Sunage

Beschrijving

Trailers & screenshots (12)

Productspecificaties

Productinformatie

Promotiebundels

Beschrijving

SunAge speelt zich af in de verre toekomst waar drie rassen, de mens, de Raak-zun en het Sentinelras het in een grootschalige oorlog tegen elkaar opnemen. Deze oorlog is ontstaan doordat het mensenras zich wilde beschermen tegen de buitenaardse Raak-zun, die met harde hand hun religie op aarde willen invoeren. In een wanhoopspoging opent het mensenras een poort naar een andere dimensie. De poort leidt naar de paradijselijke planeet waar de Sentinel leven. Zij zijn niet gediend van de komst van de mensen en mengen zich in de strijd.

Tijdens het spelen kun je aan de slag met alledrie de rassen. Ieder ras beschikt over eigen eenheden en een unieke technologie die zowel voor- als nadelen heeft. Spelers moeten zich gedurende het verhaal door 24 missies heenwerken. Heb je eenmaal door hoe alles werkt, dan kun je het in de multiplayermodus opnemen tegen maximaal nog drie andere spelers.

Recensie(s)

In mei schreef Korneel al over Sunage, een oldschool RTS. Want waar zo’n beetje elke RTS vandaag de dag 3D is en een uniek resource verzamelsysteem probeert neer te zetten, doet Sunage het op de ouderwetse manier. 2D en gewoon mineralen verzamelen om vervolgens gebouwen en units van te maken.

Sunage is pure nostalgie, maar dan op een positieve manier. Want na RTS-games als World in Conflict en Company of Heroes is het eigenlijk wel weer eens leuk om een fantastische basis neer te zetten, een leger op te bouwen en de vijand proberen te verslaan. In Sunage krijg je te maken met vier verschillende resources, simpel te herkennen aan de kleuren rood, geel, groen en blauw, die je met je harvest-achtige eenheden moet verzamelen. De kosten van elk gebouw of eenheid die je vervolgens maakt zijn gekoppeld aan deze resources. In het begin heb je genoeg aan enkel de blauwe en de groene delfstof, maar als je later in de het spel de echt vette dingen wilt maken heb je van elke soort een hoop nodig.

Daarom is het belangrijk je basis zo snel mogelijk uit te breiden. In Sunage is energie daarbij van levensbelang. Alles wat je bouwt moet aangesloten zijn op het energie-net. Doe je dat niet, dan zitten ze simpelweg zonder stroom en kun je bijvoorbeeld geen soldaten produceren. De generatoren zijn in Sunage dan ook jouw beste vriend. Deze gebouwen kunnen namelijk de energie van je hoofdbasis op afstand opvangen en als dat gedaan is kunnen er om die generator nieuwe gebouwen worden gebouwd. Qua tactische mogelijkheden kan er dan gedacht worden aan een aantal turrets, maar ook kan de generator er voor zorgen dat er een klein harvestkamp bij een resource bron wordt neergezet.

Tijdens mijn speelsessie in Den Haag, waar een eventje was georganiseerd, heb ik me alleen maar geconcentreerd op de multiplayer-modus en die was zeer vermakelijk. De kracht van Sunage zit hem volgens mij in zijn simpelheid en duidelijkheid van de eenheden. Zonder lang na te hoeven denken had ik een aantal gebouwen ge-upgrade, waardoor ik sterkere eenheden kon maken. Samen met die rakkers en een aantal grondtroepen probeerde ik de vijand vervolgens aan te vallen en werd ik redelijk in de pan gehakt. De tegenstander had namelijk al een redelijke basis opgebouwd, gevuld met heel wat geschutstorens. De les die ik daaruit kreeg is dat een sterke basis een groot voordeel op kan leveren en de tijd die in de basis wordt gestoken zich ook uitbetaald.

Ik heb me in de korte speelsessie goed vermaakt met de game, maar om nou te zeggen dat ik er echt naar uitkijk, nee. Sunage kent ook zijn beperkingen. Visueel komt het niet in de buurt van wat we vandaag de dag gewend zijn, wat te maken heeft met de stijl die de ontwikkelaar heeft gekozen. Sunage probeert een RTS te zijn die interessant is voor de mensen die nog steeds Starcraft spelen. En ja, zo’n game is op zich best wel eens fijn, maar tegelijkertijd is het wel een stap terug in de tijd. Ik houd dan ook een redelijk dubbel gevoel aan Sunage over. Aan de ene kant kan ik de stijl waarderen, maar aan de andere kant vind ik het ook weer erg simpel. De game moet eind oktober uitkomen en misschien wordt het na meer spelen echt duidelijk of het een game is die onze centen verdient.

De aarde is verschroeid. De mensheid (Federacy) woont in koepels. (Nee, ik heb het hier niet over de toekomstvisie van Greenpeace, maar over het verhaal van de game SunAge.) De Federacy wordt lastig gevallen door een gemuteerd ras genaamd de Raak-zun, die het op hun beurt weer aan de stok hebben met een technologisch ras (de Sentinels). Gelukkig mag jij als speler orde gaan scheppen in deze chaos door alles en iedereen van de kaart te vegen met behulp van je tactisch vernuft.

Want in de RTS SunAge ligt vooral de nadruk op de letter ‘S’ (Strategy). In plaats van heftig grafisch geweld en bouwen tot je scheel ziet hebben de makers een andere keuze gemaakt. Alles is in ‘ouderwets’ 2D weergegeven, wat voor een overzichtelijk geheel zorgt en ook nog op veel oudere pc’s te spelen zal zijn. Doordat het geheel lekker overzichtelijk is gehouden, kunnen spelers zich helemaal toeleggen op de twee tactische aspecten die SunAge speciaal maken.

Ten eerste zijn dat de zogenaamde connection lines. Dit zijn simpel gezegd een soort hoogspanningsmasten die naast gebouwen moeten worden gebouwd om ze te voorzien van stroom. Stroom komt voort vanuit een enkel centraal gebouw, en wanneer dit wordt gebouw vernietigd, dan is het gelijk game over. Zaak is dus om te zorgen dat dit hoofdgebouw goed beschermd wordt tegen vijandelijke aanvallen met flink wat afweergeschut.

Maar hiernaast zul je ook snel delen van de map moeten veroveren om te kunnen overleven. Dit heeft met het andere aspect te maken van het spel, namelijk de resources. Deze zijn simpel onderverdeeld in een viertal kleuren, te weten rood, blauw, geel en groen. In het begin zal vlakbij je basis slechts een enkele kleur beschikbaar zijn, waarmee je de basiseenheden kunt bouwen. Als je echter over wilt gaan op het bouwen van sterkere eenheden, moet je verschillende kleuren aan resources verzamelen. Het veroveren van de juiste resources is dus van cruciaal belang. Belangrijk zijn hier ook opnieuw de connection lines. Zoals gezegd hebben gebouwen stroom nodig, dus zal een mijn aan de andere kant van de map via de connection lines ook verbonden moeten worden met je hoofdgebouw.

Dit zorgt ervoor dat de connection lines uitermate zwakke punten vormen en goed moeten worden verdedigd. Zo had ik tijdens het spelen van een skirmish-potje ontzettend last van de Sentinels die een gele mijn in handen bleken te hebben. Na een dodelijk snelle aanval op een connection line was het gevaar echter snel geweken,aangezien ze nu zonder stroom zaten. Hierdoor konden de Sentinels geen sterke eenheden meer bouwen, het afweergeschut bij de mijn werkte niet meer en een korte dodelijke aanval later was de mijn in mijn handen, en even later was ook de basis van de Sentinels zelf vernietigd.

Naast deze twee aspecten is er nog wat speciaals aan het spel: de besturing. In plaats van individuele eenheden zullen gelijksoortige eenheden zich automatisch groeperen tot maximaal 25 man. Hiernaast zullen jouw eenheden zich niet richting de vijand bewegen als je deze aanklikt. In plaats daarvan zal jouw eenheid zijn vuurkracht concentreren op de geselecteerde vijandelijke troepen zodra ze in shooting range zijn. Dit zal met name in het begin flink wennen zijn voor mensen die andere RTS-games gewend zijn, en voor wat foutieve klikken.

De besturing levert wel een nieuw tactisch tintje op. Je eenheden kun je simpelweg verplaatsen richting het strijdgewoel, of je kan ze van een afstandje laten wachten totdat de vijand wat dichterbij komt. Zo heb je bijvoorbeeld de standaardsoldaten van de Federacy die in hun secundaire modus snipers zijn. Het is dan een kwestie van je eenheid selecteren, de vijand aanklikken en wachten totdat ze in de buurt komen van je snipers. Positionering is dus belangrijk. Hiernaast kun je door het ‘taggen’ van de vijand ook de sterke punten van je eigen eenheden uitspelen tegen de zwakke van de tegenstander. Snipers zullen effectief zijn als ze zich concentreren op lichtbepantserde eenheden, terwijl tanks zich beter kunnen richten op bepantserde voertuigen.

Het 2D-aspect geeft het spel wat ouderwetse charme, maar het verbergt niet dat het spel soms wat ongepolijst is. Zo verdwenen mijn eenheden op een gegeven moment toen ik ze in secundaire modus opstelde. Ook zijn de ‘bevestigingsuitspraken’ van je eenheden als je ze ergens heen stuurt, lang niet altijd te horen. Soms twijfel je dus of je eenheden daadwerkelijk jouw bevelen uitvoeren.

Als laatste minpuntje moet ik toch wijzen op de Campaign. Deze is niet bijster interessant, wat vooral te maken heeft met het ongeïnspireerde verhaaltje. Het is al talloze malen verteld, soms beter (Mad Max bijvoorbeeld), soms slechter (An Unconvient Truth bijvoorbeeld). Hiernaast is ook het ingesproken werk niet interessant genoeg om mensen in het verhaal te trekken. Gelukkig neemt dit niet weg dat SunAge een goed spel is, dat voor slechts dertig euro’s op te pikken zal zijn.Conclusie: SunAge is een RTS die eens wat anders doet. De connection lines in combinatie met de resources zorgen ervoor dat je echt het gevoel hebt dat je slim moet spelen om te kunnen winnen. De besturing is wennen, maar staat uiteindelijk ook in dienst van de tactiek. Op sommige punten is SunAge wat onafgewerkt en is de Campaign niet bijster interessant.

Trailers & screenshots (12)

Terug naar het overzicht

Gegevens

Technische gegevens

Spelopties