Grand Theft Auto - Liberty City Stories

PEGI-leeftijd

Verpakking

DVD-doos

Introductie

december 2005

EAN

5026555280174

Categorieën

Platform > PSP > Actie
Platform > PSP > Race

Magazine review
Beoordeling: 82

Liberty City Stories neemt je terug naar New York zoals de makers van het revolutionaire GTA III in 2001 die stad zagen. Deze keer is het jaar 1998, en jij speelt Tony Cipriani, een terugkerende maffiaman die werkt voor Salvatore Leone. Je bent overigens net op tijd terug, want de Leone 'familie' krijgt het hard te verduren. Terwijl je jezelf bevestigt als de rechterhand van Salvatore, zal je bendeoorlogen beginnen (en bloedig) eindigen met andere maffiafamilies, een paar triaden (de Chinese variant), de Yakuza (de Japanse variant) en een paar andere oude bekenden.
Als je vertrouwd bent met de misdaadorganisaties uit de voorgaande drie GTA games zal je zelfs een paar namen en gezichten herkennen. Dat is op zich niet slecht, want het verhaal in Liberty City Stories zelf is niet zo krachtig als dat van zijn consoletegenhangers. Er gebeurt gewoon te weinig en zelfs de tussenscènes rond belangrijke plotmomenten brengen daar jammer genoeg weinig verbetering in. De missies blijven allemaal een beetje op het ondertussen bekende pad en hier vind je helaas geen heugenswaardige gestoorde types zoals de hippie Truth uit San Andreas of Steve Scott, de pornoregisseur uit Vice City - om wat afwisseling te brengen tussen de toch wat saaiere maffia-personages.
Als je je aan de missies houdt en daarnaast niet te veel rondklooit, kan je de story mode in een twaalftal uurtjes uitspelen, maar dan zal de 'game-progress' meter je vertellen dat je nog maar op 40% zit van alles wat dit game te bieden heeft. Er zijn immers weer tal van zijdelingse, optionele missies zoals rampage, pizza delivery, vigilante, taxi-service en ambulancemissies. Je kan rinkelende straattelefoons opnemen om erachter te komen waar er illegale races gehouden worden, je kan wagens en motors verkopen door ze te testrijden voor eventuele klanten en daar bovenop zijn er nog 100 verborgen items te vinden. Als je al deze dingen die voor het hoofdverhaal niet van belang zijn toch wil zien en spelen, dan ontdek je een heleboel meer van de speelwereld en de wagens waarmee je er doorheen kan scheuren.
De laatste jaren warden de missies in Grand Theft Auto games alsmaar complexer, maar gelukkig ook iets makkelijker. De missies in Liberty City Stories zijn eerdereenvoudig van opzet. Meestal krijg je één duidelijke opdracht zoals een bepaalde wagen stelen en hem dan naar een bepaalde plaats racen zonder hem te beschadigen, of een paar vijandelijke bendeleden uitschakelen en hun favoriete tank opblazen. Een handjevol missies zijn al iets creatiever, maar op een bepaald moment is het wel alsof je steeds weer dezelfde drie soorten doorspeelt. De missies waar gevochten moet worden lijken ons iets taaier dan die waar je moet racen, maar dat kan met het aansturingsysteem te maken hebben. Het vastlocken op tegenstanders is altijd al wat 'apart' geweest in deze reeks, maar als je daar nog eens een heel vreemd aanvoelende manier om van doelwit te wisselen (links en rechts op je D-pad) aan toevoegt, kan het de eerste uurtjes behoorlijk frustrerend worden. Wanneer je een hele reeks vijanden om zeep moet helpen – en het is mogelijk – dan raden we je aan om ze zoveel mogelijk van op grote afstand neer te leggen, met een scherpschuttergeweer bijvoorbeeld.
De wapens in Liberty City Stories zijn wat je kan verwachten in een GTA game. Je begint met pistolen en naarmate je vordert zal je steeds krachtiger hardware buitmaken op de vijand. Je kan slechts één wapen van elke soort bijdragen, maar haast elke munitie die een slachtoffer laat vallen past in elk wapen. Dit is ongeveer hetzelfde systeem als in GTA III met sommige (maar niet alle) extra's uit Vice City eraan toegevoegd. Zo zijn er motors om op te rijden en zal je je kledij kunnen aanpassen (hele outfit, geen onderdelen zoals in San Andreas). Je zal af en toe zij aan zij vechten met andere gangsters in dienst van Leone, maar je kan ze geen commando's geven. Dat is jammer, want ze lopen al te vaak tegen muren aan.
Een van de sterkste punten van de GTA reeks is altijd het gevoel van vrijheid geweest. Vrijheid om wanneer je maar wil keet te schoppen, dingen te vernielen, auto's te stelen enzovoort. Het helpt het verhaal niet verder, het is geen missie, maar het is wel fun. Je kan gewoon je wapen laden, op alles wat beweegt schieten en daarna in een gestolen wagen trachten te ontsnappen van een steeds sterker wordende arm der wet. Wel dat is allemaal mogelijk in deze Liberty City Stories. Geen kleine prestatie om deze gameplay over te brengen naar een handheld console, ook al zijn er hier en daar toegevingen gedaan. Zo is de politieaanwezigheid veel kleiner. Er zijn nog wel helikopters, maar het game lijkt een te grote toevloed van flikken te verhinderen om de framerate aan de gang te houden. Je kan er deze keer dus in slagen om alle agenten in je onmiddellijke omgeving neer te knallen, zonder dat hun collega's een seconde later al op je nek zitten. Een ander technische beperking is dat wanneer je in en uit een wagen stapt, het spel een secondje blijft hangen om de audio van het radiostation te laden (of weer uit te schakelen). Dit maakt het uit een beschadigde wagen duiken om – omringd door agressieve politiemannen – een nieuwe te carjacken, al veel minder interessant. Wel sterk is dat er een grote variatie aan voertuigen in deze Liberty City Stories zit en dat ze elk hun eigen rijgedrag tonen.
Als er één ding Liberty City Stories doet opvallen tussen zijn console voorgangers dan is het de ondersteuning voor multiplayersessies. Je kan met z'n zessen aan de slag in een handjevol basismodes zoals varianten op 'deathmatch', 'capture the flag' en 'king of the hill'. Er zijn teamgames en ieder-voor-zich modes en je zal meer (in multiplayer) speelbare personages en locaties unlocken naarmate je vordert door het single playergame. Je kan gewoon met z'n tweeën spelen, maar de uitgestrekte speelwereld maakt dit vaak nogal saai, met meer is beter.
Liberty City Stories ziet er geweldig uit voor de PSP en de makers zijn heel ambitieus geweest. Sommige onderdelen zien er misschien niet zo geweldig mooi uit en de framerate durft wel eens onderuit gaan, maar het spel slaagt er meestal wel in om je een goed gevoel van snelheid te geven als je aan het racen bent. De spelpersonages zijn redelijk gedetailleerd uitgevoerd en van degelijke animaties voorzien. De pop-up van gebouwen als je in een rotvaart doorheen de weidse speelwereld scheurt is ondertussen standaard voor de reeks maar daarom nog steeds niets om aan te moedigen. Wanneer er heel af en toe plots een wagen op het wegdek voor je tevoorschijn springt is dat natuurlijk een allesbehalve aangename verrassing. Toch kan je niet anders dan onder de indruk zijn van de manier waarop een zo grootste speelwereld naar een handheld vertaald wordt. Het feit dat de laadtijden binnen de perken blijven maakt deze prestatie nog eens extra knap.
Ook de audio laat zien dat de PSP niet hoeft onder te doen voor de 'grote' consoles. De tussenfilmpjes zitten boordevol dialoog en in de wagens krijg je weer een hele reeks radiostations die ongeveer elke muzieksmaak bevredigen of je plat doen gaan van het lachen met hun talkshows en reclameboodschappen. Je kan ook je eigen soundtrack samenstellen door met een door ontwikkelaar Rockstar zelf gemaakt tooltje. Dit lukt echter enkel met gewone cd's dus je eigen mp3 collectie is hiervoor niet aanspreekbaar – toch wel wat vreemd en onhandig voor een handheld die ook als mp3 speler te gebruiken is.
Als jij het soort gamer bent dat zijn PSP games in grote langdurige doses tot zich neemt, dan zal je geen al te groot probleem hebben met de taaiheid en opnieuw-laden-na-falen aanpak van deze Liberty City Stories. Voor die 'gebruikers' die hier en daar een paar minuutjes GTA wil scoren, is het al veel minder geschikt vermits er geen in-missie checkpoints zijn en er nog steeds gesaved moet worden in zogenaamde safe-houses. Gelukkig is er een sleep mode, zodat je het game niet volledig opnieuw moet laden als je even gestopt bent met spelen. Het is ook goed om weten dat hoewel het schijfje vrijwel de hele tijd draait, dit je batterij niet noemenswaardig sneller leegmaakt dan andere PSP games.