Bayonetta

Recensie(s)

Topgames, daar draait het in de gameswereld allemaal om. Het zijn de aankondigingen van de grote uitgevers die onze aandacht trekken, het zijn de nieuwtjes die we het meest interessant vinden, het zijn de releasedata waar we het meest naar uitkijken en uiteindelijk hopen we dat de game de verwachtingen waar kan maken. In de serie ‘Checkpoint’ volgen we de topgames op de voet en brengen we jullie op de hoogte hoe het met de game staat. Vandaag een update over Bayonetta!

Over BayonettaIn Bayonetta kruipt de speler in de huid van de gelijknamige heks, maar dan wel één die er mag zijn. Onze heks heeft een bips om op te slaan, een strak huidje om blij te verbleken en twee memmen om u tegen te zeggen. Daarmee paradeert ze niet over de plaatselijke woonboulevard, maar gaat de strijd aan met alle vervelende Engelen die er op de wereld te vinden zijn. Daarmee lijkt Bayonetta de tegenhanger te zijn van Devil May Cry, waarbij het met een man opneemt tegen een groot aantal demonen. Het grote voordeel aan Bayonetta is dat de ontwikkelaar lekker los kan gaan met het kleurgebruik in het spel, om op die manier iets unieks neer te zetten. Daarnaast is het gewoon een zeer actievolle game, met veel verschillende soorten, speciale, aanvallen.

Wat hebben we gezienDe laatste keer dat we het over Bayonetta hadden, was op 18 maart. Toen hadden we een korte demo van de game mogen spelen en hadden we te maken met veel verschillende scènes die nog niet af waren. Wel was de actie al moddervet. Sinds die tijd zijn er een aantal nieuwe dingen naar buiten gekomen. Zo weten we nu dat de ontwikkelaar van de game een fetish heeft voor billen, wat in één klap een hoop verklaard. Verder heeft de ontwikkelaar niet stil gezeten en een hoop video’s vrijgegeven. Kijk hier bijvoorbeeld hoe intens de verschillende gevechten kunnen zijn of geniet hier van de cinematics. Tevens zijn er twee kleine, korte gameplayvideo’s vrijgegeven die je hier en hier kunt bekijken.

Natuurlijk schitterde de game op de E3, waar bezoekers openbaar met Bayonetta aan de slag konden. Daarbij viel op dat de moeilijkheidsgraad van het spel goed te doen was en geen Ninja Gaiden-praktijken opleverden. Gamers stonden met een grote glimlach op hun gezicht te spelen en daarom is het ook niet gek dat de game bij een aantal internationale sites in de prijzen viel, vooral in het actie-genre deed de game het goed.

Hoe denken we over de gameVanaf het moment dat we Bayonetta zagen, werden we verliefd. De speelsessie versterkte dat absoluut en ook op de E3 was het weer genieten geblazen. De actie is gewoon heel erg goed en daar zal waarschijnlijk zo blijven. Als we een vraagteken zouden moeten zetten, dan plaats ik die bij het verhaal. Ik hoop dat de game zich niet al te serieus neemt en de over de top scènes tot en met het einde door gaat zetten. Geen gezeur over liefde in Bayonetta als het aan mij ligt.

Wat vinden bezoekers ervan?En dan komen we bij het leukste gedeelte van de ‘Checkpoint': de reacties van de bezoekers. Zonder het waarschijnlijk zelf te weten hebben jullie jezelf getrakteerd op eeuwige roem op InsideGamer met jullie reacties op deze game.

De positieve reacties Tsjappie

hehehehe er verscheen wel een glimlach op mijn gezicht, alleen weet ik niet of dat door de heerlijke actie kwam, of door die bril in combinatie met dat vreselijke muziekje...;) maar al met al ziet het er wel grappig uit. 7threst

Grappig, al die leden die lopen te zeiken over "DMC-clone" blablabla. Wellicht is het diegene die ook het originele DMC bedacht heeft die achter deze game zit? Verder ziet het er vet uit! Must have!

DownTown

Ik vindt het wel een bruutje game! Ook al is het wel een dmc clone. Maar weetje? Ninja gaiden is dat ook! Of is dmc een clone van het ninja gaiden concept? Maar iig imo kan er nog wel een serie aan die reeks toegevoegd worden zonder dat het teveel van het goede wordt!

De negatieve reacties MR aPp3lFlapP3L

Sorry, maar deze game is gewoon ruk. Ten eerste is het compleet gestolen van DMC en ten tweede als je al zo'n type game wilt wacht je toch gewoon tot God of War 3, die is vele malen beter en bruter....... watervalt

Devil May Cry met een stringetje en die bril dan ....... wtf.

Over the top eindbazen. Nee, dank je de koekoek.

Brolando Mwah was erg benieuwd naar deze game! Nu ik dit echter heb gezien denk ik dat ik hem niet zal spelen. Dan houd ik het liever bij Devil May Cry

Heb jij zelf ook iets te melden over Bayonetta? Laat het ons dan weten via het welbekende reactievlak hieronder. De game zelf staat op dit moment gepland voor een release op 10 januari 2010. Men heeft besloten de game iets uit te stellen om de concurrentie van het najaar uit de weg te gaan.

Ik weet niet wat het is, maar ik heb vroeger altijd geleerd dat heksen lelijke wijven waren, met puntneuzen, vieze pukkels en lang grijs haar. Vandaag de dag is dat allemaal blijkbaar heel anders. Zo zijn er moderne heksen als schrijfster en columniste Susan Smit. Zij houdt zich bezig met hekserij, maar ziet een heks eerder als “ziener, heler, priesteres, wijze vrouw”. Nou, mevrouw Smit lijkt in de verste verte niet op een heks zoals ik dat altijd geleerd heb hoor! Om nog maar te zwijgen over de nieuwste game van SEGA. Daarin zijn heksen vrouwen met lange benen, prachtige rondingen, volle lippen en een magisch bos haar dat in draken transformeert…

Bayonetta draait om de gelijknamige hoofdpersoon en daarmee maken wij kennis met een nieuw gamepersonage dat nu al één van de tofste nieuwkomers van dit jaar is. Bayonetta heeft stijl en elegantie, ze heeft schijt aan haar hemelse vijanden (ook al zijn ze van het formaatje slagschip) en wanneer ze met mannen praat, heeft ze het de hele tijd over over foreplay, doing ‘it’ en pillow talk… in de figuurlijke zin uiteraard. Misschien moet je een beetje van de toch wat absurde Japanse stijl houden, maar gamers die de stijl van Danté (Devil May Cry) kunnen waarderen, zullen Bayonetta ook absoluut in hun harten sluiten.

Nu we het toch over Devil May Cry hebben, Bayonetta lijkt in veel opzichten op die serie. Dat is ook niet meer dan logisch aangezien de game is ontwikkeld door Platinum Games, met aan het roer Hideki Kamiya, de geestelijk vader van Devil May Cry en Viewtiful Joe. Dat is vooral te zien aan de vlotte gameplay waarbij aanvallen met geweren en mêleewapens snel worden gecombineerd. Ook het universum waarin Bayonetta zich afspeelt doet denken aan dat van Devil May Cry. Van de bizar vormgegeven vijanden en de religieuze invloeden tot de gotische omgevingen en het bij vlagen verwarrende verhaal.

Jaren geleden bestonden er twee sektes die samen het verloop van de geschiedenis aanschouwden en in balans hielden. Dit waren de Umbran Witches, aanhangers van het duister, en de Lumen Sages, aanhangers van het licht. Samen beheerden zij een kostbare schat, maar toen deze schat verdween ontstond er een langdurige oorlog die uiteindelijk resulteerde in de heksenjacht en de ondergang van de Umbran Witches. Zo’n vijfhonderd jaar later wordt Bayonetta ineens wakker op de bodem van een meer, met geen enkele herinnering over hoe ze daar terecht is gekomen. Gelukkig weet ze nog wel dát ze een heks is en veel belangrijker: hoe ze een stevig staaltje engelenkont moet schoppen.

Bayonetta heeft een hoop middelen om haar vijanden te bestrijden in haar zoektocht naar haar verleden. Ten eerste beschikt ze over vier geweren, waarvan er twee aan haar hoge hakken zijn bevestigd. Het aantal combo’s dat hier mee uitgevoerd kan worden is ongeëvenaard en loopt waarschijnlijk in de honderden. In de loop van het spel is het mogelijk om nieuwe wapens te kopen (raketwerpers voor aan je schoenen, boo-ah!) en ook laten vijanden geregeld hun wapens vallen zodat jij er gebruik van kunt maken.

Maar een rot load aan combo’s maakt een game nog niet per se goed. Gelukkig zorgt de rest van de uitgekiende gameplay daarvoor. Ten eerste is er de slimme manier waarop Platinum Games het ontwijken heeft aangepakt. Door op het allerlaatste moment een aanval te ontwijken, wordt ‘Witch Time’ geactiveerd. Het scherm wordt dan paars en de tijd verloopt even in slow motion waardoor je volledig op de vijand los kunt gaan. Maar het zijn vooral de vloeiende controls waarmee je Bayonetta bedient. Stel je de volgende situatie voor: je voert een combo uit op vijand A, ontwijkt de aanval van vijand B, schopt vijand A de lucht in, switcht naar je katana om vervolgens vijand B aan te pakken en hem als genadeklap met zijn harses in een guillotine te trappen. Dit soort snelle manoeuvres is makkelijk om op te pakken, maar naarmate de vijanden sterker worden een flinke uitdaging om te masteren.

De vijanden zijn er in alle soorten en maten, en hier en daar wil dat nog wel eens wat chaotische taferelen opleveren. Doordat er vaak een hoop grafische effecten door het beeld vliegen (bloemblaadjes, projectielen, klokwijzers, reusachtige laarzen) wil het overzicht nog wel eens verdwijnen. En hoewel er een knop is om op een vijand te locken, had ik toch graag gezien dat de camera (zeker in het geval van één enkele vijand) automatisch de vijand in beeld zou brengen. Gelukkig komt dit gebrek aan overzicht slechts zelden voor en is het een minuscuul smetje op de verder uitstekende gameplay.

Een heks zou een heks niet zijn als ze niet over enkele magische krachten zou beschikken en mijn god, wat komen die krachten op heerlijke wijze tot uiting in Bayonetta. Zo kan Bayonetta transformeren in een zwarte panter of een raaf (leuk en aardig), maar veel interessanter wordt het tijdens de eindbaasgevechten. Heb je deze vaak reusachtige beesten voldoende schade toegebracht, dan kan er een ‘Climax-move’ uitgevoerd worden. Hierbij laat Bayonetta haar eigen hoofdhaar, dat tevens fungeert als haar outfit, in verschillende wezens transformeren die vervolgens op bloederige wijze afrekenen met de vijand. Laat het even tot je doordringen: een vrouw wiens kleding uit haar eigen hoofdhaar bestaat die dus vrijwel naakt een demon, bestaande uit datzelfde haar, aanschouwt… dat kan ook alleen maar in Japan bedacht worden.

Conclusie: Bayonetta is de perfecte evolutie van Devil May Cry en laat dat vooral zien door de combat tot in de puntjes te verfijnen. De controls zijn zo soepel als een Aziatische masseuse en met de talloze combo’s kun je er uren op los experimenteren. De eindbaasgevechten doen wat ze moeten doen en eindigen in de meest briljante en tegelijkertijd wazige finishing moves die ik in tijden heb gezien. Het blijft echter een game met een Japanse vibe en die moet je als gamer kunnen waarderen. Doe je dat, dan is dit de beste actiegame die je momenteel in huis kunt halen.