Fallout, New Vegas PS3

Fallout: New Vegas speelt zich af in dezelfde post-apocalyptische wereld als Fallout 3. Het is geen direct vervolg op de succesvolle rpg met een eerste persoons perspectief, maar een zijstap in het populaire universum. Welkom in de stad waar alles mogelijk was. Welkom in Vegas!

Fallout: New Vegas neemt je mee naar een stad vol dromers en wanhopige criminelen die door een langdurige oorlog tussen verschillende facties allemaal strijden om de macht. De machtigste persoon is degene die niet bang om geweld te gebruiken. In de verknipte wereld van Fallout: New Vegas geldt het recht van de sterkste!

Je moet je een weg vechten door de hitte van de Mojave woestijn, langs de Hoover Dam en de door neon verlichte Vegas Strip. Verschillende unieke personages komen op je pad waarmee je met behulp van een uitgebreid dialogensysteem mee kan praten. Sommigen hebben goede bedoelingen, maar de meesten zijn niet te vertrouwen. Je zult echter moeten samenwerken, want in je eentje red je het niet!

Je kan je karakter in Fallout: New Vegas helemaal naar eigen wens aanpassen met het S.P.E.C.I.A.L systeem. Hiermee kun je naast het veranderen van uiterlijke kenmerken ook ervaringspunten aan verschillende eigenschappen toekennen. Zo bouw je een karakter met een unieke persoonlijkheid en vaardigheden!

Moraal speelt een grote rol in wereld van Fallout: New Vegas. Je kunt de situaties die je krijgt voorgeschoteld op goede of slechte wijze oplossen waarbij je karma verdient of verliest. Kies voor een diplomatieke oplossing of schiet alles met je Plasma Rifle kapot; de keuze is aan jou!

Ten opzichte van Fallout 3 brengt Fallout New Vegas diverse nieuwe elementen. Niet alleen is er een geheel nieuw gebied om te verkennen, maar ook zijn er nieuwe wapens en een aangepast vechtsysteem. Voor de echte fanatiekelingen is er de nieuwe hardcore-moeilijkheidsgraad waarbij je minder munitie krijgt en je watervoorraad constant in de gaten moet houden om in de zinderende hitte te overleven!

Post-apocalyptische actie is nog nooit zo leuk geweest. Welcome to Vegas, baby!

Recensie(s)

De meest gehoorde kritiek op Fallout 3 was dat de game weinig tot niets toevoegde aan het Fallout-verhaal. In plaats van een stap vooruit te zetten, was het vooral een stap zijwaarts voor fans van de eerste twee delen. Met Obsidian achter Fallout: New Vegas lijkt daar echt verandering in te komen, aangezien deze ontwikkelaar veelal bestaat uit medewerkers van Black Isle, bedenkers van de Fallout-serie. Ondanks dat Obsidian Entertainment met Alpha Protocol veel mensen deed huiveren voor Fallout: New Vegas, maak ik me in ieder geval geen zorgen meer na mijn eerste speelsessie.<br/>Ditmaal kregen we een uur de tijd om de game eens in zijn puurste vorm aan de tand te voelen: geen demo, geen trailer, maar simpelweg kijken hoe ver je met de nieuwe Fallout binnen een uur komt. Dat was eigenlijk gewoon te kort. Niet omdat ik geen duidelijke indruk van de game kreeg, maar simpelweg omdat ik meer wilde.<br/><br/>Na een inleiding waarin het verhaal aan de hand van vette actie en een ietwat matige voice-over wordt ingeleid, word je wakker in een vreemd huis met een nog vreemdere man die je aan het onderzoeken is. De man neemt een fysieke en mentale test bij je af en vertelt wat er met je gebeurd is. Je was voor dood achtergelaten en begraven in de woestijn rond New Vegas na een confrontatie met een aantal duistere figuren. Een robot genaamd Vincent graaft je uit en neemt je mee naar een dorpje dat rechtstreeks uit het Wilde Westen had kunnen komen.<br/><br/>Jammer genoeg krijg je, zodra je de deur opent om voor het eerst de Californische postapocalyptische lucht weer in te snuiven, een shot dat niet echt speciaal meer is als je Fallout 3 gespeeld hebt. Het meest memorabele moment uit deel drie is de eerste keer dat je buiten de Vault treedt, waar je ogen vervolgens langzaam aan de felle zon wennen en je een uitgestrekte wereld ziet die volledig naar de knoppen is. Precies hetzelfde proberen ze in Fallout: New Vegas, maar het bijzondere is er vanaf en de blik over het dorpje is helaas niet even indrukwekkend als het vergezicht uit Fallout 3.<br/><br/>Dat daargelaten voelt het verder allemaal toch wat nieuwer en frisser aan dan verwacht. Obisidian heeft duidelijk een aantal verbeteringen kunnen doorvoeren. Neem de eerste echte missie die je krijgt in het dorpje: een geliefde dorpsbewoner is ondergedoken en wordt gezocht door een norse en guur uitziende man die fysiek geweld niet schuwt. Je krijgt de keuze om samen met deze man de dorpsbewoner te zoeken, waardoor je een wit voetje haalt bij hem en zijn kameraden, maar het dorp verder niks meer met je te maken wil hebben of juist vice versa.<br/><br/>Oké, tot zo ver nog weinig nieuws. Zodra je echt met de missie aan de slag gaat verandert dat. Ik koos ervoor om de ondergedoken dorpsbewoner te gaan helpen. Zijn buurtgenoten boden direct hulp aan door mee te vechten tegen de groepering die hem zoekt, dynamiet mee te geven of me juist in medicijnen te voorzien om verwondingen tijdens het gevecht te kunnen helen. Het is volledig aan jou om te bepalen hoeveel hulp je aanneemt. Vereiste is wel dat je weet hoe je met de geboden goederen en mensen omgaat. Het is goed om te zien dat om iemand te overtuigen je in plaats van een bepaalde kans hebt om dit te laten slagen, het nu volledig afhankelijk is van de hoogte van je charisma. Hetzelfde geldt voor het dynamiet: wil je de eigenaar ervan overtuigen dat je goed met het spul overweg kunt, heb je wel enige kennis van explosieven nodig.<br/><br/>Als de dorpsbewoner succesvol beschermt is en je het uitschot eens flink in het Amerikaanse zand hebt laten happen, komt een andere nieuwigheid om de hoek kijken. Prompt verschijnt in beeld dat je reputatie met beide groeperingen positief dan wel negatief is veranderd. Dit heeft als bijkomend effect dat mensen je korting geven en van andere goederen voorzien of je juist een kogel door de kop knallen als je het waagt bij ze in de buurt te komen. Hoe ver dit wordt uitgewerkt was helaas nog niet te zien, maar het klinkt in ieder geval veelbelovend.<br/><br/>Na de bedankjes van het volk in ontvangst te hebben genomen, verlaat je het dorp om op zoek te gaan naar de schavuiten die geprobeerd hebben jou om te leggen. Je merkt direct dat alles levendiger is: er is meer flora, bezienswaardige plekken en vooral vijanden. Enerzijds is het interessant dat er meer te doen lijkt, maar vooralsnog miste ik een beetje de Fallout-vibe. Alles hoort namelijk helemaal naar de haaien te zijn, maar het enige waar dit echt het geval is, is de kapotte weg en het enigszins geruïneerde landschap. Dorpjes zijn redelijk intact gebleven en er is veel volk op de been, dus je krijgt niet het gevoel dat bijna iedereen ooit door een nucleaire oorlog van de kaart geveegd is.<br/><br/>Gelukkig hoeft dat niet te betekenen dat de rest van de game ook zo is. In dat uurtje speeltijd heb ik slechts een tweetal dorpjes kunnen bezoeken, dus het grootste deel van de game kan altijd nog bewijzen dat de postapocalyptische sfeer nog altijd in zeer grote mate aanwezig is. Gelukkig waren alle andere aspecten die een game als Fallout: New Vegas zo goed maken rijkelijk aanwezig.
Na Fallout 3 mogen we weer in het universum van Fallout duiken om ons onder te dompelen in een wereld vol vernietiging, agressie, egoïsme en angst. Fallout New Vegas bouwt voort op de fundamenten van Fallout 3, maar er wachten natuurlijk nieuwe avonturen en er is veel te verkennen. Wie weet zitten er ook wel genoeg vernieuwingen in om je daadwerkelijk het gevoel te geven een volledig nieuw Fallout-deel te spelen. We komen er maar op één manier achter: op naar de Mojave Wasteland!<br/>Wanneer Bethesda een game maakt, dan kun je er blind op vertrouwen dat hij minstens net zo goed wordt als hun vorige game. Toegegeven, ze spelen het best veilig door telkens dezelfde soort games te maken, waarbij hooguit de wereld waarin het zich afspeelt je tegen kan staan (Middeleeuws Oblivion vs futuristisch Fallout 3). Ontwikkelaar Obsidian Entertainment daarentegen heeft een minder stevige reputatie. Technisch zijn hun games niet altijd in orde en het bedenken van eigen games is ook niet hun sterkste punt (Alpha Protocol bijv.), toch hoef je hier nergens voor te vrezen. Sowieso is Obsidian Entertainment inhoudelijk altijd erg goed geweest in het voortzetten van bestaande series (KOTOR, Neverwinter Nights) en in het geval van Fallout is er nog een extra reden om er vertrouwen in te hebben. Bij Obsidian werken namelijk ook voormalige werknemers van Black Isle Studios. Jawel, het team achter de eerste twee Fallout-delen dus.<br/><br/>recensie van Fallout: New Vegas<br/><br/>Dat het een mix geworden is van de talenten van al deze groepen zie je aan alles af. Hoewel de gebruikersinterface en de game-engine vrijwel identiek zijn aan wat Bethesda voor Fallout 3 heeft gecreëerd, zijn de omgevingen duidelijk nieuw, maar wel gebaseerd op Fallout en Fallout 2 (Obsidian en voormalig Black Isle). De manier waarop je de game speelt en de wereld benadert is bedacht door Bethesda en hier en daar uitgebreid door Obsidian, en verhaaltechnisch klopt alles vrijwel perfect binnen het Fallout-universum. Daarnaast is ook de muziek een mengelmoes geworden tussen de muziekstijlen van de eerdere drie delen, waardoor het wel een eigen sfeer krijgt, maar nog steeds heel herkenbaar is.<br/><br/>Nadat in de verschillende Fallout-games zowel Californië als Washington al uitgebreid verkend werden, is het nu de beurt aan de staat Nevada. Hier bevindt zich de Mojave-woestijn met daarin niet alleen prachtige, grote open vlaktes tussen bergwanden en ravijnen, maar ook gokstad Las Vegas (heet hier nu New Vegas) en de indrukwekkende Hoover Dam. New Vegas is de grootste, meest intacte nederzetting in het gebied en doordat de gokpaleizen daar nog open zijn is het natuurlijk ook een enorme bron van inkomsten. De Hoover Dam is zelfs nog belangrijker omdat het een immens groot reservoir aan schoon drinkwater vasthoudt en daarnaast ook de gehele regio van stroom kan voorzien. Er zijn dan ook meerdere facties die graag deze twee plekken in handen zouden hebben en je zult tijdens je avonturen dan ook zeker met deze machtsstrijd te maken krijgen. Maar als je met je avontuur begint heb je nog andere problemen...<br/><br/>Zoals je misschien weet, begint de game met jouw dood. Echt dood ben je natuurlijk niet, want meer dan veertig uur lang tegen een grafsteen aan kijken gaat immers vervelen, maar met een kogel in je hoofd lig je toch echt onder de zoden. Net op tijd word je gered door een mysterieuze cowboyrobot, die je naar de lokale arts brengt. Behalve dat je neergeschoten bent voor een pakketje dat jij als koerier aan het bezorgen was, weet je verder helemaal niets. Een goede reden dus om met een glimlach op het gezicht al moordend en plunderend door Nevada te trekken in een zoektocht naar de verantwoordelijken.<br/><br/>Al vroeg vraagt de game of je de Hardcore Mode wilt inschakelen. Schakel je deze spelmodus in, dan moet je rekening houden met het feit dat je in een woestijn uitdroogt en dat je ook voldoende voer binnen krijgt. Daarnaast heeft alles wat je draagt gewicht (dus ook ammunitie) en kun je niet langer direct van wonden genezen door medicijnen te gebruiken, maar moeten ze de tijd krijgen om in werking te treden. Nu klinkt dat misschien allemaal heel erg taai, maar dat valt reuze mee. Als je alert genoeg bent om voortdurend om je heen te kijken op zoek naar vijandige beesten en wat al niet meer, dan valt het je ongetwijfeld ook snel genoeg op wanneer je weer wat moet drinken of eten. De enige reden waarom ik hem zelf uitgezet heb is omdat ik al die mooie spullen die ik op de lijken van mijn vijanden of in de ruïnes van allerlei gebouwen aantrof niet meer mee kon nemen omdat al m’n kogels, drinkwater en eten al zwaar genoeg waren. In dit soort games is het erg lastig te ontkomen aan enige vorm van verzamelwoede en dan kan je er serieus goed chagrijnig van worden als je toffe spullen moet laten liggen. Niet gevreesd, je kunt de Hardcore Mode altijd uitschakelen (of weer inschakelen als je het toch nog een keer wilt proberen), maar dan loop je wel een ‘beloning’ mis als je de game uitspeelt.<br/><br/>Met enorme open vlaktes voor je en interessante bouwwerken in de verte weet je dat je weer mag gaan verkennen tot je een ons weegt (je bent tenslotte niet voor niets een “wasteland wanderer”) . Heb je Fallout 3 uitgebreid gespeeld dan denk je nu misschien: “Ja maar jongens, been there, done that.” Toegegeven, dat idee kreeg ik zelf ook heeeel even. Totdat je daadwerkelijk verder kijkt dan ’je neus lang is en je de ene na de andere toffe locatie ontdekt. Natuurlijk is de omgeving met zijn blauwe luchten, woestijnplanten en –dieren, bergen en ravijnen al nieuw, verfrissend en uitdagend. Toch wordt het pas echt weer verslavend wanneer je de eerste paar nieuwe locaties (en bijbehorende quests) ontdekt. Zo is er in ieder dorpje wel weer een interessante keuze te maken die in de smaak zal vallen bij één of andere groepering, zijn er allerlei toffe personages te ontmoeten en is er weer volop moois te verzamelen in de vorm van wapens, bepantsering of gewoon goodies. Een paar voorbeelden van de dingen die je tegenkomt: een vluchtelingenkamp waar je de bevolking kunt redden of laten stikken, ondergrondse bunkers die een bizar geheim kennen, een golfterrein naast een enorm meer waar je rekruten van een leger kunt trainen of de immense Hoover Dam die de gehele regio van stroom voorziet. Inhoudelijk hoef je nergens bang voor te zijn, de game biedt zeer diverse locaties en quests, die vaak zeer goed uitgewerkt zijn en interessante gevolgen hebben. In dat opzicht is de game minstens net zo sterk als Fallout 3.<br/><br/>Wat de game echter ook meegenomen heeft uit Fallout 3 zijn de kleine foutjes en slordigheden. Zo heeft ondergetekende een keer gezien hoe een hele kolonie aan mieren de lucht in leken te lopen terwijl ze wel normaal vooruit bewogen. Of een hond die om onverklaarbare reden op twee meter hoogte in de lucht stond. Ook zijn we een keer teamgenoten kwijtgeraakt door te snel door te lopen, om er in het volgende dorp pas achter te komen dat ze weg waren. Wie veel Bethesda-games speelt weet dat er dit soort gekkigheden erin sluipen, wat ook niet gek is bij open wereld-games, maar het is wel kwalijk dat Obsidian een kant-en-klaar game-engine-pakket heeft gekregen en daar vervolgens niet eens aan gesleuteld heeft. Het blijft namelijk niet alleen bij gekke gedragingen van computergestuurde personages, ook grafisch kom je hier en daar een kleine glitch tegen of zelfs een korte beeldvertraging.<br/><br/>Ze hebben misschien niets gerepareerd, maar wel nog een aantal toffe dingen toegevoegd. Zo kun je nu via een draaiwiel commando’s geven aan je teamgenoten (Blijf in de buurt, gebruik een ander wapen, laat zien welke spullen je meedraagt, et cetera), in plaats van voor een goed gesprek met ze te moeten gaan in het heetst van de strijd. Wil je nog steeds theeleuten met ze dan kan dan ook nog steeds, deze optie zit ook in het draaiwiel. Het is zeker aan te raden om je te verdiepen in de teamgenoten die je kunt verzamelen, ze hebben vaak een eigen achtergrondverhaal met speciale quests die weer extra spullen of vaardigheden opleveren. Wat bovendien ook heel tof is aan die teamgenoten is dat ze nu een stuk nuttiger in te zetten zijn. In Fallout 3 was iedere teamgenoot gelijk aan de andere en waren alleen de wapens die ze bij zich droegen anders. Nu hebben ze ook echt eigen vaardigheden. Zo liep ik standaard rond met onder andere een voormalige militair en scherpschutter, waardoor ik vijanden op grote afstand al kon zien en ze vaak op nog geen vijftig meter afstand van mij konden komen voordat hij ze al te pakken had.Conclusie: Alles bij mekaar is Fallout New Vegas zeker de moeite waard en kun je er net zo veel van genieten als van Fallout 3. Hoewel het jammer is dat er niet meer moeite gestoken is in het verbeteren van de schoonheidsfouten van dat deel moet het de game ook niet al te zwaar aangerekend worden. Op sommige punten heeft Obsidian echt een eigen draai aan de game weten te geven en waar ze dat niet doen, weten ze in ieder geval de kwaliteit te halen van het voorbeeld dat ze gevolgd hebben. Ja, het is voor een groot deel fanservice, want het is gewoon veelal meer van hetzelfde. Meer van hetzelfde is in dit geval echter niet negatief bedoeld en de game heeft genoeg eigen gezicht om ook spelers van Fallout 3 met liefde weer te laten beginnen aan een nieuw avontuur in verzengende hitte van de Mojave Wasteland.