The History Channel Pocket History - Rome

Recensie(s)

Bepaalde dingen moeten niet vergeten worden. Daarom wordt iedere schoolganger doodgegooid met feitjes over Romeinse ruïnes, verzuilde Nederlanders en uitbuitende kolonisten. Maarja, het is ook wel goed dat bepaalde dingen niet in de vergetelheid raken. Want het is buitengewoon nuttig te weten wie Caesar vermoordde (dat was jij toch, Brutus?), wie de man van het jaar 1938 was in Times Magazine (dat was jij toch, Adolf?) en wie er in vredesnaam verantwoordelijk is voor het wanproduct HISTORY Great Empires: Rome.

Onthoud deze naam: Slitherine Software. Wat zij gepresteerd hebben, verdient een speciale vermelding op de zwarte pagina’s van de gamegeschiedenis. Het spelen van HISTORY Great Empires: Rome is namelijk één grote lijdensweg. Dit begint al bij de graphics, die van het meest archaïsche soort zijn. Je kunt het toepasselijk noemen dat een game over de Romeinse tijd bijpassende, achterhaalde tweedimensionale graphics heeft, maar wat deze game laat zien doet werkelijk pijn aan je ogen. En zelfs met de zeer, zeer karige presentatie heeft het spel moeite. De framerate zakt regelmatig in, terwijl er alleen maar een lelijke pixelbrij getoond wordt. Onbegrijpelijk. Ongelofelijk. Onkunde.

Met de gameplay zit het helaas ook absoluut niet goed. Het tempo in deze strategiegame ligt lager dan de snelheid van een overstekend oud omaatje – terwijl ze twee gebroken benen heeft. Een Imperium Romanum creëren in de verschillende campagnes is daarom totaal niet aantrekkelijk. Het idee is dat je steden laat groeien en bloeien, zodat je veel grondstoffen binnenkrijgt en sterke legers kunt samenstellen. Vervolgens kun je ten strijde trekken tegen nog niet geannexeerde delen van het land. Door andere steden aan te vallen en de aanwezige legers te overmeesteren, breiden jouw landsgrenzen zich steeds verder uit en krijgt het Romeinse Rijk gestalte.

Ik zeg bewust “het idee is”, want de uitvoering is iets totaal anders. Doordat het spel vol met fouten, oneffenheden en onduidelijkheden zit, is het extreem lastig geboeid te blijven. Zo duurt het bijvoorbeeld vaak een seconde voordat de game reageert op de commando’s die je met de stylus geeft, terwijl er geen alternatief voor de stylusbesturing is. Lukt het je toch om de aandacht erbij te houden en weet je een fatsoenlijk leger samen te stellen, dan blijkt het vechten tegen andere legers ook nog eens bijzonder matig uitgewerkt. Je komt in een apart gevechtsscherm terecht en kunt jouw krijgsmacht mooi positioneren, zoals het een echt Romeins leger betaamt. Maar op het moment dat je het startsein voor het gevecht geeft, is het toekijken hoe de afschuwelijk ogende legers elkaar te lijf gaan en afwachten of je wellicht als gelukkigste uit de strijd komt. Het ergste is nog wel dat je nooit kunt zien hoe sterk de tegenstander precies is, waardoor je geen enkel gevoel van controle over de gevechten hebt. Hierdoor is strategische gameplay dus eigenlijk overbodig.

Er is overigens ook geen enkele moeite gedaan om de game ook maar enigszins tot een boeiend, samenhangend geheel te smeden. De game bevat bijvoorbeeld geen spoor van een verhaal. Jij bent het Romeinse leger, of welk ander leger je wilt zijn. Je wordt vervolgens op een plek van de kaart gedropt en mag het daar gaan uitvechten met naburige volken. De rode draad moet je maar zoeken op de manen van de Romeinse helm, zo zullen de makers misschien gedacht hebben. Naast het verhaal schittert ook muzikale begeleiding door afwezigheid. Geen heroïsche strijddeuntjes, geen ouderwetse melodietjes tijdens het bouwen van je steden, slechts af en toe komt er een tergend riedeltje voorbij.Conclusie: HISTORY Great Empires: Rome schrijft geschiedenis zoals nooit tevoren. De game is amper bestuurbaar, de gameplay is tergend langzaam, de graphics doen pijn aan je ogen en de framerate is belabberd. Zorg ervoor dat je ver verwijderd blijft van dit monsterlijk slechte product, want aan deze game wil je geen tijd of geld verspillen. Elk van de 6201775 andere strategiegames voor de DS is namelijk beter.