Floris van Rosemondt is de erfgenaam van een riddergoed dat ligt op de plaats waar het hertogdom Gelre grenst aan het bourgondische rijk van Filips de Schone (1478 1506). Karel van Gelre, de buurman van Filips, is er constant op uit meer land te veroveren, hierbij gesteund door het huurlingenleger van Maarten van Rossem. Tijdens zijn reizen door het verre oosten is ook het landgoed van Floris ten prooi gevallen aan de veroveringsdrift van Karel van Gelre. Gesteund door de Indische fakir Sindala, die geheimzinnige krachten bezit, laat Floris het er niet bij zitten en sluit zich aan bij Filips.
Recensie(s)
2003 zal niet Johan Nijenhuis' favoriete filmjaar worden. Zelfs gegarandeerde hits als Ellis in Glamourland (die heel leuk was) en Snowfever (die heel wat minder leuk was) presteerden onder de maat.<br/>Maar alles kan nog goed komen met NL Film. We krijgen immers Floris nog. Toch?<br/><br/>Tja, wij durven allang niet meer ons hand in het vuur te steken voor een Hollandse bioscoophit. Wat we wel kunnen doen is luid roepen dat de mensen naar Floris móeten. En dat doen we niet als vriendendienst: Floris is gewoon een bijzonder leuke en inventieve jeugdfilm geworden. De casting van Michiel Huisman bleek de enig juiste, terwijl Birgit praktisch elke scène steelt waarin ze zit. Er wordt gevochten, gedraafd en een beetje gevreeën. Er zijn domme mannen, sterke vrouwen en volop vieze ziektes. En na anderhalf uur ben je een stuk wijzer geworden over een roerige periode uit de vaderlandse geschiedenis.<br/><br/>Wie we niet krijgen is Rutger Hauer, opa Floris die inmiddels het tijdelijke voor het eeuwige heeft verruild. Zijn zoon (de altijd inzetbare Victor Löw) is al net zo'n houwdegen, maar zíjn zoon Floris III (Huisman) wil liever acteur worden. Dat walgelijke woord kan pa niet eens over zijn lippen krijgen, en dus doet hij maar gemakshalve of hij helemaal geen kind heeft. Maar vader kan maar wat blij zijn met zo'n jongen die achter zijn rug om het relikwie probeert terug te krijgen waarmee het huis van Gelre de oorlog tegen Bourgogne kan winnen.<br/><br/>Schrijver Gerard Soeteman weet meesterlijk historische feitjes om te vormen tot geslaagde grappen. Zo helpt Floris de Friezen aan hun doorlopers, en wordt het roken van hennep geïntroduceerd in de lage landen. Ondertussen houdt regisseur Jean van de Velde het tempo hoog. De enige kritiek op de film zou kunnen zijn dat er soms wel erg veel langs komt suizen. Maar dat zijn luxeproblemen: Floris is deze kerst het beste bioscoop-alternatief in de Nederlandse taal. En een beetje de Friese.<br/><br/>© Copyright Preview Filmmagazine BV