James Cameron's Avatar - The Game

Recensie(s)

Toen regisseur James Cameron in 1997 met Titanic misschien wel zijn grootste succes vierde, lag een script voor de film Avatar al klaar. Het zou echter nog meer dan tien jaar duren eer de technologie voldoende was ontwikkeld om het ambitieuze science fiction-project te realiseren, en tot 18 december 2009 duurt het tot de film daadwerkelijk in de bioscoop draait. Op de E3 kreeg ik alvast een bijzonder voorproefje op de bijbehorende game.

Bijzonder, omdat ik voor aanvang van het vertonen van de gameplaybeelden een 3D-zonnebril op moest zetten om de wereld van Avatar op een speciaal 108” groot scherm te beleven. De game, door Ubisoft gelijktijdig met de film ontwikkeld, liet daardoor een aparte indruk achter zoals ik die nog niet mee heb gemaakt in een game.

Avatar speelt zich namelijk af op de wonderbaarlijke planeet Pandora, vol met kleurrijke jungles van buitenaardse schoonheid en levensvormen met de meest bizarre uiterlijke kenmerken. Ik werd meegezogen in een bos, bestaande uit bomen van honderden meters hoog, waarbij de speler geen enkele plant kan vertrouwen. Deze wereld, waar de mens geen moment veilig is, vormt de setting van zowel de film als de game, waarbij de laatste overigens niet letterlijk het verhaal van de eerste volgt.

De film draait om oorlogsveteraan Jake, die tot zijn middel verlamd is en in een rolstoel zit. Hij krijgt de kans om zijn handicap te doen vergeten door zijn Avatar – een soort reïncarnatie, je ziel – te verplaatsen in een lichaam van een soldaat op een mijnkolonie op de planeet Pandora. Pandora is rijk aan grondstoffen, maar erg gevaarlijk voor de mens door, zoals gezegd, de onherbergzame natuur en ook de zuurstofloze atmosfeer. Om te kunnen overleven heeft men een soort hybrides tussen de mens en de plaatselijke levensvorm, de Na'vi, gecreëerd. De Na'vi zijn niet zo blij met het plundergedrag van de mens en voelt zich bedreigd. Zo ontstaat een ware oorlog op Pandora, waarbij Jake (in de film) er uiteindelijk voor kiest zijn Avatar in een Na'vi-lichaam te implementeren en aan de kant van het verzet mee te strijden.

In de game staat dit persoonlijke verhaal minder centraal en kun je gewoon aan de slag met twee campagnes: die van de de RDA (het menselijke leger) of de Na'vi. Ik kreeg van beide kanten een stuk gameplay te zien, waarbij beide kanten redelijk standaard third person shooter-actie opleverden. Aan de kant van de RDA is de natuur daarbij een stuk vijandelijker gezind maar beschik je over het meest geavanceerde wapentuig, terwijl je als Na'vi de planten en dieren aan jouw kant hebt staan maar op pad gaat met een geïmproviseerd en eenvoudig arsenaal aan wapens.

Naast het verschillende wapentuig krijgen spelers ook de beschikking over zogenaamde skills, die per campagne verschillen. Zo is het mogelijk met de 'dash'-skill sneller aanvallen te ontwijken, met 'cloak' onzichtbaar te worden, de omgeving met een scanner te onderzoeken, terwijl 'pulse' het mogelijk maakt constant een soort schokgolven uit te zenden en daarmee een veilige basis te creëren voor jouw team. Door goed gebruik te maken van zowel wapens als skills beloont de game je met 'effort points', een soort ervaringspunten waarmee later weer nieuwe onderdelen vrij te spelen zijn.

Het spelen met de RDA of de Na'vi brengt nog meer verschillen met zich mee. Zo bevatten beide campagnes momenten waarop je met vlieg- of voertuigen door de omgeving beweegt. Dit gaat aan de kant van de RDA uiteraard met tanks en vliegtuigen, terwijl je als Na'vi gewoon op de rug van een vliegende soortgenoot klimt om de vijand te bestoken. Ook zijn de vijanden die je tegenkomt vanzelfsprekend volkomen verschillend, variërend van soldaten en legervoertuigen tot planten, velociraptor-achtige beesten en uit de kluiten gewassen nijlpaarden met de kop van een hamerhaai.

Tijdens het spelen van de game zul je uiteindelijk meer van deze maffe schepsels op je pad tegenkomen. Deze vreemde flora en fauna maakten het meeste indruk tijdens de presentatie van Avatar, waar het moeilijk was om verder enigszins een beeld te vormen van de game. De gameplay is weinig uniek, maar de korte vertoning hiervan kan onmogelijk eer doen aan hoe de uiteindelijke game in zijn geheel in elkaar zit. Het feit dat Ubisoft al meer dan twee jaar bezig is met de titel en zo nauw samenwerkt met het team achter de film geeft in ieder geval hoop. James Cameron's Avatar: The Game – zoals hij volledig heet – ligt eind dit jaar in de winkels.