden. Design is not fancy layout, but a means of effectively communicating an idea from one head to another Als design bedoeld is om ideeën te communiceren en niet als een fancy layout dan mag The Art of Looking Sideways van Alan Fletcher terecht beschouwd worden als een van de hoogtepunten designliteratuur. Toch kan men het bezwaarlijk een klassiek boek noemen. In de eerste plaats heeft Fletcher nergens de pretentie heeft om de lezer iets aan te praten. Hij nodigt ons uit een kijkje te nemen in zijn wereld, die voor één keer niet die van de harde onderhandelingen en de laatste technieken is maar die van dromen en verwonderen. Fletcher heeft jaren lang gedachten, vragen en afbeeldingen verzameld en speelde vervolgens met het idee ze te bundelen. Ondertussen is dit idee uitgegroeid tot een waar en lijvig referentiewerk. Bovendien heeft The Art of Looking Sideways geen klassieke structuur -begin, midden en einde - maar is in 72 hoofdstukken, die titels als “kleur”, “geluid” en “Camouflage” dragen, opgedeeld. Omdat de hoofdstukken zijn opgevat als een “uitstap zonder bestemming”, kan men ze los van elkaar lezen. Aanvankelijk leek me dit een minpunt (vaste structuur noch uitgestippeld plan) van dit toch erg lijvige boek te zijn maar gaande weg krijg je het gevoel dat Fletcher helemaal niet de bedoeling heeft ons dingen te leren. Hij wil ons enkel doen stilstaan en ons de vraag te stellen wat “het verhaal achter deze werkelijkheid is”. Flecther slaagt hier op een verbazend eenvoudige manier in door ons een indrukwekkende verzameling van uitspraken, vragen en illustraties voor te schotelen. Deze bonte verzameling, steeds met betrekking tot perceptie, heeft als enige rode draad het grafische aspect. En dit is voldoende om het boek als een echte aanrader te beschouwen. Goede wijn behoeft geen krans. The Art of Looking Sideways is een boek dat je niet moet proberen te begrijpen maar “waarbij je je moet leren overgeven aan dingen die je vanzelfsprekendheden durft te bevragen” (C. Schmidt). The Art of Looking Sideways is een pretentieloos boek dat ons meesleept in de wonderlijke wereld van de zintuigen die –moge het u verbazen - de onze is. Je neemt het een eerste keer vast, je bladert en je verdrinkt erin. Enkel zij die het lef hebben om zich te laten meeslepen, zullen erin kunnen zwemmen. Maar verdrinken, …. Dat nooit. De auteur is momenteel één van de meest vooraanstaande designers en heeft een duizelingwekkend palmares opgebouwd. Alan Fletcher heeft aan de Central School of Arts & Craft van de Royal College of Art in Londen en aan de School of Architecture and Design aan Yale University gestudeerd. Vervolgens begon hij zijn carrière in New York bij Container Corporation, Fortune magazine en tenslotte bij IBM. Daarna keerde hij weer naar Londen waar hij in 1962 mee aan de basis lag van de firma Fletcher/Forbes/Gill. Dit bedrijf kan er prat op gaan Pirelli, Cunard, Penguin Books, BP en Olivetti tot hun cliënten te kunnen rekenen. In 1972 lag hij dan weer mee aan de basis van het alom gewaardeerde multidisciplinaire designbedrijf Pentagram. Daarnaast ontwierp Fletcher ook programma’s voor Reuters, Lucas Industries, The Mandarin Oriental Hotel Group, The Victoria & Albert Museum, Lloyd's of London, Daimler Benz, Arthur Andersen & Co en ABB. In 1992 verliet hij Pentagram alleen te gaan werken in zijn eigen studio. Ook toen mocht hij weer grote namen zoals Domus Magazine, Dentsu, London Transport, Shell en Toyota tot zijn cliënteel rekenen. Momenteel is Fletcher niet enkel werkzaam in alom gewaardeerde multidisciplinaire designbedrijven, als adviserend hoofd v

Vond je deze review nuttig? Ja (7) | Nee (0) | Ongepast?

 The art of Looking Sideways

19 december 2003 | Leuven, Belgium

THE ART OF LOOKING SIDEWAYS De wereld van design is een echte industrie geworden waar grof geld mee gemoeid is. Boeken over allerhande topics uit deze wereld blijven dan ook niet uit. We worden er mee rond de nek geslagen. Slechts nu en dan verschijnt er een werk dat echt de moeite loont. En The Art of Looking Sideways belooft dit voor de komende tien jaar te worden. Design is not fancy layout, but a means of effectively communicating an idea from one head to another Als design bedoeld is om ideeën te communiceren en niet als een fancy layout dan mag The Art of Looking Sideways van Alan Fletcher terecht beschouwd worden als een van de hoogtepunten designliteratuur. Toch kan men het bezwaarlijk een klassiek boek noemen. In de eerste plaats heeft Fletcher nergens de pretentie heeft om de lezer iets aan te praten. Hij nodigt ons uit een kijkje te nemen in zijn wereld, die voor één keer niet die van de harde onderhandelingen en de laatste technieken is maar die van dromen en verwonderen. Fletcher heeft jaren lang gedachten, vragen en afbeeldingen verzameld en speelde vervolgens met het idee ze te bundelen. Ondertussen is dit idee uitgegroeid tot een waar en lijvig referentiewerk. Bovendien heeft The Art of Looking Sideways geen klassieke structuur -begin, midden en einde - maar is in 72 hoofdstukken, die titels als “kleur”, “geluid” en “Camouflage” dragen, opgedeeld. Omdat de hoofdstukken zijn opgevat als een “uitstap zonder bestemming”, kan men ze los van elkaar lezen. Aanvankelijk leek me dit een minpunt (vaste structuur noch uitgestippeld plan) van dit toch erg lijvige boek te zijn maar gaande weg krijg je het gevoel dat Fletcher helemaal niet de bedoeling heeft ons dingen te leren. Hij wil ons enkel doen stilstaan en ons de vraag te stellen wat “het verhaal achter deze werkelijkheid is”. Flecther slaagt hier op een verbazend eenvoudige manier in door ons een indrukwekkende verzameling van uitspraken, vragen en illustraties voor te schotelen. Deze bonte verzameling, steeds met betrekking tot perceptie, heeft als enige rode draad het grafische aspect. En dit is voldoende om het boek als een echte aanrader te beschouwen. Goede wijn behoeft geen krans. The Art of Looking Sideways is een boek dat je niet moet proberen te begrijpen maar “waarbij je je moet leren overgeven aan dingen die je vanzelfsprekendheden durft te bevragen” (C. Schmidt). The Art of Looking Sideways is een pretentieloos boek dat ons meesleept in de wonderlijke wereld van de zintuigen die –moge het u verbazen - de onze is. Je neemt het een eerste keer vast, je bladert en je verdrinkt erin. Enkel zij die het lef hebben om zich te laten meeslepen, zullen erin kunnen zwemmen. Maar verdrinken, …. Dat nooit. De auteur is momenteel één van de meest vooraanstaande designers en heeft een duizelingwekkend palmares opgebouwd. Alan Fletcher heeft aan de Central School of Arts & Craft van de Royal College of Art in Londen en aan de School of Architecture and Design aan Yale University gestudeerd. Vervolgens begon hij zijn carrière in New York bij Container Corporation, Fortune magazine en tenslotte bij IBM. Daarna keerde hij weer naar Londen waar hij in 1962 mee aan de basis lag van de firma Fletcher/Forbes/Gill. Dit bedrijf kan er prat op gaan Pirelli, Cunard, Penguin Books, BP en Olivetti tot hun cliënten te kunnen rekenen. In 1972 lag hij dan weer mee aan de basis van het alom gewaardeerde multidisciplinaire designbedrijf Pentagram. Daarnaast ontwierp Fletcher ook programma’s voor Reuters, Lucas Industries, The Mandarin Oriental Hotel Group, The Victoria & Albert Museum, Lloyd's of London, Daimler Benz, Arthur Andersen & Co en ABB. In 1992 verliet hij Pentagram alleen te gaan werken in zijn eigen studio. Ook toen mocht hij weer grote namen zoals Domus Magazine, Dentsu, London Transport, Shell en Toyota tot zijn cliënteel rekenen. Momenteel is Fletcher niet enkel werkzaam in alom gewaardeerde multidisciplinaire designbedrijven, als adviserend hoofd v

Vond je deze review nuttig? Ja (0) | Nee (0) | Ongepast?

Meer reviews

2ehands exemplaren (2)

Conditie	Verkoper	Prijs
Als nieuw "Nieuw boek" Bekijk exemplaar	Verkoper: Read books 59 stemmen Het aantal sterren toont de klantwaardering voor deze verkoper op bol.com.	€ 47,31
Goed "Lichte sporen van gebruik." Bekijk exemplaar	Verkoper: J Jak 470 stemmen Het aantal sterren toont de klantwaardering voor deze verkoper op bol.com.	€ 37,50

Alle 2ehands exemplaren

Productinformatie

Auteur

Alan Fletcher

Soort

Met illustraties

Taal

Engels

Afmetingen

64x245x210 mm

Gewicht

2540 gr

Druk

1

ISBN10

0714834491

ISBN13

9780714834498

Je vindt dit boek in

Categorieën

Engelse boeken > Kunst en cultuur > Kunst > Design

 

Engelse boeken > Kunst en cultuur > Kunst > Grafische vormgeving

 

Engelse boeken > Kunst en cultuur > Kunst > Individuele kunstenaars

 

Engelse boeken > Literatuur > Literaire verzamelbundels > Meer literaire bundels

Locatie

België

Trefwoord(en)

Art , Individual Artist

Meer boeken met dezelfde kenmerken

Selecteer één of meer kenmerken:

Alle reviews (1)

19 december 2003 | Leuven, Belgium

THE ART OF LOOKING SIDEWAYS De wereld van design is een echte industrie geworden waar grof geld mee gemoeid is. Boeken over allerhande topics uit deze wereld blijven dan ook niet uit. We worden er mee rond de nek geslagen. Slechts nu en dan verschijnt er een werk dat echt de moeite loont. En The Art of Looking Sideways belooft dit voor de komende tien jaar te worden. Design is not fancy layout, but a means of effectively communicating an idea from one head to another Als design bedoeld is om ideeën te communiceren en niet als een fancy layout dan mag The Art of Looking Sideways van Alan Fletcher terecht beschouwd worden als een van de hoogtepunten designliteratuur. Toch kan men het bezwaarlijk een klassiek boek noemen. In de eerste plaats heeft Fletcher nergens de pretentie heeft om de lezer iets aan te praten. Hij nodigt ons uit een kijkje te nemen in zijn wereld, die voor één keer niet die van de harde onderhandelingen en de laatste technieken is maar die van dromen en verwonderen. Fletcher heeft jaren lang gedachten, vragen en afbeeldingen verzameld en speelde vervolgens met het idee ze te bundelen. Ondertussen is dit idee uitgegroeid tot een waar en lijvig referentiewerk. Bovendien heeft The Art of Looking Sideways geen klassieke structuur -begin, midden en einde - maar is in 72 hoofdstukken, die titels als “kleur”, “geluid” en “Camouflage” dragen, opgedeeld. Omdat de hoofdstukken zijn opgevat als een “uitstap zonder bestemming”, kan men ze los van elkaar lezen. Aanvankelijk leek me dit een minpunt (vaste structuur noch uitgestippeld plan) van dit toch erg lijvige boek te zijn maar gaande weg krijg je het gevoel dat Fletcher helemaal niet de bedoeling heeft ons dingen te leren. Hij wil ons enkel doen stilstaan en ons de vraag te stellen wat “het verhaal achter deze werkelijkheid is”. Flecther slaagt hier op een verbazend eenvoudige manier in door ons een indrukwekkende verzameling van uitspraken, vragen en illustraties voor te schotelen. Deze bonte verzameling, steeds met betrekking tot perceptie, heeft als enige rode draad het grafische aspect. En dit is voldoende om het boek als een echte aanrader te beschouwen. Goede wijn behoeft geen krans. The Art of Looking Sideways is een boek dat je niet moet proberen te begrijpen maar “waarbij je je moet leren overgeven aan dingen die je vanzelfsprekendheden durft te bevragen” (C. Schmidt). The Art of Looking Sideways is een pretentieloos boek dat ons meesleept in de wonderlijke wereld van de zintuigen die –moge het u verbazen - de onze is. Je neemt het een eerste keer vast, je bladert en je verdrinkt erin. Enkel zij die het lef hebben om zich te laten meeslepen, zullen erin kunnen zwemmen. Maar verdrinken, …. Dat nooit. De auteur is momenteel één van de meest vooraanstaande designers en heeft een duizelingwekkend palmares opgebouwd. Alan Fletcher heeft aan de Central School of Arts & Craft van de Royal College of Art in Londen en aan de School of Architecture and Design aan Yale University gestudeerd. Vervolgens begon hij zijn carrière in New York bij Container Corporation, Fortune magazine en tenslotte bij IBM. Daarna keerde hij weer naar Londen waar hij in 1962 mee aan de basis lag van de firma Fletcher/Forbes/Gill. Dit bedrijf kan er prat op gaan Pirelli, Cunard, Penguin Books, BP en Olivetti tot hun cliënten te kunnen rekenen. In 1972 lag hij dan weer mee aan de basis van het alom gewaardeerde multidisciplinaire designbedrijf Pentagram. Daarnaast ontwierp Fletcher ook programma’s voor Reuters, Lucas Industries, The Mandarin Oriental Hotel Group, The Victoria & Albert Museum, Lloyd's of London, Daimler Benz, Arthur Andersen & Co en ABB. In 1992 verliet hij Pentagram alleen te gaan werken in zijn eigen studio. Ook toen mocht hij weer grote namen zoals Domus Magazine, Dentsu, London Transport, Shell en Toyota tot zijn cliënteel rekenen. Momenteel is Fletcher niet enkel werkzaam in alom gewaardeerde multidisciplinaire designbedrijven, als adviserend hoofd v

Vond je deze review nuttig? Ja (7) | Nee (0) | Ongepast?

19 december 2003 | Leuven, Belgium

THE ART OF LOOKING SIDEWAYS De wereld van design is een echte industrie geworden waar grof geld mee gemoeid is. Boeken over allerhande topics uit deze wereld blijven dan ook niet uit. We worden er mee rond de nek geslagen. Slechts nu en dan verschijnt er een werk dat echt de moeite loont. En The Art of Looking Sideways belooft dit voor de komende tien jaar te worden. Design is not fancy layout, but a means of effectively communicating an idea from one head to another Als design bedoeld is om ideeën te communiceren en niet als een fancy layout dan mag The Art of Looking Sideways van Alan Fletcher terecht beschouwd worden als een van de hoogtepunten designliteratuur. Toch kan men het bezwaarlijk een klassiek boek noemen. In de eerste plaats heeft Fletcher nergens de pretentie heeft om de lezer iets aan te praten. Hij nodigt ons uit een kijkje te nemen in zijn wereld, die voor één keer niet die van de harde onderhandelingen en de laatste technieken is maar die van dromen en verwonderen. Fletcher heeft jaren lang gedachten, vragen en afbeeldingen verzameld en speelde vervolgens met het idee ze te bundelen. Ondertussen is dit idee uitgegroeid tot een waar en lijvig referentiewerk. Bovendien heeft The Art of Looking Sideways geen klassieke structuur -begin, midden en einde - maar is in 72 hoofdstukken, die titels als “kleur”, “geluid” en “Camouflage” dragen, opgedeeld. Omdat de hoofdstukken zijn opgevat als een “uitstap zonder bestemming”, kan men ze los van elkaar lezen. Aanvankelijk leek me dit een minpunt (vaste structuur noch uitgestippeld plan) van dit toch erg lijvige boek te zijn maar gaande weg krijg je het gevoel dat Fletcher helemaal niet de bedoeling heeft ons dingen te leren. Hij wil ons enkel doen stilstaan en ons de vraag te stellen wat “het verhaal achter deze werkelijkheid is”. Flecther slaagt hier op een verbazend eenvoudige manier in door ons een indrukwekkende verzameling van uitspraken, vragen en illustraties voor te schotelen. Deze bonte verzameling, steeds met betrekking tot perceptie, heeft als enige rode draad het grafische aspect. En dit is voldoende om het boek als een echte aanrader te beschouwen. Goede wijn behoeft geen krans. The Art of Looking Sideways is een boek dat je niet moet proberen te begrijpen maar “waarbij je je moet leren overgeven aan dingen die je vanzelfsprekendheden durft te bevragen” (C. Schmidt). The Art of Looking Sideways is een pretentieloos boek dat ons meesleept in de wonderlijke wereld van de zintuigen die –moge het u verbazen - de onze is. Je neemt het een eerste keer vast, je bladert en je verdrinkt erin. Enkel zij die het lef hebben om zich te laten meeslepen, zullen erin kunnen zwemmen. Maar verdrinken, …. Dat nooit. De auteur is momenteel één van de meest vooraanstaande designers en heeft een duizelingwekkend palmares opgebouwd. Alan Fletcher heeft aan de Central School of Arts & Craft van de Royal College of Art in Londen en aan de School of Architecture and Design aan Yale University gestudeerd. Vervolgens begon hij zijn carrière in New York bij Container Corporation, Fortune magazine en tenslotte bij IBM. Daarna keerde hij weer naar Londen waar hij in 1962 mee aan de basis lag van de firma Fletcher/Forbes/Gill. Dit bedrijf kan er prat op gaan Pirelli, Cunard, Penguin Books, BP en Olivetti tot hun cliënten te kunnen rekenen. In 1972 lag hij dan weer mee aan de basis van het alom gewaardeerde multidisciplinaire designbedrijf Pentagram. Daarnaast ontwierp Fletcher ook programma’s voor Reuters, Lucas Industries, The Mandarin Oriental Hotel Group, The Victoria & Albert Museum, Lloyd's of London, Daimler Benz, Arthur Andersen & Co en ABB. In 1992 verliet hij Pentagram alleen te gaan werken in zijn eigen studio. Ook toen mocht hij weer grote namen zoals Domus Magazine, Dentsu, London Transport, Shell en Toyota tot zijn cliënteel rekenen. Momenteel is Fletcher niet enkel werkzaam in alom gewaardeerde multidisciplinaire designbedrijven, als adviserend hoofd v

Vond je deze review nuttig? Ja (0) | Nee (0) | Ongepast?

19 december 2003 | Leuven, Belgium

THE ART OF LOOKING SIDEWAYS De wereld van design is een echte industrie geworden waar grof geld mee gemoeid is. Boeken over allerhande topics uit deze wereld blijven dan ook niet uit. We worden er mee rond de nek geslagen. Slechts nu en dan verschijnt er een werk dat echt de moeite loont. En The Art of Looking Sideways belooft dit voor de komende tien jaar te worden. Design is not fancy layout, but a means of effectively communicating an idea from one head to another Als design bedoeld is om ideeën te communiceren en niet als een fancy layout dan mag The Art of Looking Sideways van Alan Fletcher terecht beschouwd worden als een van de hoogtepunten designliteratuur. Toch kan men het bezwaarlijk een klassiek boek noemen. In de eerste plaats heeft Fletcher nergens de pretentie heeft om de lezer iets aan te praten. Hij nodigt ons uit een kijkje te nemen in zijn wereld, die voor één keer niet die van de harde onderhandelingen en de laatste technieken is maar die van dromen en verwonderen. Fletcher heeft jaren lang gedachten, vragen en afbeeldingen verzameld en speelde vervolgens met het idee ze te bundelen. Ondertussen is dit idee uitgegroeid tot een waar en lijvig referentiewerk. Bovendien heeft The Art of Looking Sideways geen klassieke structuur -begin, midden en einde - maar is in 72 hoofdstukken, die titels als “kleur”, “geluid” en “Camouflage” dragen, opgedeeld. Omdat de hoofdstukken zijn opgevat als een “uitstap zonder bestemming”, kan men ze los van elkaar lezen. Aanvankelijk leek me dit een minpunt (vaste structuur noch uitgestippeld plan) van dit toch erg lijvige boek te zijn maar gaande weg krijg je het gevoel dat Fletcher helemaal niet de bedoeling heeft ons dingen te leren. Hij wil ons enkel doen stilstaan en ons de vraag te stellen wat “het verhaal achter deze werkelijkheid is”. Flecther slaagt hier op een verbazend eenvoudige manier in door ons een indrukwekkende verzameling van uitspraken, vragen en illustraties voor te schotelen. Deze bonte verzameling, steeds met betrekking tot perceptie, heeft als enige rode draad het grafische aspect. En dit is voldoende om het boek als een echte aanrader te beschouwen. Goede wijn behoeft geen krans. The Art of Looking Sideways is een boek dat je niet moet proberen te begrijpen maar “waarbij je je moet leren overgeven aan dingen die je vanzelfsprekendheden durft te bevragen” (C. Schmidt). The Art of Looking Sideways is een pretentieloos boek dat ons meesleept in de wonderlijke wereld van de zintuigen die –moge het u verbazen - de onze is. Je neemt het een eerste keer vast, je bladert en je verdrinkt erin. Enkel zij die het lef hebben om zich te laten meeslepen, zullen erin kunnen zwemmen. Maar verdrinken, …. Dat nooit. De auteur is momenteel één van de meest vooraanstaande designers en heeft een duizelingwekkend palmares opgebouwd. Alan Fletcher heeft aan de Central School of Arts & Craft van de Royal College of Art in Londen en aan de School of Architecture and Design aan Yale University gestudeerd. Vervolgens begon hij zijn carrière in New York bij Container Corporation, Fortune magazine en tenslotte bij IBM. Daarna keerde hij weer naar Londen waar hij in 1962 mee aan de basis lag van de firma Fletcher/Forbes/Gill. Dit bedrijf kan er prat op gaan Pirelli, Cunard, Penguin Books, BP en Olivetti tot hun cliënten te kunnen rekenen. In 1972 lag hij dan weer mee aan de basis van het alom gewaardeerde multidisciplinaire designbedrijf Pentagram. Daarnaast ontwierp Fletcher ook programma’s voor Reuters, Lucas Industries, The Mandarin Oriental Hotel Group, The Victoria & Albert Museum, Lloyd's of London, Daimler Benz, Arthur Andersen & Co en ABB. In 1992 verliet hij Pentagram alleen te gaan werken in zijn eigen studio. Ook toen mocht hij weer grote namen zoals Domus Magazine, Dentsu, London Transport, Shell en Toyota tot zijn cliënteel rekenen. Momenteel is Fletcher niet enkel werkzaam in alom gewaardeerde multidisciplinaire designbedrijven, als adviserend hoofd v

Vond je deze review nuttig? Ja (0) | Nee (0) | Ongepast?