F.E.A.R.

Recensie(s)

Vandaar dan ook dat ik al een tijdje niet echt meer PC-games speel, in ieder geval niet meer fanatiek. Dan gaat er hier en daar misschien een spelletje aan je voorbij, maar ach, die games komen vroeg of laat toch wel naar de console en meestal zijn de console-versies nog beter ook, omdat ze voorzien zijn van een zooitje extra’s. Zo ook F.E.A.R., wat nu verkrijgbaar is op de Xbox 360 en ergens in maart voor de PlayStation 3.

F.E.A.R. was op de PC een uitmuntend goede shooter en op de Xbox 360 is hij nog beter. Dat is ook niet zo gek, want er zit natuurlijk een flink jaar tussen beide versies. Voordat we overgaan tot de details van de spetterende actie in F.E.A.R., even kort het verhaal. Jij maakt deel uit van een speciale organisatie getiteld ‘First Encounter Assault and Recon’ (F.E.A.R. dus). F.E.A.R. bestaat uit een stelletje badass motherf*ckers die in dienst van de Amerikaanse regering zijn en worden ingeschakeld als er iets vreselijks mis is. Toevallig is er ook iets vreselijks mis. In een laboratorium waar kloononderzoek wordt gedaan, breekt de hel los als een gekloonde supersoldaat genaamd Paxton Fettel, uitbreekt. Fettel kan met zijn vreemde paranormale vaardigheden een heel leger aan kloonsoldaten sturen en is dus binnen no-time het hele complex overgenomen. Zodoende wordt F.E.A.R. hier op afgestuurd.

Omdat het binnen in dat gebouw nooit echt gezellig kan zijn, heb je beschikking over een flink arsenaal aan wapens, variërend van de shotgun tot de nailgun, een zooitje granaten of gewoon een submachinegun. Al deze wapens knallen lekker weg, ze ratelen lekker door en zodra je éénmaal bezig bent kan je niet wachten om de volgende tegenstander eens lekker vol te pompen. De schade die je wapens aanrichten, is, zelfs een jaar na de PC-versie, ongelofelijk. Zodra het gevecht losbarst, vliegen de vonken overal in het rond, vallen kasten om, worden deuren weggeblazen en blijft er niks heel van de muren. De actie voelt bijzonder lekker aan en dat wordt mede versterkt doordat je met één druk op de knop de tegenstander een flinke ros voor zijn smoelwerk kunt verkopen. De manier waarop hij daarna, desgewenst in slowmotion, naar achter vliegt terwijl jij hem nog eens trakteert op een flink aantal shotgunkogels, geeft onvoorstelbaar veel voldoening.

Maar vergis je niet, je zult er aardig wat moeite voor moeten doen om in leven te blijven. Want ondanks dat je te maken hebt met kloonsoldaten, zullen ze er alles aan doen om je om zeep te helpen. Ik ben wel door tien ruimtes achter elkaar gegaan en iedere keer bedachten de tegenstanders weer een nieuwe tactiek. Je ziet gewoon dat ze met elkaar samenwerken en dat ze weten hoe ze het beste kunnen handelen. In feite zijn ze hetzelfde als… jijzelf, maar dan iets slechter en met minder levensenergie.

Maar goed, F.E.A.R. bestaat niet alleen uit actie. Er is ook nog een flinke scheut horror aan toegevoegd en Xbox 360-gamers die bijvoorbeeld Condemned (ook van ontwikkelaar Monolith) hebben gespeeld, weten hier alles van. Ik wil hier het liefst zo weinig mogelijk over verklappen, maar er is veel meer aan de hand binnen dat gebouw. Een klein achtjarig meisje dat zonder een vinger uit te steken complete groepen soldaten martelt en uitmoordt voor jouw ogen… Dat het licht knippert en dat je haar twee seconden ziet en dat ze daarna weer weg. Als ik het nu vertel, klinkt het niet zo eng, maar je moet het maar eens zelf beleven…

In ieder geval is het zonde om hier verder op in te gaan. Dit is iets wat je zelf moet meemaken en het is bijna het meest verslavende aan F.E.A.R.. Bijna? Misschien toch net niet helemaal. F.E.A.R. kent ook een heerlijk stabiele multiplayer-modus via Xbox Live. Je kunt online deathmatch, team deathmatch en capture the flag spelen en dat levert verslavende potjes op. Helemaal omdat je online ook slowmotion kunt gebruiken, al is dat maar voor een bepaalde tijd. Misschien dat F.E.A.R. online wel meer voldoening geeft dan in de singleplayer. Het voelt gewoon lekker om iemand een flinke mep met je geweer te verkopen en te weten (en horen) dat iemand aan de andere kant van de wereld zit te balen.

Tot slot kent F.E.A.R. op de Xbox 360 nog een ‘Instant Action’ modus. Dit kun je een beetje beschouwen als ‘Practice’ of iets dergelijks. Je wordt een speelveld in geslingerd en het is de bedoeling het zo lang mogelijk uit te houden tegen een stroom van tegenstanders. Je kunt proberen zo ver mogelijk te komen en vervolgens je score te vergelijken met andere spelers op de online ranglijst. Een aardige toevoeging, maar niet noodzakelijk.Conclusie: Is er dan helemaal niets mis aan F.E.A.R.? Natuurlijk wel, geen enkel spel is perfect en ook dit spel niet. Zo vind ik dat de omgevingen in F.E.A.R. teveel op elkaar lijken en je soms gedesoriënteerd raakt en een beetje loopt te zoeken. Maar dit is het eigenlijk niet waard om over te zeiken. F.E.A.R. voldoet gewoon aan alle eisen van een next-gen game. Grafisch prachtig, gameplay is actievol, spannend en iedere keer anders en de multiplayer erg verslavend. Dit spel verdient een 9. [i]Kick-ass[/i].

F.E.A.R. op de Xbox 360 is een omzetting van de PC-versie, waardoor we dezelfde missies met hetzelfde ijzersterke horrorverhaal afwerken. Verwacht dus dat je net als op de PC deel uit maakt van een team supersoldaten dat met de meeste high-tech wapens de tegenstanders moet uitschakelen. Ook het mysterieuze meisje Alma is natuurlijk van de partij om je het verhaal in te zuigen. Nu beloonden wij de PC-versie met een negen, dus een zelfde verhaal voor de Xbox 360 is alleen maar een goede zaak voor degenen die niet op de PC van F.E.A.R. hebben kunnen genieten. Overigens bevat de Xbox 360-versie ook enkele nieuwe levels, die ik in deze versie helaas niet heb kunnen spelen, net zoals het ene nieuwe wapen dat ons beloofd is.

Maargoed, het verhaal is dus hetzelfde, hoe zit het dan met de gameplay? Hoe speelt F.E.A.R. op de Xbox 360? Want het verhaal mag dan meeslepend zijn, F.E.A.R blonk op de PC toch vooral uit dankzij het hoge niveau van de kunstmatige intelligentie van de tegenstanders en de intense actie die dat opleverde. Het hersenloos rondrennen in F.E.A.R. en vervolgens wat kogels rondpompen waarna elke vijand het loodje heeft gelegd is er dus niet bij. Dat was op de PC zo, en dat is gelukkig op de Xbox 360 ook het geval. De tegenstanders lieten zich niet verrassen en probeerden mij te slim af te zijn door goed dekking te zoeken en elke keer van een andere kant tevoorschijn te komen.

Dit zorgde voor de typische hevige gevechten van de PC-versie die niet in een aantal tellen waren beslist en waarbij ik echt m’n best moest doen om de tegenstander neer te krijgen. Goed om te zien was ook dat het hierdoor net als op de PC heel intense gevechten zijn, ook doordat het gruis, stof, houtsplinters, vonken en wat al niet meer dat door het beeld vliegt tijdens de vuurgevechten. Het is mij na deze korte speelsessie in ieder geval snel duidelijk dat ontwikkelaar Day 1 er in lijkt te slagen de gameplay goed over te zetten naar de Xbox 360 en dat het hier wel goed mee zit.

Iets minder enthousiast was ik over de grafische prestaties van de overzetting. Naast de Xbox 360-versie was namelijk de uitbreiding Extraction Point voor de PC speelbaar en dan zag je toch wel een groot verschil in de resolutie. De textures van Extraction Point waren een stuk scherper waardoor de omgevingen meer detail hadden. Op de Xbox 360 zag alles er toch wat waziger en bleek uit. Dit komt omdat de HD-belichtingtechniek nog niet optimaal werkt. Gelukkig wist iemand van de game ons te vertellen dat ze er nog hard aan werken dit te probleem verhelpen en dus heb ik de goede hoop dat de uiteindelijke versie van F.E.A.R. er beter uit gaat zien dan wat ik vandaag heb gezien.

En als dat inderdaad zo is, dan kunnen Xbox 360-bezitters aan het eind van het jaar wederom een game op hun verlanglijstje noteren. F.E.A.R. was op de PC terecht een topper en het lijkt erop dat dit op de Xbox 360 niet anders gaat worden.