Too Human

Recensie(s)

Ontwikkelaar Silicon Knights maakt niet veel spellen, meestal een stuk of twee à drie per generatie. Afgelopen generatie was Silicon Knights vooral te vinden op de GameCube met titels als Eternal Darkness en Metal Gear Solid: The Twin Snakes. Deze generatie beginnen ze echter op de Xbox 360 met de titel Too Human. Too Human was al vele jaren geleden in ontwikkeling voor andere platformen maar is destijds om verschillende redenen in de koelkast gezet. Dat maakt achteraf helemaal niet uit want het spel is nu volop in ontwikkeling en belooft een schitterend spel te worden. De heren bij Silicon Knights lopen al twaalf jaar met Too Human in hun hoofd en doen het ambitieuze project dan ook niet af met één titel, maar een hele trilogie.

Het verhaal van Too Human is niet zo heel origineel maar heeft wel een aantal originele aanvullingen. De situatie is zo: de mensheid wordt aangevallen door een grote lading robots die ons stuk voor stuk wil afslachten. In deze oorlog worden soldaten sterker gemaakt door middel van allemaal genetische manipulaties, om ze zo tot supersoldaten te maken. Jij als speler krijgt deze behandeling echter niet, want jij bent god en je bent op aarde om de mensen van hun ondergang te redden. Omdat je in deze oorlog de enige bent die zich niet genetisch heeft laten oppompen word je de hele tijd “te menselijk” (Too Human) genoemd. Je bent overigens niet zomaar een god, maar de Noorse god Balder. Tijdens het hele spel zul je ook andere goden uit de Noorse mythologie tegen komen die een bepaalde rol in het verhaal spelen.

Heel leuk natuurlijk zo’n verhaal maar velen zullen zich afvragen wat voor spel Too Human nou eigenlijk is. Too Human is een actie game, daar is de ontwikkelaar heel duidelijk in. Het spel zal echter ook een aantal RPG-elementen kennen op het gebied van het aanpassen van je personage. Je zult namelijk moeten kiezen uit verschillende beschikbare eigenschappen en wapens, net zoals in RPG’s. In de gameplay zal de speler gebruik maken van verschillende wapens maar er zal bijvoorbeeld ook met zwaarden gevochten worden. Hoe dit alles precies samen gaat komen in één spel is nog niet duidelijk maar volgens de ontwikkelaar zal het totaal nieuw zijn op het gebied van gameplay.

Too Human wist tijdens de X05 veel bekijks te trekken door de indrukwekkende trailer die toen getoond werd. De hoeveelheid detail die in het spel aanwezig is is overduidelijk van een zeer hoog niveau en doet zeker niet onder aan soortgelijke titels als Gears of War. Vooral de grote hoeveelheid gedetailleerde vijanden die je in de X05-trailer op één beeld kon zien was verbluffend. Het laat duidelijk zien dat Silicon Knights optimaal gebruik maakt van de mogelijkheden die de volgende generatie consoles zoals de Xbox 360 bieden. Voor de animaties in Too Human heeft Silicon Knights samen gewerkt met een grote motion-capturing-studio die ook werk deed voor films als Hero en Chronicles of Riddick.

Too Human ziet er op het moment schitterend uit, is van goede komaf en heeft dus veel potentie om een toptitel te worden. Of het spel echter ook zo goed speelt als dat het zich presenteert zullen we over een paar maanden weten wanneer het spel speelbaar is op de E3. Too Human zal waarschijnlijk tegen het eind van het jaar in de winkel liggen.

Overal waar ‘te’ voor staat is niet goed, behalve tevreden (en tequila volgens Youri), aldus een boerenhollandse wijsheid. Het is natuurlijk flauw om aan de hand hiervan een argument op te bouwen tegen Too Human, maar het is in mijn ogen toch wel hetgeen wat Too Human fout doet: het wilt té veel en doet té weinig. In het geval van Too Human gaat eigenlijk ook een ander een spreekwoord op: minder is meer.

De basis van Too Human is een simpele hack ’n slash-game met als achtergrond een Noors thema. Als je je dit bedenkt is het eigenlijk van de zotten dat het spel zolang op zich heeft laten wachten, meer dan acht jaar is het spel in ontwikkeling geweest. En dat is gewoon te lang (weer dat ‘te’). Het valt gelijk al op aan de visuele kant van het spel. De lichteffecten in de game zijn nog goedverzorgd, maar eigenlijk houdt het daar ook op met visuele indruk maken. Hoekige, kleine omsloten omgevingen, de aloude onzichtbare muurtjes en textures die erg laat worden ingelezen maken Too Human maar tot een middelmatig uitziende game. En dat is eigenlijk doodzone, want de art direction van de game is absoluut top. De vijanden zijn bijzonder genoeg om te blijven boeien, met hun oplichtende onderdelen zijn ze een verontrustende bakens van licht in de voor de rest donkere, vergane, koude spelwereld.

En zo zitten er wel meer ideeën in Too Human die wel goed bedoeld zijn, maar niet helemaal werken. Zo is het wel leuk dat je talloze upgrades hebt voor je personage, maar in de praktijk werkt het totaal niet. Je wisselt maar wat van wapen omdat de statistiekjes van het nieuwe wapen ietsjes beter zijn. Hetzelfde geldt voor het te uitgebreide armor-systeem, waar je van borstplaat tot aan scheenbeenprotectie kunt selecteren. Door de overdonderende hoeveelheid aan wapens en pakonderdelen, flikker je maar de beste uitrusting op je personage in de hoop dat het werkt. Het specialiseren met een wapen, of beter om kunnen gaan met een bepaalde uitrusting, is praktisch niet van toepassing. Eigenlijk voelt het constant verwisselen van armor en de wapens net alsof je een barbiepop aan het aankleden bent, het voelt niet stoer aan, het zijn modeaccessoires die al allemaal even lelijk kleuren bij de tronie van Baldur.

Af en toe voelt de game zo overvol aan dat het lijkt alsof aan de brainstormsessie van de makers geen einde is gekomen en er bijna geen dingen geschrapt zijn. Hoe kun je anders met een strak gezicht beweren dat het slim is om een zelf te besturen camera op te offeren voor wat meer (lees: bijna geen extra) controle over je slagbewegingen. Dan moet én de automatische camera heel goed werken én dan moeten de aangepaste controls ook daadwerkelijk iets toevoegen. En in het geval van Too Human is geen van beide van toepassing. De camera is dan wel direct achter je personage te centreren, maar dat is gewoonweg behelpen op een niveautje Nintendo 64 en dat kan vandaag de dag echt niet meer. De controls voegen nog enigszins iets toe, al blijft het ook met de analoge stick een beetje rossen, het daadwerkelijk timen van slagen komt toch niet heel erg nauw, dus de illusie van ‘meer controle’ is bij deze ook uit de wereld geholpen.

Nog zoiets: die tussenfilmpjes, wat een slap geouweprostituee. Speciaal voor jullie heb ik de volgende zinnen even opgeschreven die in de geweldige dialogen te berde worden gebracht: “You murdered my wife in cold blood” (Denk hier een rasperige stem bij), “I ‘ve seen children fight better than that” (De ophitsende legercommandant) en “One of us could be next” (De bange rookie-soldaat). En zo kan ik nog wel even doorgaan. Als ik elk cliché had opgeschreven en op kaartjes had gezet, dan had de hele redactie lekker Too Human-cliché-kwartet kunnen spelen. Maar hoe al die clichés met elkaar samenhangen als verhaal zijnde, al sla je me dood, geen idee. Overigens was het meest hilarisch in mijn ogen toch wel het moment waarop er een tussenfilmpje was waarin een soldaat paniekerig een andere soldaat reanimeert, maar deze sterft. Even daarvoor waren hij en zijn ‘dode’ kameraad nog tien keer gestorven en weer teruggebracht. Je teamleaden kunnen namelijk in de spelwereld van Too Human helemaal niet sterven. Net als jijzelf overigens, en dat is maar goed.

Want sterven zul je veel in Too Human. Baldur mag dan lekker stoer kijken en de standaardvijanden in mootjes (moten zo je wilt) hakken, tegen de wat sterkere vijanden maak je weinig kans. Dit ligt aan een aantal dingen. Ten eerste werkt de auto-lock voor geen meter, wat erg leuk is als je zes hitpoints tot nul moet reduceren. Daarnaast hebben een aantal vijanden niet te ontwijken aanvallen, wat ik ook probeerde, steeds legde Baldur het af tegen vooral een spinachtige paarsgekleurde robot die lichtpijlen afschoot. Ongetwijfeld zal ik iets verkeerd hebben gedaan, maar op geen manier weet het spel mij duidelijk te maken wat ik precies tegen die vijand moet doen. Dus Baldur sterft gewoon lekker, valt een paar keer aan, sterft weer, valt weer aan en sterft weer. Niet zo erg, alleen jammer (een beetje maar hoor) van die niet te skippen sterfscène, die dan overigens weer sfeervol in beeld wordt gebracht. Conclusie: Te ambitieus. Dat is Too Human ten voete uit. Als Too Human gewoon driekwart minder ‘uitgewerkte’ ideeën had, dan hadden we een interessante titel gehad die een zeer goede, solide basis had gevormd voor vervolggames. Maar hoe de game nu volgestouwd zit met onzinnige dingen, zorgt ervoor dat dingen die wel tof zijn, zoals de [i]art direction[/i] volledig ondersneeuwen. Too Human voelt aan als een brainstormsessie die acht jaar lang heeft gewoed, maar nooit is gaan liggen. Eigenlijk kun je hierom Too Human niet verketteren, het werkte alleen niet zoals het áááálllemaal bedacht was. Daarom verdient Too Human in mijn ogen nog wel een voldoende. En nu maar hopen dat een eventueel vervolg driekwart minder ideeën heeft.